Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παιδικό μυθιστόρημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παιδικό μυθιστόρημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2015

Epic Reads Tag

Ευχαριστώ πολύ τη Δήμητρα από το υπέροχο A World of my Own για το tag!

Ποιον συγγραφέα και ποιον χαρακτήρα βιβλίου θα προσκαλούσες για τσάι;

Θα προσκαλούσα τη Μαίρη Πόππινς, που είναι γνωστή για την ικανότητά της να μετατρέπει ένα απλό πάρτι με τσάι σε κάτι εξαιρετικό... 



...και την αγαπημένη μου Julie Andrews Edwards, που εκτός από ηθοποιός, και εκτός από το πρόσωπο που ταυτίζεται σχεδόν από με τη μορφή της Mary Poppins, είναι και αξιόλογη συγγραφέας. Θα της έλεγα πόσο αγαπώ κάποια από τα βιβλία της, ειδικά τη Mandy. Θα είχα τόσα πολλά να της πω. Κι ίσως να πείθαμε μαζί τη Mary να κάνει τα μαγικά της και για μένα, έστω γκρινιάζοντας, έστω ρουθουνίζοντας, όπως κάνει πάντα στα βιβλία...  

Σε ποιο βιβλίο εύχεσαι να γραφτεί prequel;
Στο Harry Potter, από την ίδια τη J.K. Rowling φυσικά! Ένα βιβλίο με ηρωίδα τη μαμά του, όταν ανακαλύπτει ότι είναι μάγισσα και αφήνει τη Muggle οικογένειά της για να πάει στο Hogwarts, και πώς γνωρίζει το μπαμπά του, και τις περιπέτειές τους μαζί, ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων!


Ποιοι δύο χαρακτήρες από διαφορετικά βιβλία πιστεύεις ότι θα ταίριαζαν μαζί;
Νομίζω ότι η Anne Shirley της L.M. Montgomery ... 


...θα έκανε πολύ καλή παρέα με τη Betsy και την Tacy της Maud Hart Lovelace. (Και όλες αυτές θα έκαναν πολύ καλή παρέα μαζί μου, αν πιστεύεις στα kindred spirits! χιχι)


Αν πετύχαινες τυχαία τον  αγαπημένο σου συγγραφέα στο μετρό, ποιά είναι η μία πρόταση που θα ξεστόμιζες;
Στη Ζωρζ Σαρή, αγαπημένη συγγραφέα των παιδικών/εφηβικών μου χρόνων, θα ήθελα να πω: "Ευχαριστώ που ήσαστε φίλη μου". 

Ποιο βιβλίο σε έκανε να αρχίσεις να διαβάζεις;
Πιθανότατα η Ματίλντα, του αγαπημένου Ρόαλντ Νταλ. 


Αγαπημένο παιδικό βιβλίο;
Εντάξει, προφανώς είναι τόσα πολλά που δεν θα ήξερα από πού ν' αρχίσω, αλλά αν πρέπει να διαλέξω ένα (ή δύο), θα γύριζα σε κάποια που είναι αγαπημένα μου απ' τα παιδικά μου χρόνια, και θα επέλεγα τον Παραμυθένιο κόσμο του δάσους του Tony Wolf ...

...και τη σειρά Τα έξι διαβολάκια του μικρού χωριού-Ευτυχισμένες μέρες στο μικρό χωριό-Σκανταλιές στο μικρό χωριό της Άστριντ Λίντγκρεν.


Σε ποιό δυσουτοπικό μέλλον από αυτά που έχεις διαβάσει θα επέλεγες να ζήσεις;
Δεν έχω διαβάσει και πολλά δυστοπικά βιβλία, όσο για το να επιλέξω να ζήσω σε μια απ' αυτές τις εξ ορισμού δυστυχισμένες και ανάποδες καταστάσεις... χμ, δεν ξέρω. Για κάποιο λόγο, θα πω το City of Ember. Δεν έχω ιδέα γιατί. 

Πιο epic ανάγνωσμα;
Θα έλεγα το Game of Thrones του George R.R. Martin, αλλά είμαι ακόμα στα μισά...

...γι' αυτό θα καταλήξω σ' ένα παιδικό epic read, που είναι απ΄ τα πιο αγαπημένα μου. Το Χρονικό της Νάρνια του C. S. Lewis.


Tag -You’re it! Θα ήθελα πολύ να δω τις απαντήσεις της Ελπίδας και της Danzel! (Και τις δικές σας στα σχόλια!)

Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2014

Τα "δώρα"

Είχα σκοπό να περιμένω. Ήθελα να περιμένω ως τις 24 του Νοέμβρη -ένα μήνα ακριβώς πριν την παραμονή των Χριστουγέννων-για να μιλήσω για χριστουγεννιάτικα βιβλία (εντάξει, υπέκυψα τότε με τη βιβλιοθήκη, αλλά δε μετράει). Αυτή τη φορά όμως, ήταν η Σταυρούλα που μου άλλαξε τα σχέδια. Ξαφνικά θυμήθηκε τα περσινά Χριστούγεννα, και πώς ανταλλάξαμε δώρα με τη γιαγιά και τον παππού... και είπε "Ας το ξανακάνουμε φέτος"! Και είπα φυσικά, και είπε ας το κάνουμε τώρα, και είπα δεν είναι εδώ η γιαγιά και ο παππούς, και είπε ας το κάνουμε μόνοι μας, και είπα δεν έχουμε δώρα, και είπε ας τυλίξουμε κάτι που έχουμε, και είπα τι, και είπε Χριστουγεννιάτικα βιβλία, και είπα (από μέσα μου) δεν τα βάζεις μ' ένα σχεδόν-τετράχρονο όταν είναι αποφασισμένο... 

Κι έτσι κάναμε μια ανταλλαγή δώρων στα μέσα του Νοέμβρη, με Χριστουγεννιάτικα βιβλία που ήδη είχαμε (αλλά δεν τα είχαμε ξεφυλλίσει για πολύ καιρό), και ήταν τέλεια! Διαλέξαμε ένα για τον καθένα, τα τυλίξαμε με Χριστουγεννιάτικο χαρτί (έχω τόνους απ' αυτό στη ντουλάπα, λέτε να ψυλλιαστεί κάτι η Σταυρούλα αν ο Άγιος Βασίλης τυλίξει τα δώρα του με το ίδιο χαρτί; το έκανε πέρυσι, αλλά φέτος λέω να μην το ρισκάρω... θέλω να πω, να μην το ρισκάρει...) 


Μετά γραψαμε τα ονόματά μας και ζωγραφίσαμε τα περιτυλίγματα... (και το τραπέζι...)


...και μετά... τα ξετυλίξαμε! Με πάθος...


...ή πιο προσεκτικά...


...και ορίστε τα "δώρα" μας!


Για την Ισαβέλλα, το Τρίγωνα Κάλαντα, που σας είχαμε δείξει πέρυσι, τότε με το χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο βιβλίων... Φέτος το είδε με άλλο μάτι, πιο προσεκτικά, το ξεφύλλισε και το περιεργάστηκε μόνη της, διαβάζουμε και όλα τα λογάκια μαζί και νιώθω ότι πια το καταλαβαίνει...

Για το μπαμπα, 4 1/2 φίλοι και η συμμορία των Αγιοβασίληδων του Γιόαχιμ Φρίντριχ, ένα βιβλίο μυστηρίου για μεγάλα παιδιά, από τη γνωστή σειρά 4 1/2 φίλοι, με πρωταγωνιστές τους τέσσερις μικρούς ντετέκτιβ και το σκύλο τους τον Πεντάμορφο.


Είναι μια διασκεδαστική σειρά α λα πέντε λαγωνικά, απ' αυτές που δεν θα μπορούσα να σταματήσω να διαβάζω αν ήμουν μικρότερη. Αυτή τη φορά το επεισόδιο εκτυλίσσεται την περίοδο των Χριστουγέννων, με τις μέρες να οδηγούν (προχωρώντας με μορφή ημερολογίου) από την πρώτη ως την 24η Δεκεμβρίου.


Τα παιδιά ντύνονται άγγελοι και πιάνουν δουλειά σ' ένα πολυκατάστημα για την περίοδο των γιορτών, με σκοπό να μαζέψουν λεφτά για να φτιάξουν τον υπολογιστή της Στέφι. Εκεί όμως, ένα ακόμα μυστήριο τους περιμένει, οι Αγιοβασίληδες φαίνεται πως κάτι ύποπτο σκαρώνουν και είναι στο χέρι τους να ξεσκεπάσουν τους κλέφτες.


Πάει πολύς καιρός που το διάβασα, και νομίζω πως ήρθε ο καιρός για μια επανάληψη. Εξάλλου, είναι γρήγορο κι έχει πολλή πλάκα. 

Για τη μαμά, Letters From Father Christmas, του J.R.R. Tolkien.  


Ένα πολύ ξεχωριστό βιβλίο, γράμματα από τον Άγιο Βασίλη που έγραφε ο Τolkien στα παιδιά του, από το 1920 που ο πρώτος του γιος ήταν τριών ετών, μέχρι το 1943.


Τα γράμματα, που ήταν γραμμένα με τον τρεμουλιαστό γραφικό χαρακτήρα του Άι Βασίλη και συνοδεύονταν από ζωγραφιές (υπάρχουν φωτογραφίες απ' τα χειρόγραφα και τις εικόνες που έστελνε μέσα στο βιβλίο) και ξεχωριστά γραμματόσημα του Βόρειου Πόλου (!) άλλοτε ήταν σύντομα και περιλάμβαναν λίγες ευχές...


....και άλλοτε (τις περισσότερες φορές) εξιστορούσαν με λεπτομέρειες τι συνέβαινε εκείνο τον καιρό στα μέρη του Άι Βασίλη, συστήνοντας στα παιδιά τον αστείο και ζημιάρη Πολικό Αρκούδο, βοηθό του Άι Βασίλη, αλλά και διάφορα άλλα πλάσματα, ξωτικά, καλικάντζαρους, χιονάνθρωπους, νάνους και τους ανιψιούς του Πολικού Αρκούδου -α ναι, και το "γραμματέα" του Άι Βασίλη, ένα ξωτικό που έγραφε τα γράμματα όταν ο Άγιος ήταν πολύ απασχολημένος.


Ο Τόλκιν δημιουργεί έναν κόσμο μαγευτικό σ' αυτά τα γράμματα, που ποτέ δεν προορίζονταν να δημοσιευτούν. Και σκέφτομαι, τι χαρούμενα που πρέπει να ήταν τα παιδάκια όταν έπαιρναν τα γράμματα και πόσο θα ενθουσιάζονταν όταν θα διάβαζαν τις περιπέτειες του Άι Βασίλη που είχαν γραφτεί μόνο γι' αυτά.


Και σκέφτομαι ακόμα πως θα έκανα κι εγώ κάτι τέτοιο αν μπορούσα, αν ήξερα πώς. Καλά, ίσως όχι κάτι τέτοιο, αλλά ίσως δυο λόγια... Μόνο δυο λόγια, προσωπικά γραμμένα γι' αυτές... Θα το επεξεργαστώ.


Τέλος, το βιβλίο της Σταυρούλας: Treasury of Christmas Stories, ένα βιβλίο που είχα αγοράσει πολύ παλιά για να το χρησιμοποιήσω στα μαθήματα Αγγλικών, και φάνηκε πραγματικά πάρα πολύ χρήσιμο. Διαβάσαμε από κει μέσα με μικρά και μεγαλύτερα παιδιά, αλλά και με ενήλικες, γιατί το βιβλίο είναι μια υπέροχη συλλογή χριστουγεννιάτικων ιστοριών και παραδόσεων απ' όλο τον κόσμο.  


Διασκευές κλασικών ιστοριών, όπως το "A Christmas Carol" του Dickens...


...οι γιορτινές παραδόσεις διάφορων χωρών...


...τρυφερά χριστουγεννιάτικα παραμύθια...


...τραγούδια με τα λόγια και τις νότες τους...


...χριστουγεννιάτικα ποιήματα, κι όλα αυτά υπέροχα εικονογραφημένα.



Το "The Gift of the Magi" ήταν μια απ' τις αγαπημένες μου ιστορίες...


...ενώ το "The True Story of Santa Claus" είχε μεγάλη επιτυχία στα μεγαλύτερα παιδιά.


Το "A Visit from St. Nicholas" δεν θα μπορούσε να λείπει από εδώ μέσα...


...ούτε τα χαρούμενα παιδικά πρόσωπα...


...ούτε ο Καρυοθραύστης φυσικά!


Είναι ένα μεγάλο, απολαυστικό βιβλίο, απ' αυτά που επισκέπτεσαι για χρόνια και χρόνια. Ξεκινήσαμε σιγά σιγά να το διαβάζουμε, όμως δεν περιμένω τίποτα περισσότερο για φέτος απ' το να κάνουμε την αρχή, να δούμε ένα μικρό μέρος του μονάχα. Να το ξεφυλλίσουμε ξανά και ξανά, να δούμε τις εικόνες, να φτιάξει η Σταυρούλα τις ιστορίες της όπως εκείνη ξέρει. Και το βιβλίο να φυλάξει για πολύ καιρό ακόμα τη χριστουγεννιάτικη μαγεία του, μέχρι να γίνει παλιό και φθαρμένο και κουρελιασμένο στα χέρια μας, γεμάτο αναμνήσεις και αγάπη.

Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2014

Η αγαπημένη μου Σταχτοπούτα

Αυτές τις μέρες παίζουμε Σταχτοπούτα. Παίζουμε τις κακές αδερφές, και το χορό, και το γοβάκι. Ξετρυπώσαμε την κούκλα, που είχαμε καιρό να την πιάσουμε, απ' το κουτί με τα παιχνίδια, της βρήκαμε και μια ταιριαστή οικογένεια, και μια νονά, και το παραμύθι ζωντανεύει.


Όλα ξεκίνησαν απ' το πιο υπέροχο βιβλίο με τη Σταχτοπούτα που έχω δει, μια Σταχτοπούτα με κεφάλαια, εικονογραφημένη από τον Arthur Rackham, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Isis. Αυτή εδώ:


Ένα χρόνο περίπου τη ζαχαρώνω, σα να μου γλιστρούσε απ' τα χέρια και πάντα διάλεγα κάτι άλλο, την ξεχνούσα, και τελικά τη βρήκα στην Πολιτεία, στην τελευταία μας επίσκεψη στην Αθήνα, και αρνήθηκα να την αφήσω να μου ξεφύγει ξανά. Αποδείχτηκε πως την αγοράσαμε ακριβώς την κατάλληλη στιγμή για να μπορέσουμε να την απολαύσουμε μαζί με τη Σταυρούλα.


Η ιστορία, μια χορταστική αναδιήγηση του παραμυθιού σε δέκα κεφάλαια, με περιγραφές, λεπτομέρειες και σκιαγράφηση χαρακτήρων εφάμιλλη παιδικού μυθιστορήματος (που, τώρα που το σκέφτομαι, είναι).


Η εικονογράφηση, όλο σκιές. Περιγράμματα των ηρώων, τις περισσότερες φορές μαύρες φιγούρες σε άσπρο φόντο, μα τόσο τέλεια και τόσο εύγλωττα που δεν χρειάζεται τίποτ' άλλο. Ακόμα κι η Σταυρούλα (που, ως σχεδόν-τετράχρονο αγαπάει τα χρώματα και τις ρεαλιστικές εικόνες) ενθουσιάστηκε, παρατηρούσε με προσοχή τα σχέδια, ξαναγυρνούσε σ' αυτά και έκανε σχόλια όπως "μπλιαχ, τι άσχημη που είναι η μητριά" ή "τέλεια η Σταχτοπούτα".


...που, καθώς το βιβλίο επιχειρεί να τα εξηγήσει όλα, μας δίνει και μια εξήγηση για το όνομά της, το οποίο (με τον τρόπο που η ελληνική γλώσσα απαιτεί να μεταφραστεί) μας έκανε να γελάμε με τις ώρες. Γιατί άλλο είναι να σε λένε Ella και να σου το αλλάξουν σε Cinderella και άλλο είναι να σε λένε Ούτα και να σου το αλλάξουν σε Σταχτοπούτα. Πραγματικά, στα πρώτα κεφάλαια το κορίτσι ονομάζεται Ούτα, κι εμείς να λέμε και να ξαναλέμε "Ούτα" και να γελάμε. 


Λίγες ακόμα εικόνες απ' το βιβλίο, για το χορό και το γοβάκι και το πώς η Σταχτοπούτα τους συγχώρεσε όλους και βρήκε την ευτυχία, χαρίζοντας ένα μερίδιο ακόμα και σ' αυτούς που την αδίκησαν.







Κι αυτή ήταν η αγαπημένη μου Σταχτοπούτα απ' όσες έχουμε στο σπίτι. Αυτή είναι και η αγαπημένη της Σταυρούλας, που ονομάζει πια την κούκλα της Ούτα-Σταχτοπούτα και τρελαίνεται για τους χαρακτήρες των δυο κακών αδερφών (έχει πάντα μια συμπάθεια στους αντιήρωες, σαν τον Maguire κι αυτή), τόσο πολύ που παίζει συνεχώς μαζί τους κι ακόμα κι η Ισαβέλλα έμαθε να λέει "Καλότα"  και "Τιτία" (Καρλόττα και Ευφρονία).



Στην επόμενη βραδιά ταινίας είπαμε να δούμε τη Σταχτοπούτα της Disney...



...ενώ εγώ με τόσες σκιές θυμήθηκα την αγαπημένη ταινία του Michel Ochelot Princes et Princesses... τι ωραία που είναι! 



Κι αν όλα αυτά σας φάνηκαν πολύ σκοτεινά, ας βάλουμε λίγο χρώμα στη ζωή μας...