Ένα μικρό, πανέμορφο, τρυφερό βιβλίο για ένα ελατάκι που μεγάλωνε μόνο του, λίγο έξω απ' το δάσος..
...και μια μέρα ένας άντρας εμφανίστηκε, το έβγαλε από το έδαφος και το κουβάλησε στους ώμους του.
Πλησίαζαν Χριστούγεννα. Ο άνθρωπος υποσχέθηκε στο ελατάκι μια μεγάλη γιορτή. Υποσχέθηκε να το επιστρέψει στο λιβάδι του την άνοιξη.
Και το πήγε στο δωμάτιο ενός παιδιού, που δεν μπορούσε να περπατήσει για να πάει το ίδιο στο δάσος.
Το ελατάκι έγινε Χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Την άνοιξη ο άνθρωπος το επέστρεψε στο λιβάδι του. Τα επόμενα Χριστούγεννα το πήρε ξανά. Ήταν λίγο μεγαλύτερο, όπως και το παιδί.
Την άνοιξη το ελατάκι έφυγε ξανά.
Τα επόμενα Χριστούγεννα το ελατάκι περίμενε. Όμως κανείς δεν ερχόταν να το πάρει. Κι εκεί που έχεις αρχίσει να φοβάσαι το χειροτερο....
...το παιδί έρχεται σ' εκείνο. Περπατώντας. Μόνο του.
Και του τραγουδούν και το στολίζουν και το ελατάκι γίνεται Χριστουγεννιάτικο δέντρο ξανά.
Αυτό ήταν το παραμύθι μας σήμερα. Τόσο γλυκό και ζεστό και τόσο υπέροχα εικονογραφημένο.
Σήμερα νυστάζω πολύ και δεν μπορώ να γράψω περισσότερα γιατί δεν ξέρω καν αν βγάζουν νόημα οι προτάσεις μου, κοιμάμαι στο πληκτρολόγιο και μετά ανοίγω τα μάτια και βλέπω εκατό φορές το ίδιο γράμμα.
Όμως ακόμα κι έτσι, ήθελα να είμαι πιστή στο ραντεβού.
Ζζζζ......
