Ούτε ξέρω πόσες εκδόσεις του The Night Before Christmas έχουν κυκλοφορήσει. Άπειρες. Όχι τόσες πολλές στα ελληνικά, είναι η αλήθεια, αλλά και πάλι. Το ποίημα είναι τόσο κλασικό για τον αγγλόφωνο κόσμο κι είναι τόσο όμορφο, που δεν μπορούσε να μη φτάσει ως εδώ. Κι αν πεις για τις εκδόσεις στο σύνολό τους, ε... το έχουν εικονογραφήσει πραγματικά πάρα πολλοί άνθρωποι. H Mary Engelbreit όμως... είναι τόσο αγαπημένη. Έχει τόση γλύκα, τόση λεπτομέρεια, τόση χαρά η ζωγραφική της. Χρώμα, πληθωρικότητα, κι απλά... ομορφιά. Είναι απόλαυση να κοιτάζεις τις εικόνες της. Έτσι, όταν είδα ότι κυκλοφόρησε στα ελληνικά μια έκδοση του The Night Before Christmas με δική της εικονογράφηση, το βιβλίο απλώς πήδηξε στα χέρια μου. Τα κορίτσια κι εγώ αγαπάμε πολύ τον Καρυοθραύστη της, και ήμουν σίγουρη ότι κι αυτό εδώ θα είχε καλή τύχη στα χέρια μας.
Η απόδοση στα ελληνικά είναι χαριτωμένη (εκτός απ' τα ονόματα των ταράνδων, όπου άφησα έναν αναστεναγμό, γιατί μου είναι αδύνατον να δεχτώ ότι μπορεί να λέγεται Γιοργαλής ένας απ' τους ταράνδους του Άι Βασίλη...), και στ' αλήθεια στέκεται αξιοπρεπώς πλάι στην πανέμορφη εικονογράφηση. Η επίσκεψη του αγαπημένου Αγίου σ΄ ένα σπίτι που κοιμάται βαθιά...
...και η ανακάλυψή του από τον έκπληκτο μπαμπά, που μόνος αυτός ξυπνάει και μισοκρυμμένος παρακολουθεί, είναι γνωστή ιστορία. Θ' αφήσω τις εικόνες να πουν τα υπόλοιπα.
Μας αρέσει πάρα πολύ το βιβλίο μας! Είναι πια καιρός να ξαναδούμε και το The Night Before Christmas από τις Silly Symphonies της Disney, που το αγαπούσαμε πολύ πέρυσι τέτοιο καιρό...
Υ.Σ. Σσσσς... Μην το πείτε πουθενά, αλλά έκανα ζαβολιά. Έχω κι άλλο ένα υπέροχο Night Before Christmas τυλιγμένο, για την παραμονή των Χριστουγέννων! (Δε σας λέω από ποιον είναι εικονογραφημένο. Όχι, όχι, μην επιμένετε τόσο.) Μόνο που εκείνο είναι στ' αγγλικά, και σκέφτομαι τώρα ότι μάλλον πρέπει να μάθω απέξω αυτό εδώ το ποιηματάκι για να το χρησιμοποιήσω όταν το ανοίξουμε, για να μη με πιάσουν απροετοίμαστη οι ρίμες.
Υ.Σ.2 Κάτι πρέπει να κάνω για 'κείνο τον τάρανδο...
Λατρεύω αυτό το καινούργιο κόλπο, που παίρνει τα βιβλία και τα βάζει στο κεφάλι της.
Ή χτυπάει το κεφάλι της μ' αυτά.
Σε λατρεύω, αστείο μωρό μου.
Στο θέμα μας.
Σήμερα έχω δύο βιβλία να σας δείξω. Το βιβλίο που ξετυλίξαμε ήταν το Nutcracker Noel, που όμως ταιριάζει γάντι με τον Καρυοθραύστη, μιας και το δεύτερο είναι η ιστορία του μπαλέτου που ετοιμάζουν στο πρώτο. Τα βιβλία αυτά κέρδισαν απ' την αρχή, και τα δυο, μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Αγαπώ πολύ την ιστορία του Καρυοθραύστη. Εξάλλου, κάποτε χόρεψα κι εγώ σ' αυτό το μπαλέτο. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα απ' την αρχή.
Nutcracker Noel, η ιστορία μιας χριστουγεννιάτικης παράστασης κι ενός κοριτσιού που ονειρευόταν να χορέψει σ' ένα αληθινό μπαλέτο. Γιατί ποιος απ' αυτούς που ασχολήθηκαν ποτέ με το μπαλέτο δεν το ονειρεύτηκε αυτό; Το μπαλέτο είναι σκηνική τέχνη. Είναι λάμψη, ομορφιά, είναι μακριά απ' την πραγματικότητα. Κοστούμια, φώτα, παντομίμα, μουσική. Ο σιωπηλός χορός, τόσο ανάλαφρος, που ξεχειλίζει από δύναμη. Όλα τόσο δύσκολα να γίνουν κι όλα να φαίνονται εύκολα κι απλά. Μοιάζει παραμυθένιο όσο κι αν είναι σκληρό.
Η Νόελ, λοιπόν, είναι ένα κορίτσι που ονειρεύεται να χορέψει σ' ένα αληθινό μπαλέτο.
Ενθουσιάζεται με την ιδέα να πάρει μέρος στην παράσταση του Καρυοθραύστη που διοργανώνει η δασκάλα της...
...αλλά η προοπτική να κάνει το δέντρο την απογοητεύει.
Ειδικά όταν η Μία, το φαντασμένο κοριτσάκι με την καταπιεστική μαμά, θα πάρει το θελκτικό ρόλο της μπισκοτένιας κούκλας.
Η Νόελ στρέφεται στη δασκάλα της. Κι εκείνη την κάνει να σκεφτεί αλλιώς: Αν νιώσεις ότι είσαι δέντρο, ο χορός σου θα μείνει σε όλους αξέχαστος.
Η Νόελ αποφασίζει πως, αν είναι να γίνει δέντρο, θα το κάνει καλά.
Θα νιώσει στ' αλήθεια πώς είναι να είσαι δέντρο.
Έτσι, βάζει όλη την ψυχή της στο χορό της.
Τη μέρα της παράστασης, όλα αντιστρέφονται! Τα δέντρα παίρνουν ένα υπέροχο αστραφτερό κοστούμι...
Ενώ η καημένη η μπισκοτένια κούκλα...
Η Νόελ παρηγορεί και εμψυχώνει τη Μία: Αν νιώσεις στ' αλήθεια ότι είσαι μπισκοτένια κούκλα, θα τους μείνεις αξέχαστη.
'Οχι, μαμά, όχι άλλες φωτογραφίες.
Ναι, Σταυρούλα, λίγες ακόμα.
Η Μία χορεύει υπέροχα, η Νόελ λάμπει. Συμβαίνει αυτό που πάντα ονειρευόταν, μόνο που η πραγματικότητα είναι καλύτερη απ' το όνειρο.
Τέλειο βιβλίο, τέλειο μήνυμα. Κάνε αυτό που είναι να κάνεις με πάθος, μην απελπίζεσαι, και θ' ανταμειφθείς. Μη βιάζεσαι να κρίνεις τα πράγματα. Κάνε υπομονή. Δώσε τον καλύτερό σου εαυτό. Μαγικά πράγματα συμβαίνουν κάθε μέρα.
Υπέροχη εικονογράφηση! Λίγο παράξενη, αλλά μαγευτική. Οι μύτες τους είναι εντυπωσιακές, σωστά;
Κι έπειτα, ο Καρυοθραύστης (Mary Engelbreit's Nutcracker), που κυκλοφόρησε μόλις φέτος στα ελληνικά. Η Μαίρη Ενγκελμπράιτ είναι μια υπέροχη εικονογράφος παιδικών βιβλίων, που έκανε εδώ και τη διασκευή της ιστορίας.
Με λίγα λόγια, η Μαρί ενθουσιάζεται όταν ο θείος Ντροσελμάγερ, κατασκευαστής παιχνιδιών...
...της προσφέρει για χριστουγεννιάτικο δώρο έναν καρυοθραύστη.
Τον αγαπάει αμέσως, παρόλο που είναι άσχημος, και είναι απαρηγόρητη όταν ο αδερφός της ο Φριτς τον σπάει.
Το ίδιο βράδυ η μαγεία αρχίζει: Ο Καρυοθραύστης ζωντανεύει (από την αρχή ήταν ένας μαγεμένος πρίγκιπας, φυλακισμένος στην ξύλινη μορφή του)...
...και αρχίζει, με βοηθούς τα στρατιωτάκια του Φριτς, μια άγρια μάχη με το βασιλιά των ποντικιών και το στρατό του.
Όταν νικάει το βασιλιά των ποντικιών, τα μάγια λύνονται και ο Καρυοθραύστης γίνεται ένα όμορφο αγόρι που παίρνει τη Μαρί στη χώρα της φαντασίας.
Εκεί, υπέροχα τοπία και μαγικές μορφές τους καλωσορίζουν.
Στο παλάτι του πρίγκιπα, χορευτές από όλο τον κόσμο τους διασκεδάζουν.
Και στο τέλος, εξομολογούνται ο ένας στον άλλο την αγάπη τους.
'Οταν ξυπνάει η Μαρί, βρίσκεται στο σπίτι της. ΄Ηταν όλα απλώς ένα όνειρο; Ίσως... Μα ο θείος Ντροσελμάγερ την περιμένει, μαζί με το αγόρι-Καρυοθραύστη, που της υπόσχεται να γυρίσει όταν μεγαλώσει, για να την πάρει μαζί του στη χώρα της φαντασίας.
Το λατρεύω αυτό το βιβλίο. Η γνωστή κι αγαπημένη μου ιστορία, οι πανέμορφες εικόνες, η γλυκούλα Μαρί. Αρέσει πολύ και στη Σταυρούλα. Είναι να μην της αρέσει;
Θέλω να ξαναδώ το Nutcracker in 3D, με την Elle Fanning. Είχα ενθουσιαστεί πέρυσι. Αλλά πάλι, μπορεί να μην είμαι αντικειμενική. Αγαπώ πολύ τον Καρυοθραύστη.
Κι αυτό...
Και το μπαλέτο, αχ το μπαλέτο...
Έτσι για το καλό, σήμερα το πρωί είδαμε λίγα αποσπάσματα του μπαλέτου Καρυοθραύστη, από ένα dvd που έχουμε με αποσπάσματα παραστάσεων.
Είχαμε καιρό να δούμε μπαλέτο.
Λίγο παράξενη η αίσθηση μετά από τόσο καιρό.
Όμως ο Καρυοθραύστης είναι τόσο γιορτινός, τόσο χαρούμενος.
