24 βιβλία για τα Χριστούγεννα: Christmas in the Big Woods

Το σημερινό βιβλίο μας: Christmas in the Big Woods, από τη σειρά My First Little House Books, βασισμένα στο Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι, της Laura Ingalls Wilder. 

Πριν λίγο καιρό έλεγα πόσο πολύ αγαπάμε τη Λώρα. Τα εικονογραφημένα βιβλία με τις ιστορίες της τα έχουμε διαβάσει πάρα πολλές φορές, και πάντα ξαναγυρίζουμε σ' αυτά με το ίδιο ενδιαφέρον και την ανακούφιση που προσφέρει κάτι τόσο γνώριμο κι αγαπημένο. 

Σήμερα το πρωί, όταν η Σταυρούλα ξετύλιξε τα "Χριστούγεννα στο μεγάλο δάσος", είδε στο εξώφυλλο τις μορφές της Λώρας και της Μαίρης, τις γνώρισε και χαμογέλασε. 

Της διάβασα τον τίτλο.

Και τότε... 

Όοοοοχι!!! 

Θεατρικό κλάμα.

Όχι πάλι χριστουγεννιάτικο! Έχουμε πολλά χριστουγεννιάτικα! Ήθελα να είναι κάτι άλλο! 

Πάγωσα στην ιδέα ότι η αξιολάτρευτη κορούλα μου μετατρέπεται στο Grinch του Dr. Seuss, και μάλιστα πολλές μέρες πριν ξετυλίξουμε το ομώνυμο βιβλίο.

Την πήρα βιαστικά αγκαλιά ν' αρχίσουμε το διάβασμα. Ενώ άκουγε την ιστορία, άλλαξε ύφος. Και μόλις τελείωσε...

Πάλι, πάλι!!

Το διαβάσαμε άλλη μια φορά. 

Φιου... (αναστεναγμός ανακούφισης) 

Το Grinch έφυγε, ξαναγύρισε η Σταυρούλα. 

Το βιβλίο αυτό είναι όπως και τα άλλα της σειράς. Σύντομο, γλυκό, ήρεμο. Η Λώρα και η μικρή οικογένειά της στο μεγάλο δάσος ετοιμάζονται για τα Χριστούγεννα...

Φτυαρίζουν το χιόνι και ψήνουν ψωμί και κουλουράκια.

Φτιάχνουν απλές αλλά συναρπαστικές λιχουδιές όπως η μελάσα στο χιόνι...

...και δέχονται επισκέψεις! Οι θείοι και τα ξαδέρφια της Λώρας έρχονται να περάσουν τα Χριστούγεννα μαζί τους.

Τα παιδιά χαίρονται το ένα τη συντροφιά του άλλου. Παίζουν στο χιόνι..

...και περιμένουν τον Άγιο Βασίλη. Τα δώρα τους είναι μικρά αλλά τους δίνουν απίστευτη χαρά.

Τρώνε το χριστουγεννιάτικο πρωινό τους και περνούν ήρεμες στιγμές στο σπίτι...

...πριν αποχαιρετήσουν τη συντροφιά τους κι αυτά τα όμορφα Χριστούγεννα.

Το βιβλίο, ντυμένο με τη γνώριμη αγαπημένη εικονογράφηση της Renee Graef, είναι μια υπέροχη χριστουγεννιάτικη ιστορία για μια εποχή πολύ διαφορετική από τη σημερινή. Τότε που τα δώρα ήταν ένα ζευγάρι κόκκινα γάντια κι ένα ζαχαρωτό μπαστουνάκι. Που μια χειροποίητη πάνινη κούκλα ήταν ανέλπιστη έκπληξη και πρόσφερε απέραντη χαρά. Σε κάνει να σκεφτείς, πόσο ολιγαρκείς και χαρούμενοι ήταν εκείνοι οι άνθρωποι, πόσο εύκολο να νιώσουν ικανοποιημένοι, πόσο λίγα είναι στην πραγματικότητα τα βασικά στη ζωή, πόσο έχουμε ξεφύγει στην εποχή μας απ' αυτό το πνεύμα κι είναι κρίμα...

Και χέρι-χέρι με το βιβλίο μας, έρχεται αυτό:

My Little House Christmas Crafts Book, ένα βιβλίο με χριστουγεννιάτικες κατασκευές εμπνευσμένες απ' τα βιβλία της Λώρας! Κάθεται στη βιβλιοθήκη μας 2-3 χρόνια. Το ανοίγω, το κοιτάζω, δεν έχω φτιάξει ακόμα τίποτα από 'κει μέσα. Είπαμε, δεν είμαι crafty. Όμως δείτε τι έχει: Διακόσμηση, δωράκια, συνταγές, όλα χριστουγεννιάτικα και όλα απ' τον κόσμο της Λώρας... Τέλειο! Ίσως τώρα που η Σταυρούλα τρελαίνεται για Μικρό Σπίτι και για κατασκευές...

Για παράδειγμα: Γιρλάντα από ποπ κορν για το δέντρο. Μπα, θα μας το φάει ο γάτος. Του αρέσουν τα ποπ κορν και ας μην του τραβάμε την προσοχή στο δέντρο καλύτερα.

Μια κεντημένη κορνίζα. Πολύ δύσκολο για μας ακόμα, αλλά τόσο όμορφο. Εν τω μεταξύ, πριν τις οδηγίες έχει και το απόσπασμα από το κάθε βιβλίο όπου αναφέρεται η συγκεκριμένη κατασκευή...

'Ενας σπάγγος με κουμπιά, δώρο για την Κάρυ όταν ήταν μωρό (βέβαια άμα σπάσει ο σπάγγος ή λυθεί η άκρη και φύγουν τα κουμπιά, προβλέπεται μεγάλο φαγοπότι του μωρού, οπότε άστο καλύτερα...)

Το χριστουγεννιάτικο πρωινό από το βιβλίο που μόλις διαβάσαμε! Άνθρωποι από τηγανίτες!

Και η μελάσα στο χιόνι! Είναι κι αυτή εδώ...



Μπισκοτάκια της Λώρας, που κάποιο παιδάκι έχει σημειώσει πάνω στο βιβλίο ότι είναι πολύ καλά (το πήραμε μεταχειρισμένο)...

Αυτά ίσως και να τα φτιάχναμε, λέω...

Δεν υποκρίνομαι ότι δεν είμαι κι εγώ θύμα του καταναλωτισμού της εποχής μας, αλλά όπως και να 'χει λατρεύω την ιδέα ότι σ' εκείνο τον κόσμο όλα ήταν τόσο απλά. Τα στολίδια από τα πιο βασικά υλικά. Από φαγητά, τίποτα το εξεζητημένο. Τα δώρα όλα χειροποίητα και φτιαγμένα απ' την καρδιά. Στις ιστορίες, οι σχέσεις των ανθρώπων ν' αποπνέουν μια σιγουριά και μια ήρεμη σταθερότητα. 

Υ.Γ. Σήμερα την ώρα του ύπνου διαβάσαμε πέντε από τα παραμύθια μας. Όλα Χριστουγεννιάτικα. (φιου ξανά)

Υ.Γ.2 Σήμερα επίσης είδαμε αυτό:



Τι ομορφο! 

Παίζουμε με άμμο...

Δεν είμαι crafty. Αυτό που πιάνει το χέρι σου, και μαζεύεις υλικά, και κάνεις χειροτεχνίες, και ράβεις, και κολλάς, και κατασκευάζεις, και η δουλειά σου είναι λεπτομερής και καθαρή και όμορφη; Δεν είμαι εγώ. Συνήθως έχω όλη την καλή διάθεση να κάνω χειροτεχνία, αλλά όχι την υπομονή. Ξεκινάω απρόσεχτα και βιαστικά, σε λίγο αρχίζουν τα "δε βαριέσαι" και κάπου στη μέση το χάνω απογοητευμένη.

Όμως εντάξει, έχω και κάτι καλό:
Πρώτον, πάντα είμαι πρόθυμη να (ξανα)δοκιμάσω.
Δεύτερον, δεν με τρομάζει η ακαταστασία.
Τρίτον, Αναγνωρίζω ότι είναι (και αυτό) ένας υπέροχος τρόπος να περάσουμε όμορφο και δημιουργικό χρόνο με τα παιδιά. Αναγνωρίζω ότι τα παιδιά τρελαίνονται για χειροτεχνίες. Άρα, αν το θέλουν, εννοείται ότι θα το κάνουμε.

 Έτσι, όταν η φίλη μου η Κατερίνα και τα τέσσερα απίθανα πιτσιρίκια της έφεραν δώρο στη Σταυρούλα αυτό...

Ας παίξουμε με άμμο, των εκδόσεων Σαββάλα

...ενθουσιαστήκαμε. Δεν είναι ούτε βιβλίο ούτε παιχνίδι. Είναι ένα ολόκληρο kit για να κάνεις όμορφες εικόνες κολλώντας πολύχρωμη άμμο στο χαρτί. Και περιέχει τα πάντα για να ξεκινήσεις.

Αριστερά, τα εργαλεία και τα υλικά. Δεξιά, ένα σπιράλ βιβλιαράκι με αναλυτικές οδηγίες, γενικές και για την κάθε εικόνα, κι από κάτω ένα μπλοκ για τις εικόνες σου.

Το κόλπο είναι ότι με το χωνί βάζεις άμμο στον "εκτοξευτή άμμου", για να τη ρίξεις μετά πάνω στην κόλλα που υπάρχει στο αυτοκόλλητο χαρτί, ή στην κόλλα που έχεις απλώσει εσύ στη σελίδα σου (το μπλοκ έχει κι απ' τα δυο είδη χαρτιού, αυτοκόλλητο για τις πιο περίπλοκες εικόνες, απλό για τις πιο εύκολες).

Το ανοίξαμε για πρώτη φορά χθες. Στρώσαμε ένα παλιό πλαστικό τραπεζομάντηλο στο πάτωμα. Ξεκινήσαμε με την πρώτη εικόνα, σε αυτοκόλλητο χαρτί.



Το ξεκολλάς λίγο-λίγο, τμηματικά. Απλώνεις άμμο ενός χρώματος. Κολλάει αυτή. Μετά ξεκολλάς λίγο ακόμα. Ρίχνεις άλλο χρώμα και πάει λέγοντας.

"Σαν λάδι", είπε η Σταυρούλα όταν είδε τον τρόπο που γεμίζαμε τον εκτοξευτή με το χωνί, και θυμήθηκε τη μετάγγιση του λαδιού απ' το μεγάλο δοχείο στα μπουκάλια.

Με λίγη βοήθεια απ' τη μαμά ο εκτοξευτής γεμίζει. Το μικρό χεράκι απλώνει άμμο στο αυτοκόλλητο (και έξω απ' αυτό), η μαμά κουνάει λίγο το χαρτί να πάει παντού, επιστρέφουμε την άμμο που περίσσεψε στο σακουλάκι της και είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε άλλο χρώμα. 

Ορίστε το πρώτο βήμα.

Σιγά σιγά προχωρήσαμε. Ήταν η πρώτη εικόνα. Έπρεπε να παίξουμε και με τα εργαλεία. Και βέβαια, ο στόχος ήταν να ευχαριστηθούμε τη διαδικασία και όχι το αποτέλεσμα.

Αρκετές φορές στην πορεία αναρωτήθηκα μήπως είναι πολύ μικρή γι' αυτό το παιχνίδι...

Όμως όχι, εκείνη πάλι με διέψευσε, θυμίζοντάς μου ότι δεν πρέπει να της κόβω τα φτερά, γιατί μπορεί να κάνει πράγματα μεγαλύτερα και διαφορετικά από τις προσδοκίες μου. Υπομονετικά συνέχισε, και τελικά του πήρε τον αέρα.

 

Βήμα-βήμα, ώσπου φτάσαμε σ' αυτό...

...που κέρδισε επάξια τη θέση του σε περίοπτο σημείο του σαλονιού της γιαγιάς.



Η Σταυρούλα ήθελε να συνεχίσουμε αμέσως...

Όμως κάποιος ξύπνησε.

Και προσπάθησε με κάθε τρόπο να γευτεί τα πρωτόγνωρα πράγματα που ήταν απλωμένα στο πάτωμα.

Οπότε έπρεπε μάλλον να αναβάλουμε τη συνέχεια του εγχειρήματος...

 Η καλή δουλειά συνεχίστηκε και την επόμενη μερα. Επόμενος στόχος, να χρησιμοποιήσουμε τη "χρυσή άμμο", που λέει κι η Σταυρούλα, την ασημένια σκόνη. Έτσι, αρχίσαμε το "λαμπερό χιονάνθρωπο".

Όταν εγώ κρατούσα το μωρό, ήταν εκεί η γιαγιά, να δίνει ένα χέρι βοήθειας.

Και κάπως έτσι, ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο, φέτος ετοιμάσαμε την πρώτη μας Χριστουγεννιάτικη κατασκευή, το Σεπτέμβριο.

Το τραπεζομάντηλο μένει απλωμένο στο πάτωμα του σαλονιού με τις ώρες. Και οι ζωγραφιές όλο πληθαίνουν.

Η Σταυρούλα τρελαίνεται για "τις κατασκευές". Σκέφτεται την άμμο κι όταν λείπουμε απ' το σπίτι, κι όταν πέφτει στο κρεβάτι να κοιμηθεί. Κι εγώ, που δεν είμαι crafty άνθρωπος, τρελαίνομαι να παίζω με την άμμο μαζί της.

"Περιμένετε να μπουσουλήσω εγώ και θα δείτε τι θα τις κάνω τις κατασκευές σας..."