Αγαπάμε το χειμώνα!

Αυτές τις μέρες κάνει κρύο. Παγωνιά. Μένουμε στο σπίτι και παίζουμε όλη μέρα. Ακούμε τον αέρα να σφυρίζει τη νύχτα. Διαβάζουμε.

Οι μέρες μας είναι γεμάτες, μα κυλούν ήσυχα. Είναι απλές κι ευτυχισμένες.

Κάποτε δεν μου άρεσε καθόλου αυτός ο καιρός μετά τα Χριστούγεννα. Ανυπομονούσα να έρθει η άνοιξη, να τελειώσει πια αυτό το κρύο.

Τώρα, δεν θέλω ν' ανυπομονώ, ούτε να σπρώχνω το χρόνο. Θέλω μόνο να τον ζω, αργά, αργά και συνειδητά. Κι έτσι (ακόμα και τώρα που το πετρέλαιο μας τελείωσε κι είμαστε πάλι με το κλιματιστικό, αχ τι ωραίο που ήταν όσο κράτησε...) έχω να πω, όπως και η Λόλα στο βιβλίο που θα σας δείξουμε σήμερα:  

I completely love winter!

Πράγματα που απολαύσαμε τις τελευταίες μέρες:

Το τελευταίο χιόνι. 

Το αξιοποιήσαμε μέχρι την τελευταία νιφάδα -ακόμα κι όταν είχε μείνει μόνο σ' ένα πεζούλι σε όλο το Λιτόχωρο. 

Το παζλ.
Ξαφνικά, εκεί που δεν έδινε δεκάρα για τέτοιες ασχολίες, ξύπνησε ένα πρωί και φτιάχνει παζλ. Βρίσκει πανεύκολα τα ζευγάρια με τις μαμάδες και τα μωράκια, και τα κουμπώνει σα να το έκανε αυτό όλη της τη ζωή.

Το τέλειο Puzzle duo Maman et Bebe της Djecο (ό,τι φτιάχνει αυτή η εταιρεία κατά κανόνα μ' αρέσει), που το έπαιζε πολύ και η Σταυρούλα σε αντίστοιχη ηλικία. 

Τα επιτραπέζια.
Χειμώνας, σπίτι κι επιτραπέζια κάνουν καλή παρέα. Για μέρες κινούμασταν ανάμεσα στο χάρτινο, γλυκούλικο παιχνιδάκι που βρήκαμε πέρυσι στο βιβλίο μας The Jolly Christmas Postman και που το παίζουμε χρησιμοποιώντας για πιόνια τα σκιουράκια που βρήκαμε στα σοκολατένια αυγά Kinder...

...και στο Orchard της Haba (άλλη ωραία εταιρεία αυτή), που εμείς το αποκαλούμε "Το κοράκι" και η Σταυρούλα το ανακήρυξε "το αγαπημένο δώρο γενεθλίων της" για φέτος! Απλό και χαριτωμένο και τόσο διασκεδαστικό, το Orchard είναι ένα παιχνίδι συνεργασίας: όλοι μαζί προσπαθούμε να μαζέψουμε τα φρούτα πριν μας τα φάει το κοράκι. Κι είναι τόσο ωραίο να είμαστε στην ίδια ομάδα!

(εντάξει, εκτός απ' τις φορές που προσπαθούμε ν' αρπάξουμε τα φρούτα ο ένας απ' τα χέρια του άλλου) 

Τις τελευταίες μέρες προστέθηκε κι ένα ακόμα παιχνίδι στην παρέα, ένα καθυστερημένο χριστουγεννιάτικο δώρο που τα ταχυδρομεία φρόντισαν να φτάσει τώρα: Το Enchanted Forest της Ravensburger. Είμαι σίγουρη ότι το είχα όταν ήμουν μικρή, πάει καιρός που είχα ένα έντονο deja vu όταν το είδα στο amazon. Δεν θυμόμουν τίποτα πέρα απ' την εικόνα του, και δεν έχω ιδέα πώς λέγεται στα ελληνικά. Αλλά από τότε που το βρήκα περίμενα να μεγαλώσει λίγο η Σταυρούλα για να έχω δικαιολογία να το αγοράσω...

Είναι ακόμα και τώρα λίγο δύσκολο για 'κείνη, το φοβάται και λίγο, αλλά επιμένει να το παίζει με μανία. Η ιδέα είναι ότι πρέπει να ψάξεις στο μαγεμένο δάσος (κάτω απ' τα δεντράκια) για αντικείμενα βγαλμένα απ' τα παραμύθια και να τ' αναφέρεις στο παλάτι. Θέλει μνήμη και παρατηρητικότητα, θέλει και πονηριά, και θέλει να χειρίζεσαι καλά τους αριθμούς μέχρι το 6 γιατί με τα ζάρια πρέπει να έρθεις ακριβώς στη θέση που πρέπει. Η Σταυρούλα χρειάζεται λίγη βοήθεια, που είμαστε πρόθυμοι να την προσφέρουμε για να παίξουμε οι τρεις μας, αφού είναι ένα παιχνίδι διασκεδαστικό ακόμα και για τους μεγάλους! Χρειάζεται και λίγη ηθική συμπαράσταση όταν ανοίγει τα δεντράκια, γιατί τρέμει κάθε φορά μήπως πετύχει το λύκο της Κοκκινοσκουφίτσας...

Το βιβλίο.
Και να που φτάσαμε στο βιβλίο: I Completely Love Winter, της Lauren Child, από την αγαπημένη μας σειρά Charlie and Lola.

Περσινό, ξεχασμένο, σαν καινούργιο. Υπέροχο. Δυο χειμωνιάτικες ιστορίες με τον Τσάρλι και τη Λόλα που μας κάνουν να γελάμε και να χαμογελάμε. 

Λατρεύω τον Τσάρλι και τη Λόλα. Δεν θα είμαι ποτέ πολύ μεγάλη γι' αυτούς τους δύο. 

Η πρώτη ιστορία, Snow is my Favourite and my Best, μας ήρθε κουτί αυτές τις μέρες. Την έχουμε δει χιλιάδες φορές στο επεισόδιο "Λατρεύω το χιόνι", που είναι απ' τα αγαπημένα μας...

...και με χαρά την (ξανα)ανακαλύψαμε στο βιβλίο μας.

Το δελτίο καιρού προέβλεψε χιόνι και η Λόλα ανυπομονεί.

Δεν έχει ησυχία μέχρι που βλέπει τις νιφάδες που πέφτουν. 

Την άλλη μέρα, όλα είναι λευκά.

Τα παιδιά παίζουν με τους φίλους τους στο χιόνι...

...και γυρίζουν στο σπίτι ενθουσιασμένα να ονειρεύονται το αύριο, όμως όταν το αύριο έρχεται, το χιόνι έχει λιώσει.

Η Λόλα είναι τρομερά απογοητευμένη. Τότε ο Τσάρλι, ως συνήθως, σκέφτεται κάτι για να τη βοηθήσει. Σκαρώνει ένα φανταστικό ταξίδι στην Αρκτική...

...και στην Ανταρκτική, όπου η Λόλα μπορεί να δει και να θαυμάσει τα ζώα και το χιόνι, αλλά και να παραδεχτεί μόνη της πως δεν θα της άρεσε να έχει χιόνι πάντοτε, αφού θα κρύωνε και δεν θα μπορούσε να κάνει πολλά απ' τα αγαπημένα της πράγματα.

Ο Τσάρλι, ακόμα, έχει μια έκπληξη για την αδερφούλα του: Ένα μικρό χιονανθρωπάκο στο ψυγείο!

Η Λόλα ενθουσιάζεται που τον βλέπει, κι έπειτα, χωρίς θλίψη πια, ζητά να τον αφήσουν να λιώσει...

Στη δεύτερη ιστορία, η Λόλα στ' αλήθεια χρειάζεται αληθινά παγοπέδιλα!

Ο παππούς και η γιαγιά του Τσάρλι και της Λόλα τους στέλνουν λεφτά για ν' αγοράσουν πατίνια. Είναι και οι δύο ενθουσιασμένοι...

...μέχρι που αποφασίζουν να πάνε για πατινάζ με τους φίλους τους. Η Λόλα ονειρεύεται το πατινάζ...

...κι όταν βλέπει μια φίλη της να φιγουράρει με τα παγοπέδιλά της, η ιδέα της κολλάει: ΠΡΕΠΕΙ ν' αποκτήσει κι εκείνη δικά της παγοπέδιλα.

Η Λόλα, βέβαια, φοβάται λίγο το πατινάζ.

Αλλά το θαυμάζει κιόλας, Και θέλει να γίνει η καλύτερη σ' αυτό!

Πήρε και την άδεια: Μπορεί ν' αγοράσει παγοπέδιλα αντί για πατίνι αν θέλει.

Την επόμενη φορά που κάνει πατινάζ όμως, την πρώτη φορά που φοράει τα καινούργια της παγοπέδιλα, γλιστράει και πέφτει. Δεν τα θέλει πια. Δεν της αρέσει το πατινάζ.

Η Λόλα είναι προβληματισμένη, μέχρι που βρίσκει τη λύση: θα κάνει μια ανταλλαγή με το φίλο της το Μόρτεν, που δεν θέλει το πατίνι του.

Και όλοι είναι ευτυχισμένοι...

...μέχρι που η Λόλα βλέπει... κάτι καινούργιο...

Η Lauren Child στ' αλήθεια ξέρει να δίνει σχήμα στην ιδέα της. Οι δυο ιστορίες είναι, όπως συνήθως, πολύ καλογραμμένες.  Στην πρώτη ειδικά, η εξέλιξη της πλοκής -από τότε που βλέπαμε το επεισόδιο ακόμα- ήταν μια έκπληξη για μένα: εκεί που νόμιζα ότι όλα αφορούσαν απλώς το παιχνίδι των παιδιών στο χιόνι, αρχίζει ένα ολόκληρο φανταστικό ταξίδι στους Πόλους που, όπως αποδεικνύεται, κρύβει ακόμα περισσότερη μαγεία!

Και οι δύο πάντως είανι αστείες, ανάλαφρες, χαρούμενες και τρυφερές, με τον προστατευτικό μεγάλο αδερφό, και τη μικρούλα γεμάτη ενθουσιασμό και αθωότητα. 

Ακόμα, ένα μήνυμα κρύβεται στην καθεμιά, για το πώς πρέπει ν' αποδεχτούμε αλλά και να βρούμε την ομορφιά στον εφήμερο χαρακτήρα των πραγμάτων, και για το πόσο εύκολα επηρεαζόμαστε απ' αυτά που βλέπουμε να έχουν και να κάνουν οι άλλοι. 

Και ταυτόχρονα, είναι και οι δύο τόσο υπέροχα χειμωνιάτικες, ιδανικές γι' αυτές τις παγωμένες μέρες και νύχτες! 

Στ' αλήθεια, αγαπάμε αυτό το βιβλίο! 

Υ.Σ. Μέσα στις γιορτές, είδαμε δυο-τρεις φορές την ταινία της Ωραίας Κοιμωμένης της Disney. Αυτή την ίδια που είχα δει κι εγώ άπειρες φορές όταν ήμουν παιδί στο juniorsTV (την έβαζε συ-νέ-χει-α). Τόσο πολύ άρχισε να ενδιαφέρεται η Σταυρούλα για την ιστορία με το αδράχτι και την κακιά μάγισσα που καταράστηκε την "Αυγούλα", που ξεκινήσαμε να παίζουμε την ιστορία με τις κούκλες. Ξανά και ξανά, αμέτρητες φορές τη μέρα. Σε διάφορες παραλλαγές.

 Κι έπειτα σκέφτηκα πως αφού ήταν έτσι τα πράγματα θα μπορούσαμε να προσπαθήσουμε να δούμε τη Maleficent παρουσία της (που εδώ και μήνες θέλω να τη δω και τελικά όλο στα λόγια μένω) κι αν είναι πολύ τρομαχτικό να το κλείσουμε. 

Και το κάναμε. Ήταν αρκετά τρομαχτικό (εντάξει, όχι για μας τους μεγάλους). Όμως το είδαμε μέχρι το τέλος, της μετέφραζα στο αυτί σε όλη τη διάρκεια, και ενθουσιαστήκαμε όλοι. Μου άρεσε τόσο πολύ η διαφορετική ματιά με την οποία έβλεπε τα πράγματα. Οι αλλαγές που έκανε στην ιστορία. Το πώς δικαιολογούσε και υποστήριζε καθεμιά απ' αυτές τόσο καλά. Δεν θέλω να πω κανένα spoiler, σε περίπτωση που κάποιος θέλει να το δει, απλώς ότι μου άρεσε πάρα πολύ, πολύ περισσότερο απ' ό,τι περίμενα. Girl power και η δύναμη της αγάπης...    

Τι άλλο διαβάσαμε τα Χριστούγεννα

Γειά σας, γειά σας, και χρόνια πολλά! 

Πώς είστε; Τι κάνετε; Ελπίζω να περάσατε υπέροχα τα Χριστούγεννα. 

Ούτε που κατάλαβα πώς έφτασε παραμονή Πρωτοχρονιάς! Είχα υποσχεθεί να σας δείξω τα τελευταία μας βιβλία του Advent Calendar, κι έπειτα φύγαμε, και γυρίσαμε, και τώρα να 'μαστε πάλι, έτοιμοι να υποδεχτούμε τον καινούργιο χρόνο. Έτσι είπα απόψε να κλείσω καλύτερα τους λογαριασμούς μου με τα χριστουγεννιάτικα βιβλία, και με το 2014, τουλάχιστον σ΄αυτόν εδώ το χώρο, στα διαβάσματά μας. Εξάλλου, η μέρα των Χριστουγέννων πέρασε, αλλά η εποχή, όπως λέω και στη Σταυρούλα, είναι ακόμα εδώ. Για λίγες μέρες ακόμα, όσο κρατάει το δωδεκαήμερο. Τα φωτάκια λάμπουν ακόμα στο δέντρο, βλέπουμε ακόμα χριστουγεννιάτικες ταινίες. Σήμερα χιόνισε κιόλας! Είμαστε αποκλεισμένοι στο σπίτι μας, στην κορυφή της γλιστερής μας ανηφόρας, σαν κουνελάκια στη φωλιά τους. Φορέσαμε σκουφιά και κασκόλ για να βγούμε στο μπαλκόνι, να πιάσουμε το χιόνι. Λευκή Πρωτοχρονιά- γιατί όχι; 

Τα δικά μας Χριστούγεννα ήταν ήρεμα και χαρούμενα και οικογενειακά. Τα κορίτσια ενθουσιασμένα, περιτριγυρισμένα από θείους και ξαδερφάκια στο σπίτι της γιαγιάς, δε βαρέθηκαν στιγμή.  

Με κάλαντα και πολλά πολλά τραγούδια...

...βόλτες ένα σωρό και παιχνίδι όλη μέρα...

...με τον καιρό να μας χαμογελάει...

ήταν όλα τόσο όμορφα. 

Η Σταυρούλα την παραμονή των Χριστουγέννων ανυπομονούσε τόσο να έρθει ο Άι Βασίλης, που ήθελε να κοιμηθεί απ' τις 4 το απόγευμα. Η Ισαβέλλα περίμενε κι αυτή τον "Τιτίλη", συμμετείχε σε όλα και χαιρόταν μαζί με την αδερφούλα της.  

Εκείνες οι στιγμές όταν τα παιδάκια έχουν κοιμηθεί και τα δώρα είναι κάτω απ' το δέντρο... είναι ένα μικρό κομμάτι απ' τη δική μου χριστουγεννιάτικη μαγεία. 

Το πρόσωπό της το πρωί, όταν ξυπνάει έτοιμη, ενθουσιασμένη, κι επιθεωρεί το δαγκωμένο κουραμπιέ και το λίγο γάλα που έμεινε στο ποτήρι του Άι Βασίλη, είναι το άλλο, το μεγαλύτερο κομμάτι.  

Και για να επιστρέψω στα βιβλία, τα δυο τελευταία βιβλία μας της αντίστροφης μέτρησης για τα Χριστούγεννα ήταν πανέμορφα. 

Το Άι Βασίλη θέλω ένα φίλο (Snow Bunny's Christmas Wish) είναι υπέροχο, ζεστό και τρυφερό, ενώ το χιόνι που αστράφτει μέσα στις γλυκύτατες εικόνες του προσδίδει μια μαγική λάμψη.

Σ' αυτή τη μικρή και γλυκιά ιστορία, ο Κούνελος μια παραμονή Χριστουγέννων γράφει ένα γράμμα στον Άι Βασίλη ζητώντας ένα φίλο. Όταν όμως ο ταχυδρόμος φεύγει πριν προλάβει να του το παραδώσει, ο Κούνελος αποφασίζει να το πάει μόνος του στον Άι Βασίλη και ξεκινάει το ταξίδι του.

Τον ακολουθούμε καθώς προχωράει, συναντώντας στο δρόμο και άλλα ζώα. Κάποια απ' αυτά έχουν ανάγκη τη βοήθειά του...

...κι ο Κούνελος την προσφέρει απλόχερα.

Μοιράζει τις λιγοστές προμήθειες που είχε πάρει μαζί του για το ταξίδι...

...σε ζώα που τις χρειάζονται περισσότερο απ' αυτόν.

Στο τέλος, όταν φτάνει στον Άι Βασίλη, διαπιστώνει πως...

 ...η ευχή του έχει ήδη πραγματοποιηθεί. Έχει αποκτήσει φίλους, και το έχει καταφέρει μόνος του, με την αγάπη που έδειξε στους γύρω του. 

Το τελευταίο βιβλίο της αντίστροφης μέτρησης ήταν το The Night Before Christmas σε εικονογράφηση της Holly Hobbie. Διαφορετικό από κείνο της Mary Engelbreit που είχαμε ξετυλίξει στις αρχές του Δεκέμβρη, αλλά το καθένα υπέροχα μοναδικό με το ιδιαίτερο ύφος του.

Σ' αυτή τη φανταστική ρετρό εκδοχή της Holly Hobbie...

...υπάρχει μια μαγική λεπτομέρεια που προσθέτει μαγεία στο βιβλίο: Μαζί με το μπαμπά, ένα από τα παιδιά ξυπνάει κι εκείνο και γίνεται μάρτυρας της επίσκεψης του Άι Βασίλη.

Είναι το μωρό, ένας μικρός toddler με το δαχτυλάκι στο στόμα, που θα δει αυτό που κανένα παιδί δεν έχει δει ποτέ.

Κι είναι σοφή στ΄ αλήθεια η επιλογή της εικονογράφου να το δείξει αυτό, γιατί φυσικά το μωρό δεν ξέρει να μιλάει ακόμα. Δεν μπορεί να πει στ' αδέρφια του τι είδε. Κι όταν μάθει να μιλάει... τότε δεν θα το θυμάται πια. Το μυστικό θα μείνει μυστικό, στα βάθη της ψυχής του, στις αναμνήσεις που δεν φτάνει η μνήμη.

Υπάρχει κάτι συγκινητικό σ' όλο αυτό, μ' έναν τρόπο που δεν μπορώ να περιγράψω. Υπάρχει κάτι μαγικό, γιατί είναι μυστικό, σημαντικό και φευγαλέο.

Κι υπάρχει ταυτόχρονα σε όλο αυτό κάτι πολύ, πολύ χαρούμενο. Αχ, αυτό το βιβλίο τρύπωσε αλήθεια μέσα στην καρδιά μου.

Ένα άλλο βιβλίο που διαβάσαμε πολύ αυτό τον καιρό ήταν το Little Golden Book Mickey Mouse Flies the Christmas Mail...

...ένα υπέροχο βιβλιαράκι του 1956, όπου καλούν επειγόντως το Μίκυ την παραμονή των Χριστουγέννων να παραδώσει τη χριστουγεννιάτικη αλληλογραφία...

...κι εκείνος με το αεροπλανάκι του χάνεται στη χιονοθύελλα...

...για να προσγειωθεί σ' ένα χιονισμένο τόπο γεμάτο ξωτικά...

...και να βρεθεί φιλοξενούμενος της κυρίας Άι Βασίλη.

Τελικά, όλα πηγαίνουν καλά, αφού καταφέρνει να παραδώσει την αλληλογραφία και να γυρίσει πίσω στο σπίτι με το παλιό έλκηθρο του Άι Βασίλη και τους...συνταξιούχους ταράνδους του, που δεν τον είχαν ακολουθήσει στο ταξίδι! Το λατρέψαμε αυτό το βιβλίο!

Και από την αγαπημένη μας σειρά My First Little House Books που βασίζονται το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι της Laura Ingalls Wilder, τα Χριστούγεννα στο Μεγάλο Δάσος ακόμα πιο απλοποιημένα, σ' ένα βιβλίο ό,τι πρέπει για την Ισαβέλλα, το Laura's Christmas.

Με παραθυράκια και απλές φρασούλες, τα απλά και ευτυχισμένα Χριστούγεννα της Λώρας και της οικογένειάς της στο μικρό σπίτι στο μεγάλο δάσος.

Εκεί όπου το να γλείψεις την κουτάλα είναι ξεχωριστό κέρασμα...

...το να μείνεις ξύπνιος ως αργά την παραμονή των Χριστουγέννων είναι το ίδιο σημαντικό όπως και για κάθε παιδί κάθε εποχής...

...και μια πάνινη κούκλα είναι θησαυρός.

Τέλειο!

Είναι αργά αλλά με δυο λόγια μόνο, τα δικά μου χριστουγεννιάτικα διαβάσματα:



Η ζωή και οι περιπέτειες του Σάντα Κλάους, του Φρανκ Μπάουμ (The Life and Adventures of Santa Claus), μια φανταστική βιογραφία του Σάντα Κλάους από το συγγραφέα του Μάγου του Οζ, που συγκεντρώνει στοιχεία και έθιμα από πολλές παραδόσεις ανά τον κόσμο και τα ενώνει σε μια χαριτωμένη μοναδική ιστορία. Ένα υπέροχο γιορτινό βιβλίο που δημιουργεί ένα φοβερό μύθο γύρω από την αγαπημένη φιγούρα του "Άι Βασίλη" (αν και καμία σχέση με το δικό μας άγιο, εννοείται αυτό...)
Με μηνύματα ανθρωπισμού και οικολογίας, και μια μεγάλη γκάμα μαγικών πλασμάτων που συνδέονται με τον Κλάους, το βιβλίο ξεχειλίζει από φαντασία. Είναι πάνω από 100 χρονών, όμως παραμένει δροσερό.

Επίσης το The Twenty-four Days Before Christmas, της Madeleine L'Engle, συγγραφέως του κλασικού A Wrinkle in Time. Το συγκεκριμένο βιβλίο αφορά την οικογένεια Austin, που οι περιπέτειές της καλύπτουν μια ολόκληρη σειρά βιβλίων (έχω διαβάσει μόνο το πρώτο αλλά μου άρεσε πολύ και θέλω να συνεχίσω), και διαδραματίζεται σε μια περίοδο όπου τα μέλη της οικογένειας είναι πολύ νεαρά. Είναι μια αντίστροφη μέτρηση για τα Χριστούγεννα -κάθε μέρα του Δεκέμβρη, η οικογένεια κάνει κάτι ξεχωριστό στην προετοιμασία της για τη μεγάλη γιορτή. Παράλληλα, η εφτάχρονη Vicky προετοιμάζεται για να γίνει άγγελος στη χριστουγεννιάτικη παράσταση και δουλεύει σκληρά γι' αυτό. Η άλλη μεγάλη της ανησυχία είναι ότι η μητέρα της θα γεννήσει τα Χριστούγεννα και θα λείπει στο νοσοκομείο. Θα είναι όλη η οικογένεια μαζί; Θα χιονίσει τελικά; 

Το διάβασα γρήγορα-γρήγορα, κυριολεκτικά το ρούφηξα. Ήταν γλυκό και απολαυστικό, υπέροχα χριστουγεννιάτικο, οι ήρωες γνώριμοι, η ιστορία παιδική αλλά η αφήγηση όχι και τόσο, ήταν ό,τι έπρεπε για τις μέρες ακριβώς πριν τα Χριστούγεννα. 

Αν ήθελα να σας πω και για τα βιβλία που διάβασα στο Kindle, θα ξημερώναμε... 

Εντάξει, μια σύντομη αναφορά μόνο. Μην επιμένετε άλλο.

Το The Box of Delights, του John Masefield, ένα κλασικό βιβλίο γεμάτο δράση και μαγεία. Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα του 1935, ένας μυστηριώδης γέρος άντρας ζητάει από τον Kay, που γυρίζει στο σπίτι για τις διακοπές, να προστατέψει το παράξενο κουτί με το οποίο μπορεί να ταξιδέψει στο χρόνο. Μια συμμορία "κακών", απαγωγές, παράξενα μηχανήματα, χιονισμένα τοπία, μαγικά και πολλή περιπέτεια συνθέτουν ένα χριστουγεννιάτικο βιβλίο που είναι ταυτόχρονα αρκετά σκοτεινό και συναρπαστικό. 

Το Ophelia and the Marvelous Boy, της Karen Foxlee. H Ophelia είναι ένα λογικό εντεκάχρονο κορίτσι, που δεν πιστεύει σε τίποτα υπερφυσικό. Η οικογένειά της προσπαθεί να συνέλθει από το θάνατο της μητέρας της, όταν ο πατέρας της βρίσκει δουλειά σ' ένα τεράστιο, μυστηριώδες μουσείο σε μια πόλη όπου χιονίζει πάντα. Η Ophelia βρίσκει, βαθιά σ' ένα κρυφό δωμάτιο, ένα αγόρι που λέει πως είναι φυλακισμένο εκατοντάδες χρόνια από τη σατανική βασίλισσα του χιονιού, η οποία έχει ένα ρολόι που μετράει το χρόνο για το τέλος του κόσμου. Η Ophelia αναλαμβάνει να τον βοηθήσει, χωρίς να τον πολυπιστεύει. Όμως στην πορεία θα συναντήσει μαγικά πλάσματα, θα κινδυνέψει και θα χρειαστεί να βρει μέσα της δύναμη και κουράγιο για να σώσει τον εαυτό της και...τον κόσμο. Φανταστικός ο χαρακτήρας της Ophelia, καλογραμμένη και ωραία ιστορία, αυτό είναι ένα απ' τα βιβλία που θα ξαναδιαβάσω σίγουρα! 

Το The Christmas Mystery του Jostein Gaarder, συγγραφέα του Κόσμου της Σοφίας.  Ένα κοριτσάκι εξαφανίζεται στη Νορβηγία, στις αρχές του Δεκέμβρη, πενήντα χρόνια πριν. Στη σημερινή εποχή, ένα αγόρι βρίσκει ένα παράξενο Advent Calendar, που σε κάθε παραθυράκι του κρύβεται ένα χαρτάκι. Ένα ένα, τα χαρτάκια ξεδιπλώνουν την ιστορία του χαμένου κοριτσιού, που ξεκίνησε ακολουθώντας ένα αρνάκι για τη Βηθλεέμ, και με παρέα του αγγέλους, βοσκούς, πρόβατα, μάγους και άλλους βιβλικούς χαρακτήρες διέσχισε την Ευρώπη και ταξίδεψε πίσω στο χρόνο μέχρι τη γέννηση του Χριστού. Αυτό το βιβλίο με ταξίδεψε μακριά απ' την εμπορικότητα και την όποια επίπλαστη λάμψη των σύγχρονων γιορτών, σ' ένα μέρος πραγματικά θαυμαστό, όπου κρύβεται το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων. Πραγματικά με εντυπωσίασε. 

Τέλος, αυτές τις μέρες διαβάζω το My True Love Gave to Me που πρότεινε η Ελένη στο blog της overtheplace, δώδεκα ρομαντικές ιστορίες από YA fiction τοποθετημένες την περίοδο των Χριστουγέννων... έχω διαβάσει μόνο τρεις προς το παρόν, μα μου άρεσαν πάρα πολύ! 

...Και το διαβάζω παράλληλα με το Greenglass House που πρότεινε η Danzel, μια υπέροχη, σύνθετη ιστορία γεμάτη μυστήριο και ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Ένα αγόρι που ζει με τους θετούς γονείς του σ' ένα παράξενο πανδοχείο, κάποιοι περίεργοι τύποι που εμφανίζονται μυστηριωδώς στο συνήθως έρημο μέρος στις αρχές των χριστουγεννιάτικων διακοπών...  Ως τώρα είναι τέλειο!

Κι αυτά πάνω κάτω ήταν τα βιβλία των Χριστουγέννων μας.

Ξημερώνει παραμονή Πρωτοχρονιάς.
Μ' αυτά και με τ' άλλα, φτάσαμε στο τέλος ενός ακόμα χρόνου. Με τα δύσκολα και τα ωραία του, το 2014 μας έφερε ως εδώ. Μας αφήνει λίγο μεγαλύτερους, λίγο πλουσιότερους σε εμπειρίες και συναισθήματα. Λίγο πιο γεμάτους, ελπίζω, από εικόνες και όνειρα κι αγάπη.
Μακάρι το 2015 να είναι για όλους καλό κι ευτυχισμένο. Εύχομαι απ' την καρδιά μου υγεία και γαλήνη στην ψυχή, και τα όποια δύσκολα έρχονται, να σβήνουν μπροστά στα ωραία.
Ευχαριστούμε που είσαστε μαζί μας.

Καλή χρονιά!
Καλή μέρα...