Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Το μικρό σπίτι στο λιβάδι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Το μικρό σπίτι στο λιβάδι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 13 Απριλίου 2014

Λίγες εικόνες...

Εικόνες και βιβλία από την εβδομάδα που πέρασε...

Το καινούργιο σπορ: Να κατεβάζει τα βιβλία απ' τα ράφια. Με προτίμηση στη μικρή βιβλιοθηκούλα. Με ιδιαίτερη προτίμηση στα επάνω δυο ράφια (τα πιο γεμάτα). Πετάει το περιεχόμενο στο πάτωμα και το απολαμβάνει. Εδώ, ετοιμάζεται να ξεκινήσει...


Η επιστροφή της λιακάδας: Βόλτες στο πάρκο. Ακροβατικά. Μονόζυγο, τα όρια του φόβου. Χαμηλές πτήσεις στην κούνια. Παιχνίδι με το χώμα, τα χέρια πάνω στη γη.



Τα βιβλία Χαρούμενοι ήχοι βγήκαν κάποια στιγμή από το ράφι. Η Ισαβέλλα είναι πολύ μικρή γι' αυτά, η Σταυρούλα πολύ μεγάλη. Τα διαβάσαμε όμως όλα, τα ξαναθυμηθήκαμε και το διασκεδάσαμε. 


Το Διάστημα και τα Ρομπότ είναι τ' αγαπημένα μου (πιο πολύ τα Ρομπότ). 


Ήχοι, έντονα χρώματα, μεγάλα σχήματα και ρυθμικά λογάκια. Αν μη τι άλλο, είναι εντυπωσιακά βιβλία...


Και με pop-ups που βγάζουν μάτι.


Να και τα Ρομπότ, που τα γνωρίσαμε όταν η Σταυρούλα ήταν δεκαέξι μηνών:



Αγαπημένη σελίδα, τα ρομποτομωράκια:


Και η τελευταία σελίδα, με τον ήχο να συνεχίζεται για λίγο παραπάνω απ' τις υπόλοιπες, ίσα για ν' αναρωτιέσαι αν χάλασε...


Καθημερινό ανάγνωσμα αυτής της εβδομάδας, το τελευταίο μας βιβλίο απ' τη σειρά My First Little House Books, Prairie Day


Αυτό που μιλάει για εκείνο το μικρό κορίτσι που το έλεγαν Λώρα, που ξεκίνησε μια φορά κι έναν καιρό, μαζί με το Μπαμπά της, τη Μαμά της, τη μεγάλη της αδερφή τη Μαίρη, τη μικρή της αδερφούλα την Κάρι και το καλό σκυλί τους, τον Τζακ, μέσα στο σκεπαστό τους κάρο για το μεγάλο λιβάδι...



 Το βιβλίο εξιστορεί την περιπέτεια της Λώρας και της οικογένειάς της καθώς ψάχνουν το κατάλληλο μέρος για να χτίσουν το μικρό τους σπίτι στο λιβάδι.


Τις δυσκολίες...


Και τις όμορφες στιγμες...



Είναι μια απόδραση σε μιαν άλλη εποχή, σ' έναν άλλο κόσμο. Θαυμάζω το πώς γίνεται να ζει μια οικογένεια τόσο μακριά απ' τον πολιτισμό, κι όμως τόσο όμορφα και προσεκτικά. Αλλά και το να έχουν τόσο λίγα υλικά πράγματα κι όλοι να είναι τόσο ευτυχισμένοι. Για άλλη μια φορά σκέφτομαι πως είναι υπέροχο που υπάρχουν αυτές οι ιστορίες διασκευασμένες (και τόσο υπέροχα εικονογραφημένες από την Renee Graef) για μικρά παιδάκια, ώστε να γνωρίσουν και να αγαπήσουν τη Λώρα και τον κόσμο της.







Ζηλεύω καμιά φορά την απλότητα της ζωής τους. Τις μεγάλες ήσυχες μέρες που μοιράζονται, και που μοιάζουν να μην τελειώνουν. 
Στην εποχή μας έχουμε την τάση να κάνουμε τα πράγματα τόσο περίπλοκα. 
Τρέχουμε κι όλο κάτι κυνηγάμε, ενώ το μόνο που χρειαζόμαστε στην πραγματικότητα είναι αγάπη κι ο ένας τον άλλο. 

Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2013

24 βιβλία για τα Χριστούγεννα: Christmas in the Big Woods

Το σημερινό βιβλίο μας: Christmas in the Big Woods, από τη σειρά My First Little House Books, βασισμένα στο Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι, της Laura Ingalls Wilder. 

Πριν λίγο καιρό έλεγα πόσο πολύ αγαπάμε τη Λώρα. Τα εικονογραφημένα βιβλία με τις ιστορίες της τα έχουμε διαβάσει πάρα πολλές φορές, και πάντα ξαναγυρίζουμε σ' αυτά με το ίδιο ενδιαφέρον και την ανακούφιση που προσφέρει κάτι τόσο γνώριμο κι αγαπημένο. 
Σήμερα το πρωί, όταν η Σταυρούλα ξετύλιξε τα "Χριστούγεννα στο μεγάλο δάσος", είδε στο εξώφυλλο τις μορφές της Λώρας και της Μαίρης, τις γνώρισε και χαμογέλασε. 
Της διάβασα τον τίτλο.
Και τότε... 
Όοοοοχι!!! 
Θεατρικό κλάμα.
Όχι πάλι χριστουγεννιάτικο! Έχουμε πολλά χριστουγεννιάτικα! Ήθελα να είναι κάτι άλλο! 
Πάγωσα στην ιδέα ότι η αξιολάτρευτη κορούλα μου μετατρέπεται στο Grinch του Dr. Seuss, και μάλιστα πολλές μέρες πριν ξετυλίξουμε το ομώνυμο βιβλίο.
Την πήρα βιαστικά αγκαλιά ν' αρχίσουμε το διάβασμα. Ενώ άκουγε την ιστορία, άλλαξε ύφος. Και μόλις τελείωσε...
Πάλι, πάλι!!
Το διαβάσαμε άλλη μια φορά. 
Φιου... (αναστεναγμός ανακούφισης) 
Το Grinch έφυγε, ξαναγύρισε η Σταυρούλα. 


Το βιβλίο αυτό είναι όπως και τα άλλα της σειράς. Σύντομο, γλυκό, ήρεμο. Η Λώρα και η μικρή οικογένειά της στο μεγάλο δάσος ετοιμάζονται για τα Χριστούγεννα...


Φτυαρίζουν το χιόνι και ψήνουν ψωμί και κουλουράκια.


Φτιάχνουν απλές αλλά συναρπαστικές λιχουδιές όπως η μελάσα στο χιόνι...


...και δέχονται επισκέψεις! Οι θείοι και τα ξαδέρφια της Λώρας έρχονται να περάσουν τα Χριστούγεννα μαζί τους.


Τα παιδιά χαίρονται το ένα τη συντροφιά του άλλου. Παίζουν στο χιόνι..


...και περιμένουν τον Άγιο Βασίλη. Τα δώρα τους είναι μικρά αλλά τους δίνουν απίστευτη χαρά.


Τρώνε το χριστουγεννιάτικο πρωινό τους και περνούν ήρεμες στιγμές στο σπίτι...



...πριν αποχαιρετήσουν τη συντροφιά τους κι αυτά τα όμορφα Χριστούγεννα.


Το βιβλίο, ντυμένο με τη γνώριμη αγαπημένη εικονογράφηση της Renee Graef, είναι μια υπέροχη χριστουγεννιάτικη ιστορία για μια εποχή πολύ διαφορετική από τη σημερινή. Τότε που τα δώρα ήταν ένα ζευγάρι κόκκινα γάντια κι ένα ζαχαρωτό μπαστουνάκι. Που μια χειροποίητη πάνινη κούκλα ήταν ανέλπιστη έκπληξη και πρόσφερε απέραντη χαρά. Σε κάνει να σκεφτείς, πόσο ολιγαρκείς και χαρούμενοι ήταν εκείνοι οι άνθρωποι, πόσο εύκολο να νιώσουν ικανοποιημένοι, πόσο λίγα είναι στην πραγματικότητα τα βασικά στη ζωή, πόσο έχουμε ξεφύγει στην εποχή μας απ' αυτό το πνεύμα κι είναι κρίμα...


Και χέρι-χέρι με το βιβλίο μας, έρχεται αυτό:


My Little House Christmas Crafts Book, ένα βιβλίο με χριστουγεννιάτικες κατασκευές εμπνευσμένες απ' τα βιβλία της Λώρας! Κάθεται στη βιβλιοθήκη μας 2-3 χρόνια. Το ανοίγω, το κοιτάζω, δεν έχω φτιάξει ακόμα τίποτα από 'κει μέσα. Είπαμε, δεν είμαι crafty. Όμως δείτε τι έχει: Διακόσμηση, δωράκια, συνταγές, όλα χριστουγεννιάτικα και όλα απ' τον κόσμο της Λώρας... Τέλειο! Ίσως τώρα που η Σταυρούλα τρελαίνεται για Μικρό Σπίτι και για κατασκευές...


Για παράδειγμα: Γιρλάντα από ποπ κορν για το δέντρο. Μπα, θα μας το φάει ο γάτος. Του αρέσουν τα ποπ κορν και ας μην του τραβάμε την προσοχή στο δέντρο καλύτερα.


Μια κεντημένη κορνίζα. Πολύ δύσκολο για μας ακόμα, αλλά τόσο όμορφο. Εν τω μεταξύ, πριν τις οδηγίες έχει και το απόσπασμα από το κάθε βιβλίο όπου αναφέρεται η συγκεκριμένη κατασκευή...


'Ενας σπάγγος με κουμπιά, δώρο για την Κάρυ όταν ήταν μωρό (βέβαια άμα σπάσει ο σπάγγος ή λυθεί η άκρη και φύγουν τα κουμπιά, προβλέπεται μεγάλο φαγοπότι του μωρού, οπότε άστο καλύτερα...)


Το χριστουγεννιάτικο πρωινό από το βιβλίο που μόλις διαβάσαμε! Άνθρωποι από τηγανίτες!


Και η μελάσα στο χιόνι! Είναι κι αυτή εδώ...



Μπισκοτάκια της Λώρας, που κάποιο παιδάκι έχει σημειώσει πάνω στο βιβλίο ότι είναι πολύ καλά (το πήραμε μεταχειρισμένο)...


Αυτά ίσως και να τα φτιάχναμε, λέω...



Δεν υποκρίνομαι ότι δεν είμαι κι εγώ θύμα του καταναλωτισμού της εποχής μας, αλλά όπως και να 'χει λατρεύω την ιδέα ότι σ' εκείνο τον κόσμο όλα ήταν τόσο απλά. Τα στολίδια από τα πιο βασικά υλικά. Από φαγητά, τίποτα το εξεζητημένο. Τα δώρα όλα χειροποίητα και φτιαγμένα απ' την καρδιά. Στις ιστορίες, οι σχέσεις των ανθρώπων ν' αποπνέουν μια σιγουριά και μια ήρεμη σταθερότητα. 

Υ.Γ. Σήμερα την ώρα του ύπνου διαβάσαμε πέντε από τα παραμύθια μας. Όλα Χριστουγεννιάτικα. (φιου ξανά)


Υ.Γ.2 Σήμερα επίσης είδαμε αυτό:



Τι ομορφο! 

Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

24 βιβλία για τα Χριστούγεννα: The Jolly Christmas Postman

Καλωσήρθες, Δεκέμβρη! 
Είμαστε στον αγαπημένο μου μήνα του χρόνου. 
Είμαστε στις πιο γιορτινές μέρες. 
Όπως είπε και η Σταυρούλα, "είμαστε στα γενέθλιά μου", γιατί γυρίσαμε τη σελίδα στο ημερολόγιο και φαίνεται η μέρα των γενεθλίων της, που την έχω σημειωμένη με μια κόκκινη καρδούλα.
Είμαστε στο Λιτόχωρο και κάνει παγωνιά, το σπίτι μας στάζει υγρασία και ο γάτος έκανε διάρροια στο χαλί μας. Το χαλί μας είναι στο καθαριστήριο, κι εμείς καθόμαστε πάνω στα πατάκια για να παίξουμε. 
Όμως είμαστε καλά. Είμαστε ζεστά και άνετα ενώ έξω καπνίζουν οι καμινάδες, είμαστε χαρούμενοι, περνάμε ήσυχες και όμορφες μέρες, ακούμε πολλά χριστουγεννιάτικα τραγούδια και παίζουμε πολύ, το χαλί θα το έχουμε πίσω σε λίγο, οπότε ποιος νοιάζεται, και τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και αγαπάμε τόσο πολύ τα Χριστούγεννα!
Αυτές τις μέρες, εγώ (ξανα)διαβάζω το βιβλίο της Laura Ingalls Wilder The Long Winter


Είναι το πέμπτο βιβλίο της σειράς Το μικρό σπίτι στο λιβάδι, κι έχω πολλά χρόνια να το διαβάσω. Χαίρομαι τόσο που το ξαναθυμάμαι.


Σ' αυτό το βιβλίο έρχεται ένας μακρύς χειμώνας, απ' αυτούς που κάνουν χρόνια να φανούν, με ατέλειωτες χιονοθύελλες και αμέτρητα προβλήματα. Η οικογένεια μετακομίζει στην πόλη για να μην περάσει τον ασυνήθιστα βαρύ χειμώνα μόνη, όμως κι εκεί η κατάσταση είναι δύσκολη. Αποκομμένοι και χωρίς προμήθειες, προσπαθούν ν' αντιμετωπίσουν αυτά που έρχονται με θάρρος κι αισιοδοξία. Τα κορίτσια μεγαλώνουν και αλλάζουν. Το μέλλον διαγράφεται αχνά. Η οικογένεια παραμένει ενωμένη κι αγαπημένη.
Υπέροχο βιβλίο.


Όμως έχω κι άλλο βιβλιο-νέο: Μιας και ξεκίνησε ο Δεκέμβρης, κι η περίοδος που λέγεται Advent στα αγγλικά, από σήμερα μέχρι τα Χριστούγεννα δηλαδή, είπα φέτος να κάνω στη Σταυρούλα ένα Advent Calendar βιβλίων. Πώς είναι εκείνα τα ημερολόγια που ανοίγεις ένα παραθυράκι την ημέρα και τρως ένα σοκολατάκι; Αυτό, αλλά χωρίς σοκολατάκι.
Η ιδέα φυσικά δεν είναι δική μου. Από άλλα sites και blogs την ξεσήκωσα -φαίνεται ότι πολύς κόσμος το κάνει. Τυλίγεις 24 Χριστουγεννιάτικα βιβλία, ένα για κάθε μέρα. Γράφεις (ή όχι) τον αριθμό της κάθε μέρας πάνω σε κάθε βιβλίο. Κι ανοίγεις με το μικρό από ένα βιβλίο κάθε μέρα μέχρι τα Χριστούγεννα. Έτσι, διαβάζετε ένα σωρό Χριστουγεννιάτικα βιβλία και κάθε μέρα υπάρχει η έκπληξη- τι θα πετύχω; Φυσικά, δεν χρειάζεται τα βιβλία να είναι καινούργια. Για μας ήταν πολλά παλιά, λίγα καινούργια, και κανα-δυο από τα δικά μου παιδικά χρόνια.
Τα έβαλα στο κουτί.


Σήμερα ξετυλίξαμε το πρώτο.


Ήταν κάτι το εξαιρετικό, κάτι το σούπερ ξεχωριστό μιας και ήταν η πρώτη μέρα.


 Ο Χριστουγεννιάτικος χαρούμενος ταχυδρόμος (The Jolly Christmas Postman)!
Η χριστουγεννιάτικη βερσιόν του αγαπημένου μας βιβλίου.
Ασχολούμαστε όλη μέρα μ' αυτό.



Ο Χαρούμενος ταχυδρόμος συνεχίζει να μοιράζει γράμματα στους ήρωες των παραμυθιών, μόνο που αυτή τη φορά είναι χριστουγεννιάτικες κάρτες και δωράκια.  


Μόνο που αυτή τη φορά οδηγεί το ποδήλατό του μέσα στο χιόνι, την παραμονή των Χριστουγέννων.


Η Χρυσομαλλούσα (που έχει αποκτήσει αδερφάκι) στέλνει κάρτα στο αρκουδάκι (που έχει αποκτήσει κι αυτό αδερφάκι)...



...Ο λύκος στέλνει ένα επιτραπέζιο παιχνίδι στην Κοκκινοσκουφίτσα (θέλω να το παίξουμε αυτό)...


...Οι άνθρωποι και τα άλογα του βασιλιά στέλνουν στον Humpty Dumpty ένα παζλ (για να ενώσεις τα κομμάτια του κακόμοιρου και να τον φτιάξεις ξανά)...

 

...με τις ευχές τους στην πίσω μεριά...

Το παζλ μας άγγιξε όλους...
 ...το μπισκοτένιο αγόρι παίρνει το Χριστουγεννιάτικο περιοδικό της χώρας των παιχνιδιών από το μπαμπά του και ο λύκος παίρνει από την Κοκκινοσκουφίτσα έναν "οδηγό για να εντοπίζεις λύκους", χιουμοριστικά συντεταγμένο απ' την ίδια...


Και ο ταχυδρόμος, μη βλέποντας τη μύτη του από το πολύ χιόνι, καταλήγει στο εργαστήρι του Άι Βασίλη, για να του παραδώσει κάποια γράμματα από παιδιά...



...να πιει ένα τσάι με τον Άγιο και τη γυναίκα του... 


...και να παραλάβει το ολοδικό του γράμμα από τον Άγιο Βασίλη. Αυτό το υπέροχο πράγμα που κοιτάζεις μέσα και βλέπεις μια πανέμορφη τρισδιάστατη εικόνα. Δεν ξέρω πώς το λένε στα ελληνικά, ξέρει κανείς; 
 





 Κι επειδή το χιόνι είναι πια πολύ βαθύ, ο ταχυδρόμος θα πάει σπίτι του μ' έναν ξεχωριστό τρόπο απόψε...



Για να ξεκουραστεί, παρέα με το σκυλάκι του, και να μας ευχηθεί "Καλά Χριστούγεννα"! 


Η υποδοχή του πρώτου βιβλίου ήταν πιο ένθερμη απ' ό,τι είχα ελπίσει. Το έσερνε μαζί της όλη μέρα, διαβάζαμε λίγο, κι αν μας διέκοπτε κάτι έπρεπε ν' αρχίσουμε από την αρχή.
Τι υπέροχος και τι αστείος που είναι ο ταχυδρόμος! 
Τι διασκεδαστικά τα γράμματα!
Μόνο που χάνει πάρα πολύ στη μετάφραση- είναι έμμετρο το κείμενο και νιώθω ότι το καταστρέφω. 
Παρ' όλα αυτά, κάποιους δεν τους πειράζει... 


 Έχω αυτό το σχέδιο στο μυαλό μου, να γράφω δυο λέξεις για κάθε βιβλίο που ξετυλίγουμε αυτό το Δεκέμβρη. Βέβαια το σενάριο να γράφω έστω και δυο λέξεις (ή έστω να βάζω λίγες εικόνες) κάθε μέρα για 24 μέρες ακούγεται σαν επιστημονική φαντασία.
Ωστόσο, θα το προσπαθήσω.
Σας αφήνω με χαμόγελα απ' τη χριστουγεννιάτικη Θεσσαλονίκη, στην εκδρομή μας πριν λίγες μέρες.
Καλό μήνα, ας είναι ο Δεκέμβρης χαρούμενος και γιορτινός.
Αγάπη.
Ειρήνη στη γη.
Αγάπη.