Let it snow!

Αγαπώ ό,τι κάνει η Holly Hobbie. Οι ιστορίες της είναι τόσο τρυφερές και οι ζωγραφιές της απλά υπέροχες. Τα βιβλία της είναι πάντα μέσα στην καρδιά μου. 

Σας έγραφα πριν καιρό για τη Holly Hobbie και συγκεκριμένα για τα γουρουνάκια της, τον Τουτ και τον Παντλ. Τα γουρουνάκια που μ' όλες τις διαφορές τους είναι οι καλύτεροι φίλοι, πρωταγωνιστούν σε μια ολόκληρη σειρά περιπετειών και είναι στ' αλήθεια δυο πολύ αγαπημένοι μας ήρωες.  

Για σήμερα έχω μια γλυκιά χριστουγεννιάτικη ιστορία με τον Τουτ και τον Παντλ, το Toot and Puddle: Let it snow.

Σε αυτή την ιστορία, τα Χριστούγεννα πλησιάζουν κι ο Πάντλ επιθυμεί όσο τίποτ' άλλο να χιονίσει. Για την ώρα όμως, όλα είναι ξερά και καφέ.

Ο Τουτ, από την άλλη, ανησυχεί περισσότερο για το τι δώρο πρέπει να κάνει στο φιλαράκι του.

Θα ήθελε να είναι κάτι χειροποίητο και πολύ ξεχωριστό. Τι να φτιάξεις όμως για κάποιον που τον ξέρεις τόσο καλά, που είναι τόσο ικανοποιημένος με όσα έχει και είναι ταυτόχρονα ο καλύτερος φίλος στον κόσμο;

Όχι ότι ο Παντλ δεν έχει την ίδια ανησυχία. Ξέρει τον Τουτ απ' την καλή κι απ' την ανάποδη, τι να του προσφέρει όμως;

Στρέφονται στην ξαδερφούλα τους την Όπαλ για βοήθεια, κι εκείνη δίνει στον καθένα με τη σειρά την ίδια απάντηση: Μια κουκλίτσα, κάτι απαλό που μπορείς ν' αγκαλιάσεις... Δεν βοήθησε και πολύ.

Εν τω μεταξύ, έρχεται και το χιόνι.

Κι έρχεται για τους δύο φίλους ένα πρωί που εύχεσαι να "το βάλεις στην τσέπη σου και να το κρατήσεις για πάντα".

Η αγαπημένη μου, νομίζω, φράση όλου του βιβλίου: "I wish I could take this morning and put it in my pocket and keep it forever". 

Όμως τελειώνει. Και μια δυνατή βροχή λιώνει το όμορφο χιόνι.

Τα Χριστούγεννα έρχονται παρόλα αυτά, και οι δυο φίλοι έχουν βρει επιτέλους την έμπνευσή τους για τα δώρα που θέλουν να προσφέρουν ο ένας στον άλλο. 

Τη μέρα των Χριστουγέννων, περιμένουν την Όπαλ για ν' ανοίξουν τα δώρα τους. Πρώτη η μικρή ξαδερφούλα, παίρνει αυτό που επιθυμούσε πιο πολύ: Δυο κουκλίτσες -"Μα πώς το ξέρατε;"

Έπειτα είναι η σειρά του Παντλ: ένα έλκηθρο από τον Τουτ, για μέρες με χιόνι ή χωρίς.

Και τέλος η σειρά του Τουτ: ένας ξεχωριστός πίνακας, που φτιάχτηκε απ' τον Παντλ μόνο γι' αυτόν.

Απεικονίζει εκείνο το πρωινό, και τους δυο τους μέσα στο χιόνι.

Δεν έχω να πω πολλά γι' αυτό το βιβλίο. Είναι τόσο τρυφερό και τόσο γλυκό και όλες το αγαπάμε, αλλά ίσως εγώ το αγαπώ πιο πολύ κι απ' τις τρεις μας. Μια ιστορία τόσο ήσυχη και όμορφη, σαν το χιόνι που πέφτει. Σε κάνει -πώς να το πω;- να νιώθεις τόσο καλά. Αυτό. Είναι κάτι που μ' αρέσει πάντα στα βιβλία της Holly Hobbie. Χωρίς πολλά πολλά, με λίγα λόγια και καλά διαλεγμένα, σε κάνει να νιώθεις τόσο όμορφα.


Υ.Γ. Αυτές τις μέρες, με την έμπνευση που πήρα από το twoboysandhope της Ελπίδας, είχα την ακατανίκητη επιθυμία να φτιάξω ένα χριστουγεννιάτικο σοκολατένιο σπιτάκι. Βασικά αυτά είναι από μπισκότο κανονικά, αλλά είπα να προτιμήσω τη σοκολάτα γιατί ήθελα κάτι πιο εύκολο, φοβόμουν μην το καταστρέψω με την πρώτη κι απογοητευτώ (στην ανάρτηση της Ελπίδας υπάρχουν οδηγίες και για τα δύο).
Δεν ήταν και τόσο φοβερό τελικά! Στην πρώτη απόπειρα βέβαια μου φάνηκε λίγο δύσκολο να το κολλήσω και η σκεπή χρειάστηκε κολώνες για υποστήριξη, άσε που τελικά έγινε καλύβα με επίπεδη στέγη αντί για την τριγωνική που ήθελα... Λεπτομέρειες! Ενθουσιάστηκα με τη διαδικασία, μου άρεσε το αποτέλεσμα και την άλλη μέρα το πρωί τα κορίτσια ενθουσιάστηκαν κι αυτά.

"Θέλω να φάω το σπιτάκι!" έλεγε η Ισαβέλλα.
"Ποτέ δεν θα το φάμε!" έλεγε η Σταυρούλα, που της αρέσει να το βλέπει για στολίδι.
Τελικά η ίδια έδωσε και τη λύση: "Θέλεις να σου κάνει η μαμά ένα μικρούλι δικό σου να το φας;"
Έτσι, το επόμενο βράδυ είχα πάλι δουλειά...

Αν το πρώτο σπιτάκι ήταν καλύβα, το μικρούλι της Ισαβέλλας βγήκε σαν αποθήκη για τα εργαλεία, αλλά δεν πειράζει! Ήταν πολύ πιο εύκολο στο στήσιμο (η εμπειρία, το μικρότερο μέγεθος, καλύτερο royal icing, όλα τα παραπάνω;), το διασκέδασα και πάλι και στο κάτω κάτω... είναι μια όμορφη, χιονισμένη, χριστουγεννιάτικη αποθήκη!

Χάρηκε πολύ όταν το είδε! Κι αφού το κλάψαμε και λίγο γιατί δεν ξεκολλούσαν εύκολα τα m&ms  (μόνη μου, μόνη μου!) και γιατί γενικά το λυπόταν και δεν ήξερε πώς ν' αρχίσει να το τρώει, το πήρε στο πάτωμα μαζί με τα παιχνίδια της και ξεκίνησε απ' τις πόρτες... Κι έχει πολύ ακόμα και για αύριο... και βάλε...  

Καληνύχτα λοιπόν για την ώρα! Κι όνειρα γλυκά, χριστουγεννιάτικα και παραμυθένια...  

Τα Χριστούγεννα του λύκου Ζαχαρία

Αυτός ο Δεκέμβρης δεν ήταν ως τώρα πολύ παραγωγικός για το βιβλιοσκούληκο. Όχι μόνο δεν μπόρεσα να συνεχίσω το βιβλιο-ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης των προηγούμενων δύο χρόνων, αλλά, όπως ίσως διαβάσατε στο blog του Παναγιώτη, λίγες μέρες πριν έλαβα ένα μήνυμα από γνωστό εκδοτικό οίκο που μου ζητούσε να αφαιρέσω το περιεχόμενο των βιβλίων του από τη σελίδα, λόγω παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων. Για τους λόγους που έγραψε ο Παναγιώτης, κι επειδή μέσα μου πάντα ήταν αυτονόητο ότι αυτό που κάνω γίνεται από αγάπη για τα βιβλία και μόνο, κι από διάθεση να μοιραστώ αυτό που αγαπώ, δεν μου είχε περάσει ποτέ απ' το μυαλό ότι θα μπορούσε να προκύψει τέτοιο θέμα και αρχικά απογοητεύτηκα. Θεωρούσα ότι προωθούσα με το δικό μου μικρό τρόπο τα βιβλία τους -και γενικά τα βιβλία που αγαπώ- κι όχι ότι τους έκανα κακό. Αφέλεια; Μπορεί. Πάντως ξαφνιάστηκα πολύ. Τελοσπάντων, ελπίζω ότι έληξε το θέμα.

Επί του πρακτέου, στην αρχή μου φαινόταν αδύνατο να ξαναδώ αναρτήσεις πέντε χρόνων ψάχνοντας για συγκεκριμένα βιβλία, σκεφτόμουν να σβήσω όλο το blog, τελικά αποφάσισα να κάνω μια προσπάθεια και η δουλειά αποδείχτηκε λιγότερη απ' ό,τι περίμενα. Κατάφερα να ξαναδώ όλες τις αναρτήσεις και να σβήσω μόνο εκείνες που έπρεπε -η αλήθεια είναι ότι λυπήθηκα λίγο τις αναμνήσεις που τις συνόδευαν αλλά δεν πειράζει. Πάντως αυτός είναι ο λόγος που λείπουν πλέον αρκετές αναρτήσεις και που κάποια links δεν οδηγούν πουθενά.  

Στην πραγματικότητα, βέβαια, δεν είμαι σίγουρη για το πώς πρέπει να συνεχίσω. Η αλήθεια είναι ότι πλέον φοβάμαι μην επαναληφθεί το σκηνικό και με άλλους εκδοτικούς οίκους, και νομίζω ότι, τουλάχιστον για τα βιβλία που κυκλοφορούν από ελληνικές εκδόσεις, πρέπει να σταματήσω να βάζω φωτογραφίες πέρα απ' το εξώφυλλο. Για τα ξενόγλωσσα ξέρω ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Οπότε, φαντάζομαι ότι κάπως έτσι θα πρέπει να έχουν τα πράγματα με το βιβλιοσκούληκο από 'δω και πέρα. 

Κι αφού τα είπαμε όλα αυτά, για να μη χάνουμε τη γιορτινή μας διάθεση -σιγά μην τη χάσουμε κιόλας!- θέλω να σας δείξω (είπαμε, εξώφυλλο μόνο) ένα απ' τα αγαπημένα μας βιβλιαράκια για τη φετινή γιορτινή σεζόν, που κυκλοφόρησε πρόσφατα και το διαβάζουμε σχεδόν καθημερινά. Τα Χριστούγεννα του λύκου Ζαχαρία (Le loup qui n' aimait pas Noel), από τη φανταστική σειρά βιβλίων με το λύκο Ζαχαρία (δεν έχουμε διαβάσει πολλά απ' αυτή τη σειρά, αλλά ό,τι έχω δει είναι τέλειο). 

Στο λύκο Ζαχαρία δεν αρέσουν καθόλου τα Χριστούγεννα! Τριγυρίζει στο δάσος ψάχνοντας παρέα για να παίξει με το χιόνι, αλλά όλοι είναι απασχολημένοι με τις γιορτινές τους προετοιμασίες. "Μου τη δίνουν τα Χριστούγεννα", λέει και ξαναλέει ο λύκος Ζαχαρίας, στην πραγματικότητα όμως δεν τα έχει γιορτάσει ποτέ. Και όταν οι φίλοι του αποφασίζουν να του κάνουν έκπληξη βάζοντάς τον στο χριστουγεννιάτικο κλίμα, περνάει υπέροχα, εκτιμάει το καθετί και χαίρεται τη γιορτή.

Τόσο αστείο, γλυκό και ζωηρό, αυτό το βιβλίο έχει ξετρελάνει και τα δύο κορίτσια. Είναι απ' αυτά που κι εγώ δεν βαριέμαι ποτέ να διαβάζω, παρά την αέναη επανάληψη. Ο Ζαχαρίας είναι αξιολάτρευτος μέσα στην κακοκεφιά του. Η ατμόσφαιρα είναι τόσο χαρούμενη. Η εικονογράφηση πολύ όμορφη -αν και απλή, την παρατηρούν προσεκτικά κι όλο κάτι βρίσκουν να σχολιάσουν. Η Ισαβέλλα κάθε βράδυ λέει πως θα κοιμηθεί μόλις ακούσει "και του χρόνου, Ζαχαρία!". Και πράγματι, στην τελευταία σελίδα αυτό εύχεται ο Άγιος Βασίλης -για κάποιο λόγο αυτή η μικρή λεπτομέρεια είναι το αγαπημένο τους σημείο, η κορύφωση όλου του βιβλίου.

Λοιπόν, αν δεν ξέρετε το λύκο Ζαχαρία, σας τον συστήνουμε ομόφωνα κι ανεπιφύλακτα. ΚΑΙ για τα Χριστούγεννα!

Υ.Γ. Οι τελευταίες μέρες είχαν πολλές κατασκευές... Πήραμε μέρος στη χριστουγεννιάτικη ανταλλαγή υλικών χειροτεχνίας του in my closet και το πακετάκι που λάβαμε μας ενθουσίασε οικογενειακώς!

Είναι γνωστό ότι δεν πιάνει και πολύ το χέρι μας αλλά τουλάχιστον προσπαθήσαμε... κουτάλες μεταμορφωμένες σε ανθρωπάκι και τερατάκι...

...χριστουγεννιάτικα δεντράκια από ξυλάκια... ή κάτι τέτοιο...

Κι ατέλειωτο παιχνίδι μ' αυτές τις κουτάλες, τόσες μέρες τώρα! Μιλάνε η μία στην άλλη, σήμερα παντρεύτηκαν κιόλας -φαίνεται πως αυτή με τα τρία μάτια είναι άντρας τελικά...

Α, και κάτι άλλο: Μόνο 12 μέρες για τα Χριστούγεννα! Χαρούμενη Κυριακή! 

Ο κρυμμένος θησαυρός και η παγωνιά των Χριστουγέννων

Να σας πω κάτι; Μόνο 19 μέρες για τα Χριστούγεννα! Και, έτσι για το καλό, δυο χριστουγεννιάτικα βιβλία γι' απόψε: Ένα δικό τους, ένα δικό μου. 

Ένα απ' τα αγαπημένα χριστουγεννιάτικα βιβλία της Ισαβέλλας για φέτος είναι το Χριστούγεννα με τον κρυμμένο θησαυρό.  

Είναι ένα βιβλίο με παραθυράκια που ζητάει συχνά να της διαβάσω αλλά απολαμβάνει μια χαρά και μόνη της. Έχει αρχίσει κι αυτή να θέλει να "διαβάζει" μόνη τα βιβλία της, να τα κρατάει στα χέρια της και να λέει τις ιστορίες της, όπως η αδερφούλα της. 

 Στο συγκεκριμένο βιβλιαράκι η απλή και χωρίς πολλά λόγια ιστορία αφορά μια σχολική τάξη γεμάτη ζωάκια στο δάσος, που, μέσα σ' ένα χιονισμένο παραμυθένιο τοπίο, ξεκινούν μετά το τελευταίο τους μάθημα πριν τα Χριστούγεννα να ψάξουν για τα χριστουγεννιάτικα δώρα τους. Καθώς προχωρούν μέσα στο δάσος, πλησιάζουν συνεχώς το μεγάλο χριστουγεννιάτικο δέντρο που έχει στολιστεί. 

Εσύ ακολουθείς τα ζωάκια καθώς ανακαλύπτουν τα δώρα τους ένα ένα κι ανοίγεις πακετάκια βλέποντας τι έχουν βρει. 

Είναι όλα τους τόσο χαριτωμένα! Η εικονογράφηση του βιβλίου είναι πραγματικά πολύ πολύ όμορφη.

Τελικά παίρνουν το έλκηθρο να πάνε γρήγορα, βιάζονται γιατί ο καιρός χαλάει....

...και κάπως έτσι φτάνουν, στην τελευταία σελίδα, στο χριστουγεννιάτικο δέντρο (υπερπαραγωγή ομολογουμένως) και στη γιορτή που τα περιμένει. Μεγάλοι και μικροί τραγουδούν, χαίρονται και χωρίζουν ευτυχισμένοι, σκορπίζοντας ευχές στο δάσος. The end.

Το βιβλίο δεν είναι τέλειο, αλλά έχει σημαντικά ατού που το ανεβάζουν στα μάτια των κοριτσιών, και ειδικά της μικρούλας μας. Βιβλίο με παραθυράκια: τσεκ. Βιβλίο με ζωάκια: τσεκ, τον τελευταίο καιρό τρελαίνεται για τα ζωάκια, παίζει συνέχεια μ' αυτά, βλέπε sylvanians. Μεγάλο χριστουγεννιάτικο δέντρο: τσεκ, τις εντυπωσιάζει και τις δυο. Πανέμορφη εικονογράφηση: τσεκ, τα ζωάκια του βιβλίου είναι τόσο γλυκά, που κι εγώ γι' αυτή την εικονογράφηση τους το αγόρασα!
Κατά τα άλλα, η Σταυρούλα δεν μπορεί ν' αποφασίσει "ποιος είναι τελικά ο κρυμμένος θησαυρός; Τα δώρα τους ή το χριστουγεννιάτικο δέντρο;", η ιστορία δεν είναι δα και συγκλονιστική, ενώ η απόδοση σε στιχάκια... εντάξει, όχι τέλεια, συμπαθητική θα την έλεγα.
Πάντως, είναι ένα χαριτωμένο βιβλίο για παιδάκια από 2 χρονών. Και μη μας παρεξηγείτε, το αγαπάμε περισσότερο απ' ό,τι το κρίνουμε.

Το τελευταίο βιβλίο που διάβασα εγώ αυτές τις μέρες είναι το Winterfrost της Michelle Houts -ένα υπέροχο χειμωνιάτικο παραμύθι τοποθετημένο στη Δανία, με πρωταγωνιστές ένα δωδεκάχρονο κορίτσι και μερικούς μικρούς νάνους- τους nisse, όπως ονομάζονται, για άλλους tomte (πριν δυο χρόνια σας έγραφα πάλι για έναν απ' αυτούς...), μικρά ξωτικά που συνδέονται με τα Χριστούγεννα στη Σκανδιναβική μυθολογία, προστάτες των σπιτιών για χρόνια και χρόνια. 

Λόγω μιας έκτακτης ανάγκης στην οικογένεια που απομακρύνει τους γονείς από το σπίτι, η δωδεκάχρονη Bettina αυτά τα Χριστούγεννα βρίσκεται μόνη να φροντίζει το σπίτι, το στάβλο και τη μικρή της αδερφή, την Pia, που δεν είναι ακόμα ενός έτους. Μέσα στη σύγχυση, η οικογένεια ξεχνάει ν' αφήσει το παραδοσιακό μπολ χριστουγεννιάτικης πουτίγκας ρυζιού για το nisse τους, που προσέχει την οικογένεια και τα ζώα, όπως είναι η παράδοση -εξάλλου τι σημασία έχει, αφού οι μεγάλοι, και η Bettina ακόμα, δεν πολυπιστεύουν στους μικρούς νάνους. Αλλά για τον νεαρό και εύθικτο nisse τους, έχει μεγάλη σημασία. Όταν η μικρή Pia εξαφανίζεται την ώρα που παίρνει τον απογευματινό υπνάκο της, η Bettina μπλέκεται σε μια μαγική περιπέτεια προσπαθώντας να βρει την άκρη: να εξευμενίσει αυτούς που πρέπει, να διορθώσει παρεξηγήσεις του κόσμου των nisse που αγγίζουν την ιστορία της και κυρίως να πάρει πίσω την αδερφούλα της, σώα και αβλαβή, πριν γυρίσουν οι γονείς της. 

Το ταξίδι της είναι αξέχαστο. Η περιπέτειά της παραμυθένια. Η ίδια η ηρωίδα είναι γενναία και έξυπνη και οι μικροί νάνοι τόσο συμπαθητικοί! Μου άρεσε τόσο πολύ αυτό το γλυκό, χειμωνιάτικο βιβλίο! Καλογραμμένο και συναρπαστικό, ό,τι πρέπει για την εποχή γύρω απ' τα Χριστούγεννα... 

Δεκέμβρης, πρώτη φωτιά στο τζάκι χτες το βράδυ, η απαλή λάμψη απ' τα φωτάκια, χριστουγεννιάτικες ιστορίες, χριστουγεννιάτικες ταινίες, κι ο ένας για τον άλλο... Δεν θέλω τίποτ' άλλο. Καλά το λένε... It's the most wonderful time of the year! 

Αντίο φθινόπωρο!

Εγώ άλλη ανάρτηση ήθελα να γράψω. Είχα αρκετά βιβλία να σας δείξω, "τα βιβλία του Νοέμβρη", που λέει κι η Σταυρούλα. Κι έπειτα απλώς δεν πρόλαβα. Φύγαμε για μια βδομάδα απ' την Αθήνα και τώρα πάει, πέρασε. Αυτό το ζεστό, παράξενο φετινό φθινόπωρο μου φαίνεται πως πέρασε πια. Κι ας μην το καταλάβαμε καλά καλά στην πόλη. Τουλάχιστον σ' αυτή τη σύντομη εκδρομή αγγίξαμε για λίγο τ' αληθινά χρώματά του. 

από μια σύντομη βόλτα στο αγαπημένο μας Λιτόχωρο

Απ' όλα τα βιβλία που διαβάσαμε αυτό τον καιρό, σας ξεχώρισα δύο γι' απόψε -και τα δύο δικά μου αναγνώσματα, και τα δύο για μεγαλύτερα παιδάκια, 8-10 ετών και πάνω (ό,τι πρέπει για μένα δηλαδή, χαχαχα). Πολύ διαφορετικά μεταξύ τους μα και τα δυο υπέροχα με τον τρόπο τους. 

Το βιβλίο Η γιαγιά μου η κλέφτρα (Gangsta Granny) του διάσημου πλέον David Williams είναι μια ιστορία αστεία, περιπετειώδης, αλλά ταυτόχρονα γλυκιά και συγκινητική, που μιλάει για την προκατάληψη και την αποδοχή. 

Ο Μπεν βαριέται αφόρητα τη γιαγιά του: το μόνο που της αρέσει είναι τα φαγητά με λάχανο και να παίζει Σκραμπλ, κι εκείνος είναι αναγκασμένος κάθε Παρασκευή να μένει σπίτι της. Μα εκεί που δεν αντέχει άλλο, ανακαλύπτει ένα απίστευτο μυστικό που αλλάζει εντελώς την εικόνα του για κείνη: η γιαγιά του είναι κανονική γκάνγκστερ, τρομερή κλέφτρα κοσμημάτων και το όνειρό της είναι να κλέψει τα κοσμήματα του στέμματος. Μαζί αρχίζουν να οργανώνουν τη μεγαλύτερη ληστεία όλων των εποχών, που καταλήγει στο να εισβάλουν στον Πύργο του Λονδίνου, να γνωρίσουν τη βασίλισσα και...

Δε λέω άλλα. 

Παρόλο που υπήρχαν πράγματα στο βιβλίο που με ξένισαν (ο τρόπος που μιλάει για τη γιαγιά στην αρχή... και γιατί πρέπει να τρώει συνεχώς λάχανο; επίσης δεν μου άρεσε το πώς αναφέρει συνέχεια ότι μυρίζει), και σαφώς υπήρχαν στοιχεία υπερβολής (μα αυτό, θα μου πεις, έγινε σκόπιμα, αφού στην υπερβολή στηρίζεται ολόκληρη η ιστορία, πράγμα που θυμίζει άλλωστε και τον Ρόαλντ Νταλ, με τον οποίο παρομοιάζεται συχνά ο Ουίλιαμς), το χάρηκα πραγματικά αυτό το βιβλίο. Γέλασα πολύ μαζί του και βρήκα συγκινητικό το απροσδόκητο, γλυκόπικρο τέλος του. Είναι μια ιστορία που τελικά μας θυμίζει πως οι ηλικιωμένοι (και οι άνθρωποι γενικώς) δεν είναι πάντα αυτό που δείχνουν, αλλά κρύβουν μέσα τους ένα θαυμαστό κόσμο, κι ακόμα ότι δεν θα είναι μαζί μας για πάντα.  

Το δεύτερο βιβλίο μου ήταν το The Miraculous Journey of Edward Tulane, που είχε κυκλοφορήσει και στα ελληνικά με τίτλο Το θαυμαστό ταξίδι του Έντουαρντ αλλά απ' ό,τι φαίνεται είναι εξαντλημένο (τι κρίμα! ελπίζω να επανεκδοθεί). 

Είναι η ιστορία ενός κουνελιού από πορσελάνη που, ταξιδεύοντας στα χέρια διάφορων ανθρώπων, μαθαίνει τελικά τι είναι η αγάπη. Ο Έντουαρντ στην αρχή είναι ένα παιχνίδι που έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του, βαριέται τα πάντα, δε νιώθει τίποτα για το κοριτσάκι που τον αγαπά. Κι έπειτα χάνεται, τα χρόνια περνούν, αλλάζει πολλές φορές όνομα και ταυτότητα, αλλάζει ιδιοκτήτες, πληγώνεται, νοσταλγεί, σπάει, ξανακολλιέται, ζει για μεγάλο διάστημα χωρίς αγάπη, ώσπου κάποτε...γυρίζει στο σπίτι.

Τόσο απλά, αυτό το βιβλίο ήταν ό,τι πιο όμορφο διάβασα τον τελευταίο καιρό. Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω πώς θα μου φαινόταν αν ήμουν μικρή -μπορεί και να με στενοχωρούσε απίστευτα, γιατί το ταξίδι του Έντουαρντ δεν ήταν καθόλου ευχάριστο, σε κάποια σημεία μάλιστα γίνεται βίαιο, σκληρό, περιλαμβάνει τραγικές στιγμές. Αλλά νομίζω πως παρόλα αυτά θα μου άρεσε πάρα πολύ, θα με εντυπωσίαζε και θα με συγκινούσε όπως και τώρα, και θα έφερνε χαμόγελα και δάκρυα. Και καθώς τα γράφω αυτά σκέφτομαι πως καμιά φορά είναι απίστευτο το πόσο μπορεί να σε αγγίξει μια ιστορία με ήρωα ένα πορσελάνινο κουνέλι.

Αυτά είχα γι' απόψε λοιπόν. Και, για να κλείσουμε, τώρα που στο σπίτι έγινε αυτό...

...και το δεντράκι μας βγήκε χτες απ' το κουτί (γιούπι!!!), και κρεμάμε και ξεκρεμάμε 285396487 φορές τη μέρα τα αγαπημένα μας στολίδια (πότε θα μας πέσει όλο το σύστημα στο κεφάλι δεν ξέρω) και τα χριστουγεννιάτικα βιβλία απλώθηκαν στο πάτωμα, έγιναν χαλί, άρχισαν να διαβάζονται, μπήκαν σε άμεσα προσβάσιμο ράφι και τα λοιπά και τα λοιπά, πλέον νομίζω ότι μπορούμε επίσημα ν' αρχίσουμε (απ' την επόμενη φορά) να μιλάμε για χριστουγεννιάτικα βιβλία! Δεν θα κάνουμε χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο βιβλίων φέτος (δεν έχω τόσα πολλά καινούργια) αλλά μέσα στο κανονικό μας advent calendar με τις μικρές (και πιο φτηνές απ' τα βιβλία) εκπλήξεις θα παρεμβάλλονται φυσικά και χριστουγεννιάτικα βιβλία. Και μερικά ακόμα εκτός advent calendar... Ανυπομονώ να σας τα δείξω!

Αντίο φθινόπωρο, ήρθε πάλι αυτή η εποχή του χρόνου! 

Τι άλλο διαβάσαμε τα Χριστούγεννα

Γειά σας, γειά σας, και χρόνια πολλά! 

Πώς είστε; Τι κάνετε; Ελπίζω να περάσατε υπέροχα τα Χριστούγεννα. 

Ούτε που κατάλαβα πώς έφτασε παραμονή Πρωτοχρονιάς! Είχα υποσχεθεί να σας δείξω τα τελευταία μας βιβλία του Advent Calendar, κι έπειτα φύγαμε, και γυρίσαμε, και τώρα να 'μαστε πάλι, έτοιμοι να υποδεχτούμε τον καινούργιο χρόνο. Έτσι είπα απόψε να κλείσω καλύτερα τους λογαριασμούς μου με τα χριστουγεννιάτικα βιβλία, και με το 2014, τουλάχιστον σ΄αυτόν εδώ το χώρο, στα διαβάσματά μας. Εξάλλου, η μέρα των Χριστουγέννων πέρασε, αλλά η εποχή, όπως λέω και στη Σταυρούλα, είναι ακόμα εδώ. Για λίγες μέρες ακόμα, όσο κρατάει το δωδεκαήμερο. Τα φωτάκια λάμπουν ακόμα στο δέντρο, βλέπουμε ακόμα χριστουγεννιάτικες ταινίες. Σήμερα χιόνισε κιόλας! Είμαστε αποκλεισμένοι στο σπίτι μας, στην κορυφή της γλιστερής μας ανηφόρας, σαν κουνελάκια στη φωλιά τους. Φορέσαμε σκουφιά και κασκόλ για να βγούμε στο μπαλκόνι, να πιάσουμε το χιόνι. Λευκή Πρωτοχρονιά- γιατί όχι; 

Τα δικά μας Χριστούγεννα ήταν ήρεμα και χαρούμενα και οικογενειακά. Τα κορίτσια ενθουσιασμένα, περιτριγυρισμένα από θείους και ξαδερφάκια στο σπίτι της γιαγιάς, δε βαρέθηκαν στιγμή.  

Με κάλαντα και πολλά πολλά τραγούδια...

...βόλτες ένα σωρό και παιχνίδι όλη μέρα...

...με τον καιρό να μας χαμογελάει...

ήταν όλα τόσο όμορφα. 

Η Σταυρούλα την παραμονή των Χριστουγέννων ανυπομονούσε τόσο να έρθει ο Άι Βασίλης, που ήθελε να κοιμηθεί απ' τις 4 το απόγευμα. Η Ισαβέλλα περίμενε κι αυτή τον "Τιτίλη", συμμετείχε σε όλα και χαιρόταν μαζί με την αδερφούλα της.  

Εκείνες οι στιγμές όταν τα παιδάκια έχουν κοιμηθεί και τα δώρα είναι κάτω απ' το δέντρο... είναι ένα μικρό κομμάτι απ' τη δική μου χριστουγεννιάτικη μαγεία. 

Το πρόσωπό της το πρωί, όταν ξυπνάει έτοιμη, ενθουσιασμένη, κι επιθεωρεί το δαγκωμένο κουραμπιέ και το λίγο γάλα που έμεινε στο ποτήρι του Άι Βασίλη, είναι το άλλο, το μεγαλύτερο κομμάτι.  

Και για να επιστρέψω στα βιβλία, τα δυο τελευταία βιβλία μας της αντίστροφης μέτρησης για τα Χριστούγεννα ήταν πανέμορφα. 

Το Άι Βασίλη θέλω ένα φίλο (Snow Bunny's Christmas Wish) είναι υπέροχο, ζεστό και τρυφερό, ενώ το χιόνι που αστράφτει μέσα στις γλυκύτατες εικόνες του προσδίδει μια μαγική λάμψη.

Σ' αυτή τη μικρή και γλυκιά ιστορία, ο Κούνελος μια παραμονή Χριστουγέννων γράφει ένα γράμμα στον Άι Βασίλη ζητώντας ένα φίλο. Όταν όμως ο ταχυδρόμος φεύγει πριν προλάβει να του το παραδώσει, ο Κούνελος αποφασίζει να το πάει μόνος του στον Άι Βασίλη και ξεκινάει το ταξίδι του.

Τον ακολουθούμε καθώς προχωράει, συναντώντας στο δρόμο και άλλα ζώα. Κάποια απ' αυτά έχουν ανάγκη τη βοήθειά του...

...κι ο Κούνελος την προσφέρει απλόχερα.

Μοιράζει τις λιγοστές προμήθειες που είχε πάρει μαζί του για το ταξίδι...

...σε ζώα που τις χρειάζονται περισσότερο απ' αυτόν.

Στο τέλος, όταν φτάνει στον Άι Βασίλη, διαπιστώνει πως...

 ...η ευχή του έχει ήδη πραγματοποιηθεί. Έχει αποκτήσει φίλους, και το έχει καταφέρει μόνος του, με την αγάπη που έδειξε στους γύρω του. 

Το τελευταίο βιβλίο της αντίστροφης μέτρησης ήταν το The Night Before Christmas σε εικονογράφηση της Holly Hobbie. Διαφορετικό από κείνο της Mary Engelbreit που είχαμε ξετυλίξει στις αρχές του Δεκέμβρη, αλλά το καθένα υπέροχα μοναδικό με το ιδιαίτερο ύφος του.

Σ' αυτή τη φανταστική ρετρό εκδοχή της Holly Hobbie...

...υπάρχει μια μαγική λεπτομέρεια που προσθέτει μαγεία στο βιβλίο: Μαζί με το μπαμπά, ένα από τα παιδιά ξυπνάει κι εκείνο και γίνεται μάρτυρας της επίσκεψης του Άι Βασίλη.

Είναι το μωρό, ένας μικρός toddler με το δαχτυλάκι στο στόμα, που θα δει αυτό που κανένα παιδί δεν έχει δει ποτέ.

Κι είναι σοφή στ΄ αλήθεια η επιλογή της εικονογράφου να το δείξει αυτό, γιατί φυσικά το μωρό δεν ξέρει να μιλάει ακόμα. Δεν μπορεί να πει στ' αδέρφια του τι είδε. Κι όταν μάθει να μιλάει... τότε δεν θα το θυμάται πια. Το μυστικό θα μείνει μυστικό, στα βάθη της ψυχής του, στις αναμνήσεις που δεν φτάνει η μνήμη.

Υπάρχει κάτι συγκινητικό σ' όλο αυτό, μ' έναν τρόπο που δεν μπορώ να περιγράψω. Υπάρχει κάτι μαγικό, γιατί είναι μυστικό, σημαντικό και φευγαλέο.

Κι υπάρχει ταυτόχρονα σε όλο αυτό κάτι πολύ, πολύ χαρούμενο. Αχ, αυτό το βιβλίο τρύπωσε αλήθεια μέσα στην καρδιά μου.

Ένα άλλο βιβλίο που διαβάσαμε πολύ αυτό τον καιρό ήταν το Little Golden Book Mickey Mouse Flies the Christmas Mail...

...ένα υπέροχο βιβλιαράκι του 1956, όπου καλούν επειγόντως το Μίκυ την παραμονή των Χριστουγέννων να παραδώσει τη χριστουγεννιάτικη αλληλογραφία...

...κι εκείνος με το αεροπλανάκι του χάνεται στη χιονοθύελλα...

...για να προσγειωθεί σ' ένα χιονισμένο τόπο γεμάτο ξωτικά...

...και να βρεθεί φιλοξενούμενος της κυρίας Άι Βασίλη.

Τελικά, όλα πηγαίνουν καλά, αφού καταφέρνει να παραδώσει την αλληλογραφία και να γυρίσει πίσω στο σπίτι με το παλιό έλκηθρο του Άι Βασίλη και τους...συνταξιούχους ταράνδους του, που δεν τον είχαν ακολουθήσει στο ταξίδι! Το λατρέψαμε αυτό το βιβλίο!

Και από την αγαπημένη μας σειρά My First Little House Books που βασίζονται το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι της Laura Ingalls Wilder, τα Χριστούγεννα στο Μεγάλο Δάσος ακόμα πιο απλοποιημένα, σ' ένα βιβλίο ό,τι πρέπει για την Ισαβέλλα, το Laura's Christmas.

Με παραθυράκια και απλές φρασούλες, τα απλά και ευτυχισμένα Χριστούγεννα της Λώρας και της οικογένειάς της στο μικρό σπίτι στο μεγάλο δάσος.

Εκεί όπου το να γλείψεις την κουτάλα είναι ξεχωριστό κέρασμα...

...το να μείνεις ξύπνιος ως αργά την παραμονή των Χριστουγέννων είναι το ίδιο σημαντικό όπως και για κάθε παιδί κάθε εποχής...

...και μια πάνινη κούκλα είναι θησαυρός.

Τέλειο!

Είναι αργά αλλά με δυο λόγια μόνο, τα δικά μου χριστουγεννιάτικα διαβάσματα:



Η ζωή και οι περιπέτειες του Σάντα Κλάους, του Φρανκ Μπάουμ (The Life and Adventures of Santa Claus), μια φανταστική βιογραφία του Σάντα Κλάους από το συγγραφέα του Μάγου του Οζ, που συγκεντρώνει στοιχεία και έθιμα από πολλές παραδόσεις ανά τον κόσμο και τα ενώνει σε μια χαριτωμένη μοναδική ιστορία. Ένα υπέροχο γιορτινό βιβλίο που δημιουργεί ένα φοβερό μύθο γύρω από την αγαπημένη φιγούρα του "Άι Βασίλη" (αν και καμία σχέση με το δικό μας άγιο, εννοείται αυτό...)
Με μηνύματα ανθρωπισμού και οικολογίας, και μια μεγάλη γκάμα μαγικών πλασμάτων που συνδέονται με τον Κλάους, το βιβλίο ξεχειλίζει από φαντασία. Είναι πάνω από 100 χρονών, όμως παραμένει δροσερό.

Επίσης το The Twenty-four Days Before Christmas, της Madeleine L'Engle, συγγραφέως του κλασικού A Wrinkle in Time. Το συγκεκριμένο βιβλίο αφορά την οικογένεια Austin, που οι περιπέτειές της καλύπτουν μια ολόκληρη σειρά βιβλίων (έχω διαβάσει μόνο το πρώτο αλλά μου άρεσε πολύ και θέλω να συνεχίσω), και διαδραματίζεται σε μια περίοδο όπου τα μέλη της οικογένειας είναι πολύ νεαρά. Είναι μια αντίστροφη μέτρηση για τα Χριστούγεννα -κάθε μέρα του Δεκέμβρη, η οικογένεια κάνει κάτι ξεχωριστό στην προετοιμασία της για τη μεγάλη γιορτή. Παράλληλα, η εφτάχρονη Vicky προετοιμάζεται για να γίνει άγγελος στη χριστουγεννιάτικη παράσταση και δουλεύει σκληρά γι' αυτό. Η άλλη μεγάλη της ανησυχία είναι ότι η μητέρα της θα γεννήσει τα Χριστούγεννα και θα λείπει στο νοσοκομείο. Θα είναι όλη η οικογένεια μαζί; Θα χιονίσει τελικά; 

Το διάβασα γρήγορα-γρήγορα, κυριολεκτικά το ρούφηξα. Ήταν γλυκό και απολαυστικό, υπέροχα χριστουγεννιάτικο, οι ήρωες γνώριμοι, η ιστορία παιδική αλλά η αφήγηση όχι και τόσο, ήταν ό,τι έπρεπε για τις μέρες ακριβώς πριν τα Χριστούγεννα. 

Αν ήθελα να σας πω και για τα βιβλία που διάβασα στο Kindle, θα ξημερώναμε... 

Εντάξει, μια σύντομη αναφορά μόνο. Μην επιμένετε άλλο.

Το The Box of Delights, του John Masefield, ένα κλασικό βιβλίο γεμάτο δράση και μαγεία. Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα του 1935, ένας μυστηριώδης γέρος άντρας ζητάει από τον Kay, που γυρίζει στο σπίτι για τις διακοπές, να προστατέψει το παράξενο κουτί με το οποίο μπορεί να ταξιδέψει στο χρόνο. Μια συμμορία "κακών", απαγωγές, παράξενα μηχανήματα, χιονισμένα τοπία, μαγικά και πολλή περιπέτεια συνθέτουν ένα χριστουγεννιάτικο βιβλίο που είναι ταυτόχρονα αρκετά σκοτεινό και συναρπαστικό. 

Το Ophelia and the Marvelous Boy, της Karen Foxlee. H Ophelia είναι ένα λογικό εντεκάχρονο κορίτσι, που δεν πιστεύει σε τίποτα υπερφυσικό. Η οικογένειά της προσπαθεί να συνέλθει από το θάνατο της μητέρας της, όταν ο πατέρας της βρίσκει δουλειά σ' ένα τεράστιο, μυστηριώδες μουσείο σε μια πόλη όπου χιονίζει πάντα. Η Ophelia βρίσκει, βαθιά σ' ένα κρυφό δωμάτιο, ένα αγόρι που λέει πως είναι φυλακισμένο εκατοντάδες χρόνια από τη σατανική βασίλισσα του χιονιού, η οποία έχει ένα ρολόι που μετράει το χρόνο για το τέλος του κόσμου. Η Ophelia αναλαμβάνει να τον βοηθήσει, χωρίς να τον πολυπιστεύει. Όμως στην πορεία θα συναντήσει μαγικά πλάσματα, θα κινδυνέψει και θα χρειαστεί να βρει μέσα της δύναμη και κουράγιο για να σώσει τον εαυτό της και...τον κόσμο. Φανταστικός ο χαρακτήρας της Ophelia, καλογραμμένη και ωραία ιστορία, αυτό είναι ένα απ' τα βιβλία που θα ξαναδιαβάσω σίγουρα! 

Το The Christmas Mystery του Jostein Gaarder, συγγραφέα του Κόσμου της Σοφίας.  Ένα κοριτσάκι εξαφανίζεται στη Νορβηγία, στις αρχές του Δεκέμβρη, πενήντα χρόνια πριν. Στη σημερινή εποχή, ένα αγόρι βρίσκει ένα παράξενο Advent Calendar, που σε κάθε παραθυράκι του κρύβεται ένα χαρτάκι. Ένα ένα, τα χαρτάκια ξεδιπλώνουν την ιστορία του χαμένου κοριτσιού, που ξεκίνησε ακολουθώντας ένα αρνάκι για τη Βηθλεέμ, και με παρέα του αγγέλους, βοσκούς, πρόβατα, μάγους και άλλους βιβλικούς χαρακτήρες διέσχισε την Ευρώπη και ταξίδεψε πίσω στο χρόνο μέχρι τη γέννηση του Χριστού. Αυτό το βιβλίο με ταξίδεψε μακριά απ' την εμπορικότητα και την όποια επίπλαστη λάμψη των σύγχρονων γιορτών, σ' ένα μέρος πραγματικά θαυμαστό, όπου κρύβεται το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων. Πραγματικά με εντυπωσίασε. 

Τέλος, αυτές τις μέρες διαβάζω το My True Love Gave to Me που πρότεινε η Ελένη στο blog της overtheplace, δώδεκα ρομαντικές ιστορίες από YA fiction τοποθετημένες την περίοδο των Χριστουγέννων... έχω διαβάσει μόνο τρεις προς το παρόν, μα μου άρεσαν πάρα πολύ! 

...Και το διαβάζω παράλληλα με το Greenglass House που πρότεινε η Danzel, μια υπέροχη, σύνθετη ιστορία γεμάτη μυστήριο και ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Ένα αγόρι που ζει με τους θετούς γονείς του σ' ένα παράξενο πανδοχείο, κάποιοι περίεργοι τύποι που εμφανίζονται μυστηριωδώς στο συνήθως έρημο μέρος στις αρχές των χριστουγεννιάτικων διακοπών...  Ως τώρα είναι τέλειο!

Κι αυτά πάνω κάτω ήταν τα βιβλία των Χριστουγέννων μας.

Ξημερώνει παραμονή Πρωτοχρονιάς.
Μ' αυτά και με τ' άλλα, φτάσαμε στο τέλος ενός ακόμα χρόνου. Με τα δύσκολα και τα ωραία του, το 2014 μας έφερε ως εδώ. Μας αφήνει λίγο μεγαλύτερους, λίγο πλουσιότερους σε εμπειρίες και συναισθήματα. Λίγο πιο γεμάτους, ελπίζω, από εικόνες και όνειρα κι αγάπη.
Μακάρι το 2015 να είναι για όλους καλό κι ευτυχισμένο. Εύχομαι απ' την καρδιά μου υγεία και γαλήνη στην ψυχή, και τα όποια δύσκολα έρχονται, να σβήνουν μπροστά στα ωραία.
Ευχαριστούμε που είσαστε μαζί μας.

Καλή χρονιά!
Καλή μέρα...