Λίγες εικόνες μόνο για σήμερα. Από ένα ακόμα βιβλίο που πήραμε δώρο τα Χριστούγεννα, που οι εικόνες του ξεχωρίζουν, που οι εικόνες του υπερέχουν σε σχέση με τα λόγια. Dream Animals, της Emily Winfield Martin.
Υπάρχουν κάτι ζώα από παλιά
Κι από πολύ, πολύ μακριά
Φτιαγμένα απ' το φως των αστεριών
Τη μέρα είναι αόρατα, κρυφά
Κάπως έτσι ξεκινάμε το Dream Animals. Κάπως έτσι φεύγουμε κι εμείς για το ταξίδι μας στη χώρα των ονείρων, πάνω στη ράχη ενός ζώου με φτερά, πόδια ή πτερύγια...
Σ' αυτό το υπέροχο, πανέμορφο (ό,τι και να πω είναι λίγο) βιβλίο, τα "Ζώα του Ονείρου", διαφορετικά για τον καθένα, είναι τα ζωάκια που κάθε παιδάκι έχει αγαπήσει.
Είναι τα κουκλάκια του, τα παιχνίδια του, που βρίσκονται στο δωμάτιό του ή που τα σφίγγει στην αγκαλιά του για να κοιμηθεί (στην αριστερή μονόχρωμη σελίδα, σε μια εικόνα που φαντάζει ξεθωριασμένη και μακρινή, υπάρχει κάθε φορά το κοιμισμένο παιδάκι με το ζωάκι στην "πραγματική" μορφή του, ενώ στη δεξιά, την πολύχρωμη κι ολοζώντανη σελίδα, υπάρχει το ζωάκι που στο όνειρο έχει γίνει αληθινό).
Κι έπειτα, αφού το παιδάκι ταξιδέψει πιο βαθιά μέσα στη χώρα των ονείρων, ποιος ξέρει πού θα το πάει το ζωάκι του, σε ποια μέρη μαγικά θα βρεθεί στα όνειρά του...
...Κάτω απ' τη γη, κάτω απ' τη θάλασσα, ψηλά στον ουρανό, με παρέα του πλάσματα θαυμαστά και βγαλμένα απ' τα παραμύθια...
Γιατί στα όνειρα...
...μπορεί ο καθένας να βρεθεί...
...οπουδήποτε...
...Όπου μπορεί να επιθυμήσει.
Καμιά φορά θα ήθελα τόσο πολύ να πήγαινα μαζί τους, να μπω κι εγώ για λίγο στην άυλη γη της φαντασίας τους.
Στη χώρα της αθωότητας.
Σ' αυτή τη χώρα των θαυμάτων που είναι μόνο δική τους,
στον απέραντο κόσμο που βρίσκεται πίσω απ' τα κλειστά βλέφαρά τους.
