Η επιστροφή του μαύρου χαλιού ως αγαπημένου background φωτογράφισης για τα βιβλία μας- που ούτως ή άλλως βρίσκονται πάνω του το μεγαλύτερο μέρος της μέρας.
πανέμορφο εσώφυλλο!
Τα μικρά τερατάκια ετοιμάζουν μια χριστουγεννιάτικη γιορτή στο σχολείο τους. Η δασκάλα τους, γεμάτη καλή διάθεση, προσπαθεί να τους μιλήσει για το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων και να τους μοιράσει ρόλους για την παράσταση με θέμα τη γέννηση του Χριστού...
...αλλά όλα μοιάζουν να πηγαίνουν στραβά. Κάθε τερατάκι κάνει τα δικά του. Κι η καημένη η δασκάλα μαζί με το διευθυντή περιμένουν πως η γιορτή θα είναι σκέτη καταστροφή.
Κάποιοι δεν θέλουν το ρόλο τους, κάποιοι βάζουν... πολύ από το χαρακτήρα τους στο ρόλο...
...η κούκλα που έχουν για Ιησού δεν τους γεμίζει το μάτι...
...κι αν πεις για το τραγούδι τους... Άστο καλύτερα.
Τη μέρα της παράστασης, όμως, και ενώ επίκειται μεγάλο φιάσκο, κάτι παράξενο συμβαίνει. Ένα μυστηριώδες κοριτσάκι με λευκά φτερά εμφανίζεται στα παρασκήνια, τους χαιρετάει με τα ονόματά τους, και τους μιλά για το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων.
Τη λένε Χριστίνα. Τους λέει τη Χριστουγεννιάτικη ιστορία, τους τραγουδάει γλυκά, διορθώνει ό,τι πηγαίνει στραβά κι όταν έρχεται η ώρα να ξεκινήσουν την παράσταση τους διαβεβαιώνει ότι θα είναι "πάντα εκεί".
Στην παράσταση όλα πηγαίνουν υπέροχα. Οι μεγάλοι δεν πιστεύουν στα μάτια τους.
Όταν όλα τελειώνουν, τα παιδιά αναζητούν τη Χριστίνα, όμως δεν είναι πουθενά. Ή μάλλον... είναι. Ψηλά πάνω απ' το σχολείο τους, η Χριστίνα-αγγελάκι πετάει αφήνοντας πίσω της αστερόσκονη. Έχει παρακολουθήσει τη γιορτή και είναι πολύ περήφανη για όλα τα μικρά τερατάκια!
Μια όμορφη χριστουγεννιάτικη ιστορία με όλα τα μικρά τερατάκια μαζί σ' ένα μεγάλο βιβλίο; Με απαλά χρώματα, γιορτινή διάθεση, κι ένα μικρό θαύμα; Τέλειο! Μας άρεσε τόσο πολύ που ξαναβρήκαμε πολλά από τα αγαπημένα μας τερατάκια σ' αυτό εδώ το βιβλίο, και που είχαν διατηρήσει τόσο καλά το ρόλο τους μέσα στην ατμόσφαιρα της γιορτής. Μας άρεσε που γνωρίσαμε και μερικά καινούργια. Και πιο πολύ μας άρεσε που τα τερατάκια κατάλαβαν το νόημα των Χριστουγέννων και έγιναν αγγελάκια πάνω στην ώρα, με λίγη βοήθεια από ψηλά... Πόσο ικανοποιητικό ήταν το τέλος και πόσο χριστουγεννιάτικο!
Το βράδυ, την ώρα που διαβάζαμε, η Σταυρούλα μου ψιθύρισε: Να σου πω κάτι; Τα Χριστούγεννα είναι καιρός για να δίνεις.
Και μετά: Να σου πω και κάτι άλλο; Και το πιο ωραίο δώρο είναι η αγάπη.
Σκέψεις βγαλμένες απ' τα βλιβλία, το ξέρω, και πάλι όμως είναι τόσο όμορφο να το ακούς απ' τα χειλάκια της...
Οι δυο τελευταίες μέρες, υπέροχα ζεστές και ανοιξιάτικες, μας βρήκαν στο δρόμο. Από μια εκδρομή-αστραπή με τα κορίτσια στη Θεσσαλονίκη χτες, ως τη διπλή σημερινή μας βόλτα στο πάρκο, πρωί και απόγευμα, ώρες και ώρες. Όμορφο πάρκο, εκτυφλωτικά πράσινο. Ευτυχισμένα κορίτσια, κι εγώ να μην ξέρω ποια να πρωτοκοιτάξω: τη Σταυρούλα που σκαρφαλώνει στα μονόζυγα πολύ πιο ψηλά απ' όσο θα ένιωθα άνετα, ή την Ισαβέλλα που, καθισμένη στο γρασίδι, τρώει μαργαρίτες; Προσπαθώ να είμαι παντού, δεν γίνεται. Τις αγκαλιάζω με το βλέμμα, τους στέλνω ζεστασιά. Νιώθω για λίγο το χρόνο να παγώνει κι εύχομαι αυτές οι στιγμές να κρατήσουν για πάντα.
Όμως οι στιγμές κυλούν σαν νερό. Αφήσαμε τα βραχιολάκια του Μάρτη σ' ένα δέντρο, να τα πάρουν τα πουλάκια. Κατεβάσαμε το ημερολόγιο απ' τον τοίχο, για εικαστικές παρεμβάσεις στη σελίδα του Απρίλη.
Η μία, γεμάτη σοβαρότητα, χρωμάτισε μπλε τα πασχαλινά αυγά.
Η άλλη, το ίδιο σοβαρή, εξασκήθηκε στην τεχνική του "βγάζω το καπάκι, βάζω το καπάκι".
Δεν υπάρχει τίποτα που ν' αγαπώ περισσότερο στον κόσμο απ' το να είμαι μαζί τους. Η ιδέα της επιστροφής στη δουλειά με τρελαίνει. Μην τρέχεις, άνοιξη, να περάσεις αργά, αργά. Μην τελειώσεις ποτέ.
Σας έλεγα πριν λίγες μέρες πώς η Ισαβέλλα έχει αρχίσει ξαφνικά να ενδιαφέρεται τρομερά για τα βιβλία. Πώς τ' ανοίγει όλα το ένα μετά το άλλο, τα ξεφυλλίζει, τα φέρνει να της τα διαβάσω. Αυτό τον καιρό τα βιβλιαράκια για μωρά δίνουν και παίρνουν στο σπίτι. Το πάτωμα είναι γεμάτο απ' αυτά. Βρίσκονται παντού, όλα ανοιχτά. Η Ισαβέλλα τα ανακαλύπτει. Η Σταυρούλα κι εγώ τα ξανα-ανακαλύπτουμε. Σήμερα θέλω να σας δείξω λίγα απ' τα αγαπημένα μας.
Αυτό είναι το πιο καινούργιο μας. Το διάλεξε η Σταυρούλα για την Ισαβέλλα χτες στο βιβλιοπωλείο. Η σειρά με τον Αρκουδάκο(ή Bizzy Bear) που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ίκαρος βρισκόταν σε περίοπτη θέση στα ράφια του Ιανού. Και δίκαια, αφού είναι από τα πιο ελκυστικά βιβλία που έχω δει για μωράκια.
Λίγα λόγια, χαριτωμένες εικόνες και κινούμενα μέρη. Τα παράθυρα ανοίγουν, η κούνια κι η τραμπάλα κουνιούνται αληθινά. Ρυθμικό κειμενάκι, λίγες λέξεις, γνώριμα σκηνικά. Τέλειο!
Την ενθουσιάζει. Το ζητάει ξανά και ξανά. Το προσπαθεί και μόνη της, αν και ορισμένα από τα κινούμενα μέρη είναι λίγο δύσκολα ακόμα για 'κείνη.
Όμως σιγά σιγά τον βρίσκει τον τρόπο.
Μοναδικό μειονέκτημα: Κάποια σημεία του βιβλίου είναι κάπως ευαίσθητα και ήδη χρειάστηκαν χμμ.. μια ενίσχυση με σελοτέιπ...
Ο Αρκουδάκος μ' αρέσει ακόμα κι εμένα. Και η υπόλοιπη σειρά είναι φανταστική! Το πειρατικό πλοίο φαίνεται τέλειο!
Σας έλεγα και παλιότερα πόσο άρεσε στη Σταυρούλα ο Σποτ και συγκεκριμένα το Πού είναι ο Σποτ, ένα από τα πρώτα αγαπημένα της βιβλία. Το ίδιο το αγαπάει και η Ισαβέλλα. Ανοίγουμε παραθυράκια ψάχνοντας τον Σποτ μαζί με τη μαμά του, και βρίσκουμε ένα σωρό ζώα στριμωγμένα στις κρυψώνες του σπιτιού. Κι εκείνη γελάει...
Ολόκληρη η σειρά με τον Σποτ είναι τέλεια. Όμως είναι επίσης τόσο γνωστή και κλασική σειρά βιβλίων, που δεν χρειάζεται να πω περισσότερα.
Τα μικρά χεράκια ανοίγουν παραθυράκια και γυρίζουν τα χοντρά φύλλα μ' ευκολία. Οι μεγάλες, έντονες εικόνες είναι καταπληκτικές στο να διατηρούν την προσοχή της. Κι όταν ο υπερβάλλων ζήλος μας αφήνει με κανένα κομματάκι χαρτιού στο χέρι, το σελοτέιπ κάνει τη δουλειά του κι άντε πάλι απ' την αρχή...
Σ' αυτό το δεύτερο βιβλιαράκι μας με τον Σποτ, είναι βράδυ και το σκυλάκι πρέπει να καληνυχτίσει τους γονείς του, τους φίλους και τα παιχνίδια του και να ετοιμαστεί για ύπνο.
Άλλο ένα γλυκό βιβλιαράκι, τέλειο για καληνύχτισμα, με μοναδικό μειονέκτημα το γεγονός ότι (στη δική μας έκδοση τουλάχιστον) οι σελίδες είναι πιο λεπτές και χρειάζονται λίγο περισσότερη εξάσκηση στο χειρισμό από τα μικρά δαχτυλάκια...
Ο Σποτ είναι αληθινά αξιαγάπητος!
Και σ' αυτό το βιβλιαράκι, η δική μου αγαπημένη σελίδα είναι η τελευταία του:
Μα τι γλύκας!!
Να σας πω και κάτι ακόμα;
Χτες στο βιβλιοπωλείο αγοράσαμε με τη Σταυρούλα κάτι μικροσκοπικά βιβλιαράκια που με πήγαν πολλά χρόνια πίσω. Θυμάστε τα μικρά τερατάκια;
Είχα αιώνες να τα δω!
Παίζονταν παλιά στην τηλεόραση ή μου φαίνεται; Νομίζω πως όταν πρωτοβγήκαν (σε σειρά πεντάλεπτων επεισοδίων και σε μικρά βιβλιαράκια) δεν ήμουν πια πολύ μικρή, αλλά η αδερφή μου ήταν. Όμως παρόλο που είχαμε πάρα πολλά από τα αντίστοιχου μεγέθους και υφολογίας βιβλιαράκια της σειράς Μικροί κύριοι-Μικρές κυρίες, δεν είχαμε μικρά τερατάκια.
Και οι δύο σειρές βιβλίων έχουν αρχίσει να επανεκδίδονται, όπως μου φάνηκε, από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη. Εμείς αγοράσαμε τέσσερα από τα μικρά τερατάκια, και σήμερα που τα διαβάσαμε γελάσαμε πολύ. Ήταν στ' αλήθεια διασκεδαστικά!
Γνωρίσαμε τη Λόλα την Ξερόλα, το κοριτσάκι που πάντα παριστάνει πως τα ξέρει όλα, λέγοντας πολλές φορές ανοησίες...
...κι όταν ισχυρίζεται πως ο σκουπιδοτενεκές είναι χρονομηχανή για να κάνει την έξυπνη στη δασκάλα της...
...πέφτει θύμα του ίδιου της του αστείου!
Γνωρίσαμε τη Σάλλυ τη μεγάλη, το μικρομέγαλο κοριτσάκι που υποκρίνεται πως δεν ενδιαφέρεται για παιχνίδια...
...ή παραμύθια...
...ή οτιδήποτε παιδικό...
...μόνο που όταν χάνει το αρκουδάκι της καταλαβαίνει πως δεν είναι καθόλου μεγάλη τελικά.
Επίσης, την Κλάρα τη ζημιάρα, το κοριτσάκι που πάντα σκοντάφτει, σπάει πράγματα και χτυπάει...
...και για να μην ξανακάνει ζημιά αποφασίζει να κλείσει όλα τα πράγματα που βρίσκονται στο δρόμο της μέσα στο ντουλάπι της...
...με αποτέλεσμα μια ακόμα μεγάλη ζημιά!
Και τέλος τον Τρύφωνα το σίφουνα, το αγοράκι που δεν μπορούσε να καθίσει ήσυχο...
...μέχρι που η μαμά του τού είπε πως υπάρχει η κατάλληλη ώρα και το κατάλληλο μέρος για να κάνει αυτό που του αρέσει...
...δηλαδή ο κήπος του σπιτιού του!
Μικρές, αστείες ιστορίες, με ήρωες διαφορετικούς τύπους (ή να πω καλύτερα καρικατούρες) παιδιών, που παθαίνουν γκάφες και μπλέκουν σε περιπέτειες εξαιτίας της ιδιορρυθμίας του χαρακτήρα τους, πολύχρωμες χαριτωμένες εικόνες, με δυο λόγια ένα εύκολο, γρήγορο και διασκεδαστικό ανάγνωσμα. Ξέρετε κάτι; Μπορεί να μην είναι το θαύμα της λογοτεχνίας αλλά μας αρέσουν πολύ!
Βρήκαμε και λίγα επεισόδια στο youtube, το ένα πίσω απ' τ' άλλο:
Ώρα για ύπνο τώρα...
Δυο εικόνες μόνο:
Αυτή είναι η Στέφανι, το τυφλοποντικάκι, που διαβάζει σοβαρή σοβαρή στη βιβλιοθήκη που φτιάξαμε για τα ζωάκια τις προάλλες...
...κι αυτό είναι το ύφος που λέει: Το έβαλα το άτιμο το καπάκι! Τα κατάφερα!
