Τις τελευταίες εβδομάδες, οι νύχτες είναι μεγάλες. Ο ύπνος λιγοστεύει και τη θέση του παίρνει η νυχτερινή φροντίδα ενός ή και δύο ή και τριών μωρών, που ξαφνικά δε νυστάζουν, ζητούν γάλα (κάποια) και αγκαλίτσες (όλα), τίποτ' άλλο βασικά εκτός από γάλα και αγάπη. Εγώ νυστάζω, κουτουλάω απ' τη νύστα, μα είμαι ευγνώμων για τις νύχτες, γιατί ξέρω πως είναι κι αυτές μια προέκταση της μέρας μας. Είναι λίγος ακόμα χρόνος που περνάμε μαζί. Τα μάγουλά τους είναι απαλά, τα χεράκια τους ζεστά και τρυφερά. Τα βλέφαρά τους τόσο όμορφα όταν ανοιγοκλείνουν αργά, λίγο πριν έρθει και πάλι ο ύπνος.
Και τότε, εκεί πάνω στο κομοδίνο μου, περιμένουν τα βιβλία. Εκεί που τελειώνουν τα κλάματα και η φροντίδα, εκεί που μένω μόνη με τον μικρούλη να τον ταΐζω και να πασχίζω με κάθε τρόπο να μείνουν τα μάτια μου ανοιχτά, ενώ εκείνος βλέπει ήδη τα δικά του μωρουδίσια όνειρα, τα βιβλία έρχονται. Στις τρεις ή στις πέντε το πρωί, ένα βιβλίο ανοιχτό μπροστά μου είναι η μόνη ελπίδα που έχω για να μείνω ξύπνια λίγο ακόμα. Και πιο πολύ απ' όλα, το Kindle μ' έχει σώσει -φωτίζει μόνο του στο σκοτάδι και δεν χρειάζεται να κάνω προσπάθεια να το κρατήσω ανοιχτό στη σελίδα που θέλω.
Έντυπα ή ηλεκτρονικά, τρία βιβλία που διάβασα τις τελευταίες εβδομάδες...
Είναι το δεύτερο βιβλίο της σειράς Το μαγικό ζαχαροπλαστείο (σας έλεγα για το πρώτο μέρος εδώ) της Kathryn Littlewood, που ακολουθεί την οικογένεια Bliss σε μια απίθανη περιπέτεια στην προσπάθεια να πάρουν πίσω το μαγικό τους τσελεμεντέ (κλεμμένο από τη θεία Λίλι στο πρώτο βιβλίο). Η Ρόουζ, η δωδεκάχρονη πρωταγωνίστρια, βρίσκεται αντιμέτωπη με την αδίστακτη θεία της σ' έναν ξακουστό διαγωνισμό μαγειρικής στο Παρίσι, με τη μυστική συμφωνία όποιος κερδίσει να πάρει τον τσελεμεντέ. Ολόκληρη η τρελούτσικη οικογένειά της τη στηρίζει. Κι όταν για να πάρουν τα μυστικά μαγικά υλικά που χρειάζονται για να γίνουν οι συνταγές τους πραγματικά ξεχωριστές χρειάζεται να χορέψουν με gargoyles της Παναγίας των Παρισίων, να μιλήσουν με το φάντασμα της Μαρίας Αντουανέτας στις κατακόμβες και το πορτρέτο της Μόνα Λίζα στο Λούβρο ή να πετάξουν πάνω απ' την κορυφή του Πύργου του Άιφελ, καταλαβαίνετε ότι η αξιολάτρευτη οικογένεια Μπλις πηγαίνει το διαγωνισμό ένα επίπεδο παραπάνω από ένα απλό masterchef. Σε κάθε περίπτωση, αυτό το βιβλίο το αγαπώ πολύ. Όπως και το πρώτο μέρος της σειράς, είναι γεμάτο περιπέτεια, χιούμορ και μαγεία. Είναι ένα διασκεδαστικό, γρήγορο ανάγνωσμα, ένα έξυπνο και γλυκό βιβλίο που σε αφήνει πολλές φορές να χαμογελάς.
Η σιδερένια δοκιμασία (The Iron Trial):
Ένας μαγικός κόσμος, ένα αγόρι σ' ένα μυστηριώδες μαγικό σχολείο. Κάνει τα πάντα για να μην τον δεχτούν, μα καθώς φαίνεται είναι γραφτό. Το Ματζιστέριουμ συνδέεται με τον ίδιο, με την ιστορία της οικογένειάς του, με το παρελθόν και το μέλλον του. Καθώς η σχολική χρονιά προχωράει, το αγόρι αλλάζει. Για πρώτη φορά κάνει φίλους, ανακαλύπτει πράγματα στα οποία είναι καλός, μαθαίνει πράγματα για τον εαυτό του που θα τον συγκλονίσουν.
Και μόνο τα ονόματα της Χόλι Μπλακ και της Κασάντρα Κλερ πλάι πλάι μοιάζουν να υπόσχονται πολλά γι' αυτό το βιβλίο. Στην πραγματικότητα, ενώ πίστεψα ότι με ενθουσίαζε, δυσκολεύτηκε λίγο να με αγγίξει πραγματικά. Ίσως γιατί δεν μπορούσε να μη μου θυμίσει έντονα το Χάρι Πότερ (υπερβολικά έντονα;). Όταν αποφάσισα συνειδητά να σταματήσω τις συγκρίσεις και να δω το καθένα σαν κάτι ξεχωριστό δίνοντας και σ' αυτό το βιβλίο την ευκαιρία που του άξιζε, μου άρεσε πολύ. Είναι καλογραμμένο και περιπετειώδες. Είχε μια καλή ανατροπή στο τέλος και φαίνεται να προετοιμάζει μια καλή συνέχεια για τη σειρά του Ματζιστέριουμ. Για να δούμε...
 |
| source |
Το βιβλίο είναι υπέροχο. Λυρικό, σκοτεινό, ατμοσφαιρικό. Συγκινητικό, καλογραμμένο, βαθιά ανθρώπινο. Μένει μαζί σου αφού το τελειώσεις. Μένεις μαζί του.
Στην πραγματικότητα, το The Heart is a Lonely Hunter μου άρεσε τόσο πολύ που με οδήγησε σ' ένα resolution σχετικά με τα βιβλία γι' αυτή τη χρονιά: Να προσπαθήσω να διαβάσω λίγο περισσότερα βιβλία για ενήλικες. Τα παιδικά, τα εφηβικά, τα μαγικά βιβλία θα είναι πάντα τ' αγαπημένα μου, αλλά υπάρχουν τόσα μα τόσα υπέροχα βιβλία από κάθε είδος... και -ωιμέ!- τόσο λίγος χρόνος!
