Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Mickey Mouse. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Mickey Mouse. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2014

Τι άλλο διαβάσαμε τα Χριστούγεννα

Γειά σας, γειά σας, και χρόνια πολλά! 
Πώς είστε; Τι κάνετε; Ελπίζω να περάσατε υπέροχα τα Χριστούγεννα. 
Ούτε που κατάλαβα πώς έφτασε παραμονή Πρωτοχρονιάς! Είχα υποσχεθεί να σας δείξω τα τελευταία μας βιβλία του Advent Calendar, κι έπειτα φύγαμε, και γυρίσαμε, και τώρα να 'μαστε πάλι, έτοιμοι να υποδεχτούμε τον καινούργιο χρόνο. Έτσι είπα απόψε να κλείσω καλύτερα τους λογαριασμούς μου με τα χριστουγεννιάτικα βιβλία, και με το 2014, τουλάχιστον σ΄αυτόν εδώ το χώρο, στα διαβάσματά μας. Εξάλλου, η μέρα των Χριστουγέννων πέρασε, αλλά η εποχή, όπως λέω και στη Σταυρούλα, είναι ακόμα εδώ. Για λίγες μέρες ακόμα, όσο κρατάει το δωδεκαήμερο. Τα φωτάκια λάμπουν ακόμα στο δέντρο, βλέπουμε ακόμα χριστουγεννιάτικες ταινίες. Σήμερα χιόνισε κιόλας! Είμαστε αποκλεισμένοι στο σπίτι μας, στην κορυφή της γλιστερής μας ανηφόρας, σαν κουνελάκια στη φωλιά τους. Φορέσαμε σκουφιά και κασκόλ για να βγούμε στο μπαλκόνι, να πιάσουμε το χιόνι. Λευκή Πρωτοχρονιά- γιατί όχι; 

Τα δικά μας Χριστούγεννα ήταν ήρεμα και χαρούμενα και οικογενειακά. Τα κορίτσια ενθουσιασμένα, περιτριγυρισμένα από θείους και ξαδερφάκια στο σπίτι της γιαγιάς, δε βαρέθηκαν στιγμή.  


Με κάλαντα και πολλά πολλά τραγούδια...


...βόλτες ένα σωρό και παιχνίδι όλη μέρα...


...με τον καιρό να μας χαμογελάει...


ήταν όλα τόσο όμορφα. 

Η Σταυρούλα την παραμονή των Χριστουγέννων ανυπομονούσε τόσο να έρθει ο Άι Βασίλης, που ήθελε να κοιμηθεί απ' τις 4 το απόγευμα. Η Ισαβέλλα περίμενε κι αυτή τον "Τιτίλη", συμμετείχε σε όλα και χαιρόταν μαζί με την αδερφούλα της.  
Εκείνες οι στιγμές όταν τα παιδάκια έχουν κοιμηθεί και τα δώρα είναι κάτω απ' το δέντρο... είναι ένα μικρό κομμάτι απ' τη δική μου χριστουγεννιάτικη μαγεία. 
Το πρόσωπό της το πρωί, όταν ξυπνάει έτοιμη, ενθουσιασμένη, κι επιθεωρεί το δαγκωμένο κουραμπιέ και το λίγο γάλα που έμεινε στο ποτήρι του Άι Βασίλη, είναι το άλλο, το μεγαλύτερο κομμάτι.  

Και για να επιστρέψω στα βιβλία, τα δυο τελευταία βιβλία μας της αντίστροφης μέτρησης για τα Χριστούγεννα ήταν πανέμορφα. 

Το Άι Βασίλη θέλω ένα φίλο (Snow Bunny's Christmas Wish) είναι υπέροχο, ζεστό και τρυφερό, ενώ το χιόνι που αστράφτει μέσα στις γλυκύτατες εικόνες του προσδίδει μια μαγική λάμψη.


Σ' αυτή τη μικρή και γλυκιά ιστορία, ο Κούνελος μια παραμονή Χριστουγέννων γράφει ένα γράμμα στον Άι Βασίλη ζητώντας ένα φίλο. Όταν όμως ο ταχυδρόμος φεύγει πριν προλάβει να του το παραδώσει, ο Κούνελος αποφασίζει να το πάει μόνος του στον Άι Βασίλη και ξεκινάει το ταξίδι του.


Τον ακολουθούμε καθώς προχωράει, συναντώντας στο δρόμο και άλλα ζώα. Κάποια απ' αυτά έχουν ανάγκη τη βοήθειά του...


...κι ο Κούνελος την προσφέρει απλόχερα.


Μοιράζει τις λιγοστές προμήθειες που είχε πάρει μαζί του για το ταξίδι...


...σε ζώα που τις χρειάζονται περισσότερο απ' αυτόν.


Στο τέλος, όταν φτάνει στον Άι Βασίλη, διαπιστώνει πως...



 ...η ευχή του έχει ήδη πραγματοποιηθεί. Έχει αποκτήσει φίλους, και το έχει καταφέρει μόνος του, με την αγάπη που έδειξε στους γύρω του. 



Το τελευταίο βιβλίο της αντίστροφης μέτρησης ήταν το The Night Before Christmas σε εικονογράφηση της Holly Hobbie. Διαφορετικό από κείνο της Mary Engelbreit που είχαμε ξετυλίξει στις αρχές του Δεκέμβρη, αλλά το καθένα υπέροχα μοναδικό με το ιδιαίτερο ύφος του.


Σ' αυτή τη φανταστική ρετρό εκδοχή της Holly Hobbie...


...υπάρχει μια μαγική λεπτομέρεια που προσθέτει μαγεία στο βιβλίο: Μαζί με το μπαμπά, ένα από τα παιδιά ξυπνάει κι εκείνο και γίνεται μάρτυρας της επίσκεψης του Άι Βασίλη.


Είναι το μωρό, ένας μικρός toddler με το δαχτυλάκι στο στόμα, που θα δει αυτό που κανένα παιδί δεν έχει δει ποτέ.


Κι είναι σοφή στ΄ αλήθεια η επιλογή της εικονογράφου να το δείξει αυτό, γιατί φυσικά το μωρό δεν ξέρει να μιλάει ακόμα. Δεν μπορεί να πει στ' αδέρφια του τι είδε. Κι όταν μάθει να μιλάει... τότε δεν θα το θυμάται πια. Το μυστικό θα μείνει μυστικό, στα βάθη της ψυχής του, στις αναμνήσεις που δεν φτάνει η μνήμη.





Υπάρχει κάτι συγκινητικό σ' όλο αυτό, μ' έναν τρόπο που δεν μπορώ να περιγράψω. Υπάρχει κάτι μαγικό, γιατί είναι μυστικό, σημαντικό και φευγαλέο.


Κι υπάρχει ταυτόχρονα σε όλο αυτό κάτι πολύ, πολύ χαρούμενο. Αχ, αυτό το βιβλίο τρύπωσε αλήθεια μέσα στην καρδιά μου.


Ένα άλλο βιβλίο που διαβάσαμε πολύ αυτό τον καιρό ήταν το Little Golden Book Mickey Mouse Flies the Christmas Mail...


...ένα υπέροχο βιβλιαράκι του 1956, όπου καλούν επειγόντως το Μίκυ την παραμονή των Χριστουγέννων να παραδώσει τη χριστουγεννιάτικη αλληλογραφία...


...κι εκείνος με το αεροπλανάκι του χάνεται στη χιονοθύελλα...


...για να προσγειωθεί σ' ένα χιονισμένο τόπο γεμάτο ξωτικά...


...και να βρεθεί φιλοξενούμενος της κυρίας Άι Βασίλη.


Τελικά, όλα πηγαίνουν καλά, αφού καταφέρνει να παραδώσει την αλληλογραφία και να γυρίσει πίσω στο σπίτι με το παλιό έλκηθρο του Άι Βασίλη και τους...συνταξιούχους ταράνδους του, που δεν τον είχαν ακολουθήσει στο ταξίδι! Το λατρέψαμε αυτό το βιβλίο!




Και από την αγαπημένη μας σειρά My First Little House Books που βασίζονται το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι της Laura Ingalls Wilder, τα Χριστούγεννα στο Μεγάλο Δάσος ακόμα πιο απλοποιημένα, σ' ένα βιβλίο ό,τι πρέπει για την Ισαβέλλα, το Laura's Christmas.


Με παραθυράκια και απλές φρασούλες, τα απλά και ευτυχισμένα Χριστούγεννα της Λώρας και της οικογένειάς της στο μικρό σπίτι στο μεγάλο δάσος.


Εκεί όπου το να γλείψεις την κουτάλα είναι ξεχωριστό κέρασμα...


...το να μείνεις ξύπνιος ως αργά την παραμονή των Χριστουγέννων είναι το ίδιο σημαντικό όπως και για κάθε παιδί κάθε εποχής...


...και μια πάνινη κούκλα είναι θησαυρός.


Τέλειο!

Είναι αργά αλλά με δυο λόγια μόνο, τα δικά μου χριστουγεννιάτικα διαβάσματα:



Η ζωή και οι περιπέτειες του Σάντα Κλάους, του Φρανκ Μπάουμ (The Life and Adventures of Santa Claus), μια φανταστική βιογραφία του Σάντα Κλάους από το συγγραφέα του Μάγου του Οζ, που συγκεντρώνει στοιχεία και έθιμα από πολλές παραδόσεις ανά τον κόσμο και τα ενώνει σε μια χαριτωμένη μοναδική ιστορία. Ένα υπέροχο γιορτινό βιβλίο που δημιουργεί ένα φοβερό μύθο γύρω από την αγαπημένη φιγούρα του "Άι Βασίλη" (αν και καμία σχέση με το δικό μας άγιο, εννοείται αυτό...)
Με μηνύματα ανθρωπισμού και οικολογίας, και μια μεγάλη γκάμα μαγικών πλασμάτων που συνδέονται με τον Κλάους, το βιβλίο ξεχειλίζει από φαντασία. Είναι πάνω από 100 χρονών, όμως παραμένει δροσερό.



Επίσης το The Twenty-four Days Before Christmas, της Madeleine L'Engle, συγγραφέως του κλασικού A Wrinkle in Time. Το συγκεκριμένο βιβλίο αφορά την οικογένεια Austin, που οι περιπέτειές της καλύπτουν μια ολόκληρη σειρά βιβλίων (έχω διαβάσει μόνο το πρώτο αλλά μου άρεσε πολύ και θέλω να συνεχίσω), και διαδραματίζεται σε μια περίοδο όπου τα μέλη της οικογένειας είναι πολύ νεαρά. Είναι μια αντίστροφη μέτρηση για τα Χριστούγεννα -κάθε μέρα του Δεκέμβρη, η οικογένεια κάνει κάτι ξεχωριστό στην προετοιμασία της για τη μεγάλη γιορτή. Παράλληλα, η εφτάχρονη Vicky προετοιμάζεται για να γίνει άγγελος στη χριστουγεννιάτικη παράσταση και δουλεύει σκληρά γι' αυτό. Η άλλη μεγάλη της ανησυχία είναι ότι η μητέρα της θα γεννήσει τα Χριστούγεννα και θα λείπει στο νοσοκομείο. Θα είναι όλη η οικογένεια μαζί; Θα χιονίσει τελικά; 
Το διάβασα γρήγορα-γρήγορα, κυριολεκτικά το ρούφηξα. Ήταν γλυκό και απολαυστικό, υπέροχα χριστουγεννιάτικο, οι ήρωες γνώριμοι, η ιστορία παιδική αλλά η αφήγηση όχι και τόσο, ήταν ό,τι έπρεπε για τις μέρες ακριβώς πριν τα Χριστούγεννα. 

Αν ήθελα να σας πω και για τα βιβλία που διάβασα στο Kindle, θα ξημερώναμε... 
Εντάξει, μια σύντομη αναφορά μόνο. Μην επιμένετε άλλο.

Το The Box of Delights, του John Masefield, ένα κλασικό βιβλίο γεμάτο δράση και μαγεία. Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα του 1935, ένας μυστηριώδης γέρος άντρας ζητάει από τον Kay, που γυρίζει στο σπίτι για τις διακοπές, να προστατέψει το παράξενο κουτί με το οποίο μπορεί να ταξιδέψει στο χρόνο. Μια συμμορία "κακών", απαγωγές, παράξενα μηχανήματα, χιονισμένα τοπία, μαγικά και πολλή περιπέτεια συνθέτουν ένα χριστουγεννιάτικο βιβλίο που είναι ταυτόχρονα αρκετά σκοτεινό και συναρπαστικό. 
Το Ophelia and the Marvelous Boy, της Karen Foxlee. H Ophelia είναι ένα λογικό εντεκάχρονο κορίτσι, που δεν πιστεύει σε τίποτα υπερφυσικό. Η οικογένειά της προσπαθεί να συνέλθει από το θάνατο της μητέρας της, όταν ο πατέρας της βρίσκει δουλειά σ' ένα τεράστιο, μυστηριώδες μουσείο σε μια πόλη όπου χιονίζει πάντα. Η Ophelia βρίσκει, βαθιά σ' ένα κρυφό δωμάτιο, ένα αγόρι που λέει πως είναι φυλακισμένο εκατοντάδες χρόνια από τη σατανική βασίλισσα του χιονιού, η οποία έχει ένα ρολόι που μετράει το χρόνο για το τέλος του κόσμου. Η Ophelia αναλαμβάνει να τον βοηθήσει, χωρίς να τον πολυπιστεύει. Όμως στην πορεία θα συναντήσει μαγικά πλάσματα, θα κινδυνέψει και θα χρειαστεί να βρει μέσα της δύναμη και κουράγιο για να σώσει τον εαυτό της και...τον κόσμο. Φανταστικός ο χαρακτήρας της Ophelia, καλογραμμένη και ωραία ιστορία, αυτό είναι ένα απ' τα βιβλία που θα ξαναδιαβάσω σίγουρα! 

Το The Christmas Mystery του Jostein Gaarder, συγγραφέα του Κόσμου της Σοφίας.  Ένα κοριτσάκι εξαφανίζεται στη Νορβηγία, στις αρχές του Δεκέμβρη, πενήντα χρόνια πριν. Στη σημερινή εποχή, ένα αγόρι βρίσκει ένα παράξενο Advent Calendar, που σε κάθε παραθυράκι του κρύβεται ένα χαρτάκι. Ένα ένα, τα χαρτάκια ξεδιπλώνουν την ιστορία του χαμένου κοριτσιού, που ξεκίνησε ακολουθώντας ένα αρνάκι για τη Βηθλεέμ, και με παρέα του αγγέλους, βοσκούς, πρόβατα, μάγους και άλλους βιβλικούς χαρακτήρες διέσχισε την Ευρώπη και ταξίδεψε πίσω στο χρόνο μέχρι τη γέννηση του Χριστού. Αυτό το βιβλίο με ταξίδεψε μακριά απ' την εμπορικότητα και την όποια επίπλαστη λάμψη των σύγχρονων γιορτών, σ' ένα μέρος πραγματικά θαυμαστό, όπου κρύβεται το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων. Πραγματικά με εντυπωσίασε. 

Τέλος, αυτές τις μέρες διαβάζω το My True Love Gave to Me που πρότεινε η Ελένη στο blog της overtheplace, δώδεκα ρομαντικές ιστορίες από YA fiction τοποθετημένες την περίοδο των Χριστουγέννων... έχω διαβάσει μόνο τρεις προς το παρόν, μα μου άρεσαν πάρα πολύ! 
...Και το διαβάζω παράλληλα με το Greenglass House που πρότεινε η Danzel, μια υπέροχη, σύνθετη ιστορία γεμάτη μυστήριο και ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Ένα αγόρι που ζει με τους θετούς γονείς του σ' ένα παράξενο πανδοχείο, κάποιοι περίεργοι τύποι που εμφανίζονται μυστηριωδώς στο συνήθως έρημο μέρος στις αρχές των χριστουγεννιάτικων διακοπών...  Ως τώρα είναι τέλειο!


Κι αυτά πάνω κάτω ήταν τα βιβλία των Χριστουγέννων μας.

Ξημερώνει παραμονή Πρωτοχρονιάς.
Μ' αυτά και με τ' άλλα, φτάσαμε στο τέλος ενός ακόμα χρόνου. Με τα δύσκολα και τα ωραία του, το 2014 μας έφερε ως εδώ. Μας αφήνει λίγο μεγαλύτερους, λίγο πλουσιότερους σε εμπειρίες και συναισθήματα. Λίγο πιο γεμάτους, ελπίζω, από εικόνες και όνειρα κι αγάπη.
Μακάρι το 2015 να είναι για όλους καλό κι ευτυχισμένο. Εύχομαι απ' την καρδιά μου υγεία και γαλήνη στην ψυχή, και τα όποια δύσκολα έρχονται, να σβήνουν μπροστά στα ωραία.
Ευχαριστούμε που είσαστε μαζί μας.

Καλή χρονιά!
Καλή μέρα...

Παρασκευή 25 Οκτωβρίου 2013

Από τον πάγκο του πανηγυριού

Ο καιρός περνάει τόσο γρήγορα.
Θα μου πείτε, αυτό τι το λες και το ξαναλές; Βαλτή είσαι;
Όχι.
Όμως να, με ξαφνιάζει που ήδη ο Οκτώβρης τελειώνει. Έχω αρχίσει κιόλας να σκέφτομαι τα χριστουγεννιάτικα δώρα και να μουρμουρίζω (ακόμα από μέσα μου αλλά για πόσο;) τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια (το κάνει κανείς άλλος αυτό απ' τον Οκτώβριο ή είμαι η μόνη;). Οι μέρες της Αθήνας τελειώνουν (υπήρχε περίπτωση να τις χορτάσω;). Η Ισαβέλλα βγάζει δύο δοντάκια. Ετοιμάζεται να μπουσουλήσει. Κι εκεί που ήταν ένα βρεφάκι που απλώς υπήρχε κοντά μας την ώρα που παίζαμε, τώρα διαλέγει αυτό που θέλει και το διεκδικεί, πρέπει να έχουμε τα μάτια μας δεκατέσσερα για να μη φάει κανένα μικρό αντικείμενο απ' αυτά που αρέσουν στη Σταυρούλα και γενικά τον περισσότερο καιρό οι δυο τους παίζουν κάπως έτσι:

"Χε χε χε... Σου το βούτηξα..."
Είναι απόλαυση.

Την Κυριακή είχε πανηγύρι στη γειτονιά, για τον Άγιο Γεράσιμο. Πήγαμε οι τέσσερις μας, η μαμά μου, τα κορίτσια κι εγώ. Είδαμε γρήγορα γρήγορα όλους τους πάγκους και καταλήξαμε στην παιδική χαρά. Αγοράσαμε ροζ μικρούτσικες γαλότσες και μπαγιάτικο χαλβά και βιβλία.


Κόλλησα σ' έναν πάγκο με παλιά και πάμφθηνα βιβλία και κόμικς. Είχε τεύχη με παραμύθια της Disney που κυκλοφορούσαν παλιότερα από την DeAgostini, και τα ήθελα ΟΛΑ. Τελικά πήρα δυο απ' αυτά, κι ένα βιβλίο της Λουίζα Μέι Άλκοτ (που είναι γνωστή για τις Μικρές Κυρίες), με τίτλο Τα είκοσι χρόνια της Ρόζας (το έψαξα στο ίντερνετ και στα αγγλικά λέγεται Rose in Bloom, είναι το sequel του βιβλίου της Eight Cousins). Υποτίθεται ότι είναι ένα συγκινητικό εφηβικό μυθιστόρημα. Δεν είχα ακούσει ποτέ γι' αυτό και δεν το έχω αρχίσει ακόμα, αλλά ήταν τόσο φανερά κομμάτι μιας άλλης εποχής που δεν μπορούσα παρά να το αγοράσω. 

Τα παραμύθια της Disney, που άρεσαν πολύ στη Σταυρούλα, ήταν:
Οι Απόκριες με τον Γουίνι και την παρέα του (και ναι, όπου Απόκριες διάβαζε Halloween, είναι ολοφάνερο στην ιστορία)


Το βιβλίο έχει ως εξής:
Οι φίλοι μαζεύονται για το Χαλογουίν, και ο Τίγρης τους λέει την τρομακτική ιστορία του Γκομπλούν, του πλάσματος που μπορεί να σε μεταμορφώσει σε άγρια κολοκύθα, αλλά αν το πιάσεις μπορεί να σου πραγματοποιήσει μια ευχή. Όταν ο Γουίνι τρώει όλα τα γλυκά του Χαλογουίν, ο Ρω και ο Λάμπυ ξεκινούν να πιάσουν το Γκομπλούν για να ευχηθούν να τους δώσει περισσότερα γλυκά. Και η περιπέτειά τους ξεκινά...

Το διαβάσαμε στις "κούκλες που σπάνε". Ήταν κουκουλωμένες στον καναπέ, γύρω απ' τη μαμά τους, τη Σκάρλετ Ο' Χάρα, για να μην φοβούνται.

Οι δύο φίλοι πρέπει να μείνουν γενναίοι, όσο κι αν αυτό είναι δύσκολο, για να μπορέσουν να βοηθήσουν ο ένας τον άλλο... 

Γενναίοι μαζί!
Γενναίοι για πάντα!
Γυρίζει απ' την άλλη και κλείνει τα μάτια της, κάθε φορά. "Δε φοβάμαι, νυστάζω!"





Είναι συναρπαστικό, και λιγάκι τρομαχτικό, έχει όμορφες εικόνες και τελειώνει με μια γιορτή. Εμείς δεν θέλουμε τίποτ΄ άλλο.


Και ο Μαθητευόμενος Μάγος:


Από τη Φαντασία της Disney.


Ο Μίκυ είναι βοηθός του Μάγου. Κάνει όλες τις δουλειές του κάστρου. Όταν ο μάγος φεύγει ξεχνώντας το καπέλο του, ο Μίκυ σκέφτεται να κάνει λίγα μαγικά για να ξεκουραστεί.


Μαγεύει τη σκούπα για να κουβαλήσει εκείνη νερό. Και όλα πηγαίνουν καλά...



Μέχρι που ο Μίκυ ανακαλύπτει ότι δεν μπορεί να σταματήσει αυτό που ξεκίνησε. Και όχι μόνο αυτό, αλλά η κατάσταση φεύγει τελείως από τα χέρια του...



Και ποιός ξέρει τι θα γινόταν αν δεν εμφανιζόταν την κατάλληλη στιγμή ο μάγος, που θυμώνει αλλά γλιτώνει το Μίκυ, και τον στέλνει πίσω στις δουλειές του.



Τα παραμυθάκια είχαν και τα δύο τρομερή επιτυχία στο σπίτι μας. Η ποιότητα των εικόνων αλλά και του κειμένου είναι νομίζω ανώτερη από κάθε άλλη μεταφορά ιστοριών της Disney σε βιβλίο που έχω δει. Η σειρά της DeAgostini είναι μάλλον εξαντλημένη, αλλά χαίρομαι που κάποια τεύχη κυκλοφορούν ακόμα, έστω και περιστασιακά σε πάγκους πανηγυριών... Μακάρι να τα βρίσκαμε σε κάποια βιβλιοθήκη!

Από το youtube, το απόσπασμα από τη Φαντασία με τον Μίκυ στο ρόλο του Μαθητευόμενου Μάγου:


Και μερικές ιστορίες Halloween με το Γουίνι και τους φίλους του: 


Με τρομαχτικές ιστορίες του φθινοπώρου σας αφήνουμε κι απόψε. Που δεν είναι στ' αλήθεια τρομαχτικές δηλαδή, αλλά... καταλαβαίνετε. 
Αυτό που λέγαμε. 
Λιγάκι. 
Όσο χρειάζεται για να σφίγγεσαι λίγο πιο κοντά στη μαμά. 
Όχι τόσο που να ταράζουν τα γαλήνια και γλυκά όνειρά σου.