Αγαπημένε μου Tony Wolf...

Σας έχω πει ποτέ για το μάγο-εικονογράφο της παιδικής μου ηλικίας, τον Tony Wolf; 

Θαρρώ πως ναι. Είχα γράψει για τον κύριο Lupatelli εδώ, και κάτι λίγα εδώ. 

Το θέμα είναι ακριβώς αυτό: Ο άνθρωπος είναι μάγος. Τα βιβλία που έχει εικονογραφήσει είναι άπειρα (ακόμα ανακαλύπτω καινούργια, που ιδέα δεν είχα για την ύπαρξή τους) και οι ήρωές του (που θα αναγνώριζα παντού) μου είναι μοναδικά συμπαθείς. Η τέχνη του έχει κάτι το παραμυθένιο από μόνη της, μαζί με μοναδική λεπτομέρεια, προϊόν αστείρευτης φαντασίας, που σε καθηλώνει στην εικόνα. 

Δεν θέλω να γράψω πολλά λόγια σήμερα. Είναι αργά και κλείνουν τα μάτια μου. Όμως να, πριν λίγες μέρες η Σταυρούλα θυμήθηκε ένα βιβλίο που είχαμε αρκετό καιρό να δούμε, ένα τεράστιο βιβλίο με χοντρές σελίδες από χαρτόνι, που από το μέγεθός του μοιάζει περισσότερο ν' ανήκει στο εργαστήριο ενός μάγου -σαν εκείνα τα γεμάτα με ξόρκια βιβλία, που τ' ανοίγεις μ' ένα πλουφ και η σκόνη σχηματίζει ένα σύννεφο στον αέρα:  

Ο νάνος νάνι-νάνι, του Tony Wolf

Είναι το πρώτο "βιβλίο με κεφάλαια" που επιχειρήσαμε να διαβάσουμε. Το εγχείρημα πήγε πολύ καλά.

Είναι και βαρύ...

Δεν είναι πολλά τα κεφάλαια. Οι σελίδες έιναι χοντρές, τα γράμματα μεγάλα. Διαβάζουμε τα τρία πρώτα κεφάλαια στην καθισιά μας, σχεδόν αυτολεξεί. Μετά κουραζόμαστε και κοιτάμε τις εικονες.  

Ο νάνος νάνι-νάνι ζει σ' ένα παλάτι, στην κορφή ενός βουνού, ανάμεσα στα σύννεφα. Η δουλειά του είναι να φτιάχνει τη μαγική σκόνη του ύπνου και, πετώντας με το αερόστατό του, να τη σκορπίζει σε ζώα και ανθρώπους  που βρίσκονται στα κρεβάτια τους, για να μπορούν να κοιμηθούν το βράδυ. 

Με καλό ανακάτεμα των υλικών και λίγα μαγικά λόγια , έτοιμη η σκόνη του ύπνου..

Από τη Νεράιδα της Νύχτας παίρνει αστερόσκονη, ένα απ' τα βασικά υλικά...

Και το σκόρπισμα της σκόνης αρχίζει...

Ο νάνος εν δράσει. Μόνο που κάποιες φορές κάποιο λαθάκι συμβαίνει και όλα δεν πάνε όπως τα θέλει...

Κάπως έτσι κοιμάται και το μωρό μας μερικές φορές... 

Κι έπειτα είναι και το άλλο μικρό βιβλίο (μικρό αλλά χοντρό, γιατί κι αυτό έχει χαρτονένιες σελίδες), που κάποιοι αγαπημένοι φίλοι μας έκαναν δώρο στη Σταυρούλα στα δεύτερα γενέθλιά της (ευχαριστούμε, Δήμητρα!):

Ζωάκια, του Tony Wolf

Άλλο στυλ αυτό. Ένα βιβλίο στο οποίο επιστρέφουμε πολύ συχνά.Δώδεκα τρυφερές ιστοριούλες με ζωάκια για πολύ μικρά παιδάκια. Κάθε ιστορία έχει δύο (μικρές) σελίδες κείμενο. Στην πρώτη σελίδα κάθε ιστορίας γίνεται κάτι που στενοχωρεί το μικρό ζωάκι. Στη δεύτερη, η μαμά ή ο μπαμπάς με λίγα γλυκά λόγια σώζουν την κατάσταση.

Η Κουνελίτσα ξαναβρίσκει το αρκουδάκι της

Η μαμά παρηγορεί το μικρό Κάστορα που του έπεσε το δόντι

Το Σκαντζοχοιράκι είναι άρρωστο

Το μικρό Καγκουρό έπεσε και χτύπησε

Παρά την επανάληψη του μοτίβου των ιστοριών, το αποτέλεσμα είναι πολύ γλυκό. Πώς να μην είναι, όταν οι χαρακτήρες είναι τόσο χαριτωμένοι; Ορίστε και μερικοί γονείς σε δράση:

Ο μπαμπάς Σκαντζόχοιρος φροντίζει το άρρωστο μικρό του

Η μαμά αρκούδα καθησυχάζει το αρκουδάκι της, που ζηλεύει τη νεογέννητη αδερφούλα του

Η μαμά κότα παρηγορεί το κοτοπουλάκι της, που κρύωσε και βράχηκε

Ο μπαμπάς της Αλεπουδίτσας που χάθηκε στο δάσος, φέρνει στο σπίτι την κορούλα του

Αγαπημένε μου Tony Wolf, σ' ευχαριστώ για τις ιστορίες των παιδικών μου χρόνων και γι' αυτές τις ιστορίες που τώρα ανακαλύπτω. Χαίρομαι να μοιράζομαι το μαγικό σου κόσμο με τα παιδιά μου. Η τέχνη σου δίνει τροφή στη φαντασία μας. Δίνει φτερά στα όνειρά μας.
Και τώρα θα πάω να κοιμηθώ γιατί -δεν εξηγείται αλλιώς- ο νάνος Νάνι Νάνι μάλλον με ψέκασε διπλή δόση σήμερα...