Μερικά απίθανα βιβλία του Α. Παπαθεοδούλου (2ο μέρος)

...Και συνεχίζω αυτό που ξεκίνησα χτες, με τα βιβλία του Αντώνη Παπαθεοδούλου που μας έχουν ενθουσιάσει. 

Είναι λοιπόν αυτή η σειρά, τα Μικρά ταξίδια με τη φαντασία του Ιουλίου Βερν, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος, σε εικονογράφηση της Ίριδας Σαμαρτζή, που μας αρέσει τόσο πολύ και μας κρατάει συντροφιά αυτό το καλοκαίρι. Είναι μια εντυπωσιακή προσπάθεια. Σε λίγες σελίδες, με απλό και κατανοητό κείμενο ντυμένο με απίστευτες εικόνες, γεμάτες λεπτομέρεια και σπάνια καλαισθησία, ο συγγραφέας κάνει κάποια πολύ γνωστά περιπετειώδη μυθιστορήματα του Ιουλίου Βερν προσιτά στα μικρότερα παιδάκια. 

Το ταξίδι στο κέντρο της γης ήταν το πρώτο που πήραμε απ' αυτή τη σειρά. Δεν είχα διαβάσει ποτέ το πρωτότυπο και το άνοιξα με ενδιαφέρον εξίσου μεγάλο μ' αυτό των κοριτσιών.  

Ένα αγόρι και ο θείος του, διαπρεπής καθηγητής και ορυκτολόγος, βρίσκουν ένα παράξενο μήνυμα μέσα σ' ένα παλιό βιβλίο. Όταν το αποκρυπτογραφούν, ανακαλύπτουν πως είναι οδηγίες για να κατέβουν στο κέντρο της γης. Έτσι ξεκινούν μια απίστευτη περιπέτεια μαζί με τον Ισλανδό οδηγό τους. Κατεβαίνουν στα έγκατα της γης και ανακαλύπτουν ομορφιές που δεν τις βάζει ο νους, μυστικά μέρη, προϊστορικά πλάσματα... Πρέπει όμως και να βρουν το δρόμο της επιστροφής -θα τα καταφέρουν;  

Ήταν ένα συναρπαστικό, καλογραμμένο βιβλίο, όμορφο απ' την πρώτη ως την τελευταία του σελίδα, μαζί με τα εσώφυλλα. Τέλειο για το πεντάχρονο βιβλιοσκούληκό μου (λίγο δύσκολο για το τρίχρονο, αλλά κι εκείνο ακολουθεί πάντα, δεν μπορεί να μείνει πίσω σ' αυτά που αγαπάει η αδερφή της).

Κι επειδή όλη αυτή η περιπέτεια μας άνοιξε την όρεξη, προχωρήσαμε στη συνέχεια στο Από τη Γη στη Σελήνη.

Ο πόλεμος έχει τελειώσει, κι ο Ίμπυ Μπαρμπικέιν, οπλοποιός, δεν έχει πια δουλειά. Έχει όμως μια φοβερή ιδέα: Να φτιάξει ένα "κανόνι της ειρήνης", που θα στείλει μια οβίδα στην ανεξερεύνητη Σελήνη, για να χαρίσει νέες γνώσεις σε όλη την ανθρωπότητα. Η προσπάθειά του χρειάζεται προσεκτικό σχεδιασμό, βρίσκει αντιδράσεις αλλά και θερμή υποστήριξη, και τελικά εμπνέει τους ανθρώπους τόσο που η οβίδα γίνεται ένα μικρό διαστημόπλοιο με τρεις επιβάτες. Το τέλος της ιστορίας βρίσκει τους γενναίους εξερευνητές μακριά στο διάστημα -δεν γνωρίζουμε την τύχη τους, αλλά ξέρουμε πως άνοιξαν το δρόμο για κάτι πολύ σπουδαίο...

Υπέροχο και αυτό όπως το προηγούμενο, μας οδήγησε στο πιο πρόσφατο βιβλίο της σειράς, Ροβήρος ο κατακτητής.

Σ' αυτή την ιστορία, που επίσης δεν ήξερα, οι άνθρωποι δεν έχουν ακόμα κατακτήσει τον ουρανό, αλλά υπάρχουν πολλοί που παλεύουν με εφευρέσεις να βρουν τρόπο να πετάξουν. Όταν σε μια συνάντηση της Λέσχης Ουέλντον, που υποστηρίζει τα αερόστατα και τα μπαλόνια, εμφανίζεται ένας άντρας με το όνομα Ροβήρος και μιλά για μηχανές πιο βαριές απ' τον αέρα ισχυριζόμενος πως έχει κατακτήσει τον ουρανό, τον γιουχάρουν και τον διώχνουν. Αργότερα, όμως, όταν δυο μέλη της λέσχης απάγονται και βρίσκονται μέσα στο Άλμπατρος, το ιπτάμενο πλοίο του Ροβήρου, αντιλαμβάνονται πως όλα ήταν αλήθεια. Μέσα στο Άλμπατρος γυρίζουν τον κόσμο. Κι όταν τελικά καταφέρνουν να ξεφύγουν και να επιστρέψουν, νομίζοντας πως δεν θα το ξαναδούν ποτέ, το Άλμπατρος θα επιστρέψει για να τους σώσει και να φύγει πάλι περήφανο..

Ήταν ένα φανταστικό βιβλίο γεμάτο περιπέτεια, δράση, και μια ατμόσφαιρα ονειρική. Τα κορίτσια το χαίρονται πολύ και εμένα προσωπικά είναι μάλλον το αγαπημένο μου από τη σειρά -ως τώρα. Με κάνει να θέλω ν' αναζητήσω το μυθιστόρημα, αλλά απ' την άλλη στέκει και μόνο του τόσο ωραία. Σε ταξιδεύει μια χαρά στο πνεύμα του Ιουλίου Βερν, είναι ελκυστικό για μικρά παιδιά και πολύ προσεγμένο.

Μπράβο στους δημιουργούς αυτής της τόσο αξιόλογης σειράς. Χαίρομαι ειλικρινά να βλέπω τέτοια παιδικά βιβλία φτιαγμένα από Έλληνες συγγραφείς και εικονογράφους. Το καθένα τους είναι, αλήθεια, ένα μικρό ταξίδι.

***

Υ.Γ. Και για να κλείσω με μια μικρή γεύση απ΄το δικό μας καλοκαίρι, σήμερα το πρωί κυνηγούσαμε με την Ισαβέλλα τα ποτιστικά στο πάρκο. Της έπιανα το χέρι και τρέχαμε καταπάνω στο νερό, ενώ ο Δημήτρης κοιμόταν μακάρια δίπλα μας μέσα στο καρότσι. Κάναμε κάτι γέλια, και τρέχαμε και βρεχόμασταν και δώστου πάλι... Και ξαφνικά ένιωσα τόσο όμορφα, τόσο ανάλαφρα... λες και πετούσαμε με το Άλμπατρος πάνω απ' τα προβλήματα και πάνω από τις έγνοιες σ' ένα πολύ καθαρό γαλάζιο.

Η φίλη μας η Κλάρα

Ήρθε ο καιρός που ανακάλυψαν στη βιβλιοθήκη μας τα παλιά μου αντίτυπα από τη σειρά Η αδερφή μου η Κλάρα, του Ντιμίτερ Ινκιόφ. Ήρθε ο καιρός που διαβάζουμε την Κλάρα με τα κορίτσια!

Την ξέρετε την Κλάρα; Εγώ την ανακάλυψα όταν ήμουν εννιά. Θυμάμαι και τη μέρα που διάλεξα το πρώτο μου βιβλίο με την Κλάρα στο βιβλιοπωλείο (Η αδερφή μου η Κλάρα και ο φύλακας άγγελός της), και η κυρία που δούλευε εκεί και πάντα παρακολουθούσε τις επιλογές μου προσπάθησε να με αποτρέψει λέγοντάς μου πως "είναι για πιο μικρά παιδάκια"... Κι εγώ γύρισα στο οπισθόφυλλο και της αντέτεινα πως "να, λέει από 6 ως 11 ετών!" Και γύρισα στο σπίτι και το διάβασα με μια ανάσα, και το αγάπησα πολύ, και διάβασα κι άλλα μετά, κι έγινε φίλη μου η Κλάρα κι ο μικρός της αδερφός, δυο παιδάκια που παίζουν, μαλώνουν, λένε μυστικά, ανταγωνίζονται, κάνουν σκανταλιές και απερισκεψίες, έχουν πολύ χιούμορ και φανταστικές ιδέες κι οι περιπέτειές τους είναι τόσο αστείες, τόσο διασκεδαστικές.

Τα πρώτα μου, τα πιο παλιά αντίτυπα είναι αρκετά ταλαιπωρημένα. Χρωμάτιζα τότε ακόμα τις ασπρόμαυρες εικόνες απ' τα βιβλία που μου άρεσαν. Και θυμάμαι τον εαυτό μου να εμπνέεται απ' τις ιστορίες, να θέλει να τις ζήσει, να ετοιμάζει σακίδιο για να παίξω τη δική μου "Μεγάλη Πορεία"...



Χαίρομαι τόσο που τα ξαναδιαβάζω τώρα, και τα μοιράζομαι με τα κορίτσια. Ξεκινήσαμε με τα φαντάσματα. φυσικά, γιατί ο τίτλος ήταν ο πιο ελκυστικός. Ενθουσιάστηκαν και οι δυο, παρόλο που καμία ακόμα δεν είναι έξι χρονών. Συνεχίσαμε με τον Καρχαρία, γιατί είναι το πρώτο, κι έπειτα με το δεύτερο, τη Μεγάλη Πορεία, που τη διαβάσαμε όλοι στο τρένο καθώς ερχόμασταν στο χωριό προχθές. Και συνεχίζουμε με μανία, σήμερα τελειώσαμε το Χιονάνθρωπο, γιατί είναι το τρίτο βιβλίο στη σειρά, κι είπαμε να διαβάσουμε με τη σειρά όσα έχουμε, κι ας μιλούσε για χιόνια, κι ας είναι καλοκαίρι.

Κάναμε κάτι γέλια μ' αυτό εδώ! Είχε τούμπες στο χιόνι, γκάφες, απίθανες ιδέες και αστείες σύνθετες λέξεις που εφευρίσκουν τα παιδιά και κάνουν τις δικές μου να χτυπιούνται απ' τα γέλια: αλοιφοκρεμολόγησέ με, έπεσα καταπόπουδα και άλλα τέτοια...

Δυστυχώς απ' ό,τι βλέπω η σειρά με την Κλάρα πρέπει να βρίσκεται εκτός κυκλοφορίας πια. Τι κρίμα! Ελπίζω να είναι προσωρινό. Εγώ έχω διαβάσει πολύ λίγα, αυτά που φαίνονται στην πρώτη φωτογραφία πάνω πάνω, αυτά έχουμε στη βιβλιοθήκη μας, και βλέπω ένα σωρό ιστορίες ακόμα που είχαν κυκλοφορήσει κάποτε.

Εσείς; 

Τα θυμάστε αυτά τα βιβλία; 

Γίνατε ποτέ φίλοι με την Κλάρα; 

Παρέα με το μικρό πρίγκιπα

Η δική μας περιπέτεια με το μικρό πρίγκιπα ξεκίνησε μ' αυτό:

Ένα βράδυ είδαμε την ταινία κινουμένων σχεδίων Ο μικρός πρίγκιπας (2015), τόσο γλυκιά και συγκινητική. Είναι η ιστορία ενός κοριτσιού που, πιεσμένο απ' την αυστηρή και οργανωτική μητέρα του, γνωρίζει τον παράξενο γέρο πιλότο που ζει στο διπλανό σπίτι. Εκείνος γίνεται φίλος της και την οδηγεί σ' ένα μαγικό ταξίδι στον κόσμο του μικρού πρίγκιπα, αλλάζοντας έτσι όλη τη ζωή της. Μας άρεσε πάρα πολύ αυτή η ταινία. Την έχουμε δει πολλές φορές από τότε. Πολλά πράγματα έκαναν εντύπωση στις μικρές, και πολύ συχνά πια παίζουν ότι είναι αυτές οι αυστηρές, πολυάσχολες, εργασιομανείς μητέρες για τα μωρά τους.

Ήταν η πρώτη επαφή των κοριτσιών μου με το Μικρό Πρίγκιπα.

Η Σταυρούλα ήθελε πολύ να διαβάσουμε την ιστορία. Και μπορεί στο σπίτι να υπήρχε ένα αντίτυπο της αυθεντικής έκδοσης με τις εικόνες του συγγραφέα, όμοιο μ' αυτό που είχα ποτίσει με τα δάκρυά μου όταν ήμουν δώδεκα...

...αλλά ήξερα ότι αυτό δεν ήταν κατάλληλο για ένα τόσο μικρό παιδάκι όσο το δικό μου. Ούτε ακόμα κι αυτή η τέλεια pop up έκδοση (πάλι με τις αυθεντικές εικόνες του συγγραφέα), ένα τεράστιο, χοντρό, πανέμορφο βιβλίο με κινούμενα μέρη, ήταν κατάλληλη για το πεντάχρονο. Το κείμενο ήταν πάντα πολύ μεγάλο σε σχέση με τις εικόνες, κι όταν συμβαίνει αυτό οι σελίδες γυρίζουν πολύ αργά, κι όταν συμβαίνει αυτό... πάει το ενδιαφέρον.

(Αυτό το βιβλίο πάντως είναι εντυπωσιακό...)

Ευτυχώς που κυκλοφορούν άπειρες εκδόσεις με το μικρό πρίγκιπα. Διαλέξαμε λοιπόν αυτό το εικονογραφημένο βιβλίο από τις εκδόσεις Ψυχογιός, που περιέχει ολόκληρη την ιστορία χωρίς περικοπές και απλουστεύσεις...

...αλλά ντυμένη με τεράστιες, πολύχρωμες εικόνες που είναι ό,τι πρέπει για μικρότερα παιδάκια. Το διαβάσαμε μέσα σε λίγες μέρες στο κρεβάτι πριν τον ύπνο. Η Σταυρούλα άκουσε όλη την ιστορία, ζήτησε διευκρινίσεις, ήθελε να επιστρέψει σε κομμάτια που της άρεσαν. Η Ισαβέλλα άκουγε κι αυτή ώσπου να νυστάξει, μετά μας γύριζε την πλάτη και κοιμόταν. Πάντως νομίζω ότι όσο άκουσε το πρόσεξε και της άρεσε. Μόλις χθες ζωγράφισε "ένα βόα που καταπίνει διάφορα ζώα".

'Ηταν υπέροχο να διαβάζω στα κορίτσια το μικρό πρίγκιπα, όπως είναι πάντοτε υπέροχο να μοιράζεσαι ένα κομμάτι απ' αυτά που αγαπάς, απ' τον εαυτό σου και την παιδική σου ηλικία, με τους αγαπημένους σου ανθρώπους. Το βιβλίο αυτό έγινε απ' τα καλύτερά μας, ο μικρός πρίγκιπας ο ήρωάς μας. Κι αυτές τις στιγμές που τους διάβαζα τα ήσυχα καλοκαιρινά βράδια, ξαπλωμένη ανάμεσά τους στο μεγάλο κρεβάτι μ' ένα κεφαλάκι ν' ακουμπάει σε κάθε ώμο, τα κορίτσια θα τις ξεχάσουν μα εγώ θα τις θυμάμαι για πάντα.

 Απ' όλα τα βιβλία που κυκλοφορούν με το μικρό πρίγκιπα, πήραμε κι αυτό, την ιστορία της ταινίας, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη:

Μας άρεσε αρκετά, αν και παραλείπει αρκετά μέρη της ταινίας (απαραίτητο για να είναι λεπτό και να απευθύνεται σε μικρά παιδάκια το βιβλίο) -εξάλλου η ιστορία της ταινίας κυκλοφορεί και σε μυθιστόρημα:

Επίσης, παλιότερα είχα πάρει μια ολόκληρη σειρά graphic novels με το μικρό πρίγκιπα, που βασίζονται σε μια γαλλική σειρά κινουμένων σχεδίων και κυκλοφορούν απ' τις εκδόσεις γράμματα -τα έχει η Πρωτοπορία σε σούπερ τιμή...

Δοκιμάσαμε να τ' αρχίσουμε αλλά είναι μικρές ακόμα γι' αυτά, δύσκολο να τα παρακολουθήσουν... Είναι πάντως πολύ ωραία, αν και αυτοσχεδιάζουν εντελώς ελεύθερα πάνω στους χαρακτήρες του πρίγκιπα, της φίλης του της αλεπούς και του φιδιού, που μονίμως δημιουργεί προβλήματα:

Είδαμε κι ένα επεισόδιο της σειράς και τους άρεσε πολύ, μάλλον θα τη συνεχίσουμε..

Τέλος, μετά από όλα αυτά, οι φίλοι μας μάς έφεραν σε επαφή μ' αυτό το πανέμορφο βιβλίο και CD που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εν Πλω, και είναι η ιστορία του μικρού πρίγκιπα διασκευασμένη σε θεατρική παράσταση από τον Δημήτρη Αδάμη. 

Το βιβλίο περιέχει το κείμενο της παράστασης, παρέα με υπέροχες εικόνες που μοιάζουν με πίνακες ζωγραφικής. Το CD περιέχει την ίδια την παράσταση -με διαλόγους και τραγούδια, που τη μουσική τους παίρνουν από γνωστά κλασικά κομμάτια. Είναι τέλειο και μας αρέσει πολύ να το ακούμε!

Κι αν υπάρχει ένας μικρός πρίγκιπας στη ζωή σου, κι αν ήθελες να τον νανουρίσεις, υπάρχει πάντα και αυτό...

Τον τελευταίο καιρό...

Πριν λίγες μέρες γεννήθηκε ο μικρούλης μας. Είναι τοσοδούλης, ήσυχος και γλυκός. Τόσο μικρούλης, που κάνει τις αδερφούλες του να μοιάζουν ξαφνικά μεγάλες -και το ξέρω ότι δεν είναι. Τόσο ήσυχος, σχεδόν αθόρυβος, κι όμως ικανός ν' αλλάξει όλο τον κόσμο μας -ξανά.

Καλωσήρθες στον κόσμο, αγοράκι. Σ' αγαπάμε τόσο πολύ.

Οι μέρες (και οι νύχτες) κοντά του κυλούν τόσο όμορφα. Και τώρα δεν έχω πολύ χρόνο, μα είπα έτσι για το καλό, να πω ενα γεια και να σας δείξω λίγα απ' τα βιβλία που μας κράτησαν συντροφιά αυτό τον τελευταίο καιρό...

Αυτά είναι λοιπόν.

Μαντς Μπαντς (Munch Bunch), η νέα τρέλα των κοριτσιών. Μια σειρά 12 μικρών βιβλίων όπου οι ήρωες είναι λαχανικά. Είναι πολύ παλιά βιβλία (ξεκίνησαν να εκδίδονται στα τέλη της δεκαετίας του ΄70) και η vintage εικονογράφηση με ενθουσιάζει.

Είναι τόσο όμορφα, οι ήρωες μοναδικοί με την προσωπικότητά του ο καθένας και οι περιπέτειές τους τόσο αστείες. Ευχαριστούμε, Ροζέττα, για την πρόταση! 

 

Οι περιπέτειες του Ράιλι: Μια σειρά βιβλίων για παιδιά που αγαπούν τα εξωτικά μέρη, τα ασυνήθιστα ζώα, τις πληροφορίες μέσα στις ιστορίες τους. Ζωγραφιές και φωτογραφίες μαζί εικονογραφούν τα ταξίδια ενός μικρού αγοριού παρέα με τους θείους του σε διάφορα σημεία του πλανήτη, όπου μαθαίνει πράγματα για τον τόπο και την άγρια ζωή του.

Το νησί του παππού: Μια όμορφη και τρυφερή ιστορία για την αγάπη και τον αποχωρισμό, από τον Benji Davies, το δημιουργό του αγαπημένου μας Αρκουδάκου. Ο Σιντ και ο παππούς ανακαλύπτουν μια μαγική πόρτα στη σοφίτα, που θα τους πάει σ' ένα υπέροχο νησί. Όμως όταν έρχεται η ώρα του γυρισμού, ο παππούς  αποφασίζει να μείνει. Δεν θα επιστρέψει ποτέ από κει, κι αυτό που ξεκίνησε ως μια απλή περιπέτεια καταλήγει μια συγκινητική ιστορία για την απώλεια και την αγάπη που δεν χάνεται ποτέ.

Τα ζώα στο αγρόκτημα, ένα βιβλίο της μικρής εγκυκλοπαίδειας Larousse. Το διάλεξε η Ισαβέλλα και το διαβάσαμε άπειρες φορές. Έχει απλές αλλά καλές πληροφορίες, ωραίες εικόνες και είναι ευχάριστο κι ενδιαφέρον.

Τα κορίτσια λατρεύουν αυτή τη σειρά. Το κάθε βιβλίο είναι διαφορετικό, και στο θέμα και στο στυλ. Αλλά το Μάγισσες και Σια, παρόλο που τους αρέσει πολύ, μου φαίνεται ότι παραείναι τρομαχτικό, ειλικρινά δεν το συνιστώ για πολύ μικρά παιδάκια, εμένα προσωπικά με φρικάρει! 

Το βιβλίο δραστηριοτήτων του Tiger, που αγοράσαμε πέρυσι αλλά μάλλον η Σταυρούλα ήταν πολύ μικρή για να το εκτιμήσει. Το βρήκαμε τυχαία πριν λίγο καιρό σ' ένα κουτί και ενθουσιάστηκε!

Χωρίς καθόλου λόγια, κάθε σελίδα ξεκινάει μια δραστηριότητα για να τη συνεχίσεις στο ίδιο μοτίβο.  Κάνεις ό,τι θες! Ζωγραφίσαμε πουλάκια, πεταλούδες, μύγες, κάναμε γραμμές, χρωματίσαμε... 

Μόνη της και μαζί μου, έχει ασχοληθεί πάρα πολλές ώρες μ' αυτό το βιβλίο. Παίξαμε, διασκεδάσαμε. Κι ακόμα το ενδιαφέρον κρατάει...

Βιβλία με αυτοκόλλητα από τη σειρά Ντύνω τις κούκλες των εκδόσεων Πατάκη.

Τεράστια προσήλωση σ' αυτά τα βιβλία, μεγάλος ενθουσιασμός! Και τώρα που τελείωσαν τα αυτοκόλλητα, ακόμα παίζουν, ξεφυλλίζουν παρέα τα βιβλία τους, δίνουν ονόματα στα κορίτσια...

Τα τρία γουρουνάκια και άλλα παραμύθια, από την απίθανη Εγκυκλοπαίδεια των παραμυθιών σε εικονογράφηση Tony Wolf, που υπάρχει όσο θυμάμαι τον εαυτό μου. Αυτός εδώ ο πρώτος τόμος (εξαντλημένος προς το παρόν, προσωρινά ελπίζω) έχει γνωστά κι αγαπημένα παραμύθια, όπως τη Χρυσομαλλούσα και τις 3 αρκούδες, το ποντίκι της εξοχής και το ποντίκι της πόλης, την Τοσοδούλα, τα 7 κατσικάκια... Είναι προς το παρόν ο αγαπημένος μας απ' όσους έχω, με φαβορί τα 3 γουρουνάκια και τα 7 κατσικάκια. Η Ισαβέλλα και τα γουρουνάκια... μεγάλη αγάπη...

Αυτά...
Καληνύχτα, χιλιάδες ευχές, για όμορφες στιγμές, ηλιόλουστες μέρες, χαρούμενες ιστορίες, αγάπη.. Ώρα να πηγαίνω τώρα...

Η βασίλισσα του χιονιού

Σήμερα το πρωί, λίγο πριν φύγουμε για το σχολείο, τελειώσαμε με τη Σταυρούλα τη Βασίλισσα του Χιονιού. Ξεκινήσαμε μέρες πριν, λίγο λίγο, πριν τον ύπνο. Κι επειδή ήμασταν και οι δύο πολύ κουρασμένες, σκοντάφταμε στο κείμενο (που είναι αρκετό), προχωρούσαμε αργά. Για την ακρίβεια, πριν κοιμηθούμε και οι δύο με το βιβλίο αγκαλιά, διάβαζα λίγες σελίδες σε ημιλιπόθυμη κατάσταση με αλλοιωμένη φωνή κι η Σταυρούλα με επανέφερε στην τάξη: Πιο καθαρά!

Τελοσπάντων, η επιμονή μας ανταμείφθηκε. Ήταν τόσο, μα τόσο ωραίο.

Απ' όλες τις εκδόσεις του πασίγνωστου παραμυθιού του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, εμείς έχουμε αυτή: The Snow Queen, σε απόδοση της Naomi Lewis και εικονογράφηση του Christian Birmingham. Ένα βιβλίο που είχα αγοράσει πριν χρόνια απ' τον Ελευθερουδάκη στην Αθήνα γιατί με είχαν μαγέψει οι εκπληκτικές εικόνες του- και κάπως έγινε και δεν το διάβασα ποτέ μέχρι τώρα.

Η Σταυρούλα, που είχε προσπαθήσει να δει τη Βασίλισσα του Χιονιού με τη γιαγιά της στο θέατρο, όταν ήμασταν στην Αθήνα πριν από κανένα μήνα, αλλά έφυγε στο διάλειμμα γιατί φοβήθηκε που "όλοι τσίριζαν και ήταν τόσο φωνακλάδες", ενδιαφέρθηκε αμέσως γι' αυτό το πανέμορφο βιβλίο που βρισκόταν τόσο καιρό στη βιβλιοθήκη μας και ξαφνικά ανακάλυψε πως είχε γνωστό της θέμα.

Στο βιβλίο μας κανείς δεν τσιρίζει. Η βασίλισσα του χιονιού είναι ψυχρή και παγωμένη, ο Kay και η Gerda τόσο χαριτωμένοι και μικροί, κάπως σαν εκείνη. Κι όταν κάποτε ο Kay χάνεται, αυτό γίνεται αθόρυβα κι ανατριχιαστικά.

Η αναζήτησή του από τη μικρή του φίλη είναι επική και μαγική (αλλά σε αυτή την έκδοση είχε και κάποια πολύ λυπητερά σημεία που αποφάσισα επιτόπου να περάσω στα γρήγορα).

Και στο σύνολό της ήταν συναρπαστική.

Τα πλάσματα και οι φίλοι που γνωρίζει στο δρόμο...

...οι εκπληκτικές εμπειρίες της...

...και περισσότερο ο τρόπος που με τη δύναμη της αγάπης νικάει την παγωμένη βασίλισσα...

...και σώζει το φίλο της, είναι αυτά που κάνουν αυτή την ιστορία τόσο ξεχωριστή. Και πρέπει να πω πως το τέλος αυτής εδώ της αναδιήγησης ήταν πολύ συγκινητικό.

Σαν επιστέγασμα, είδαμε σήμερα το βράδυ αντί για ταινία ένα παλιό μου DVD με την ιστορία της βασίλισσας του χιονιού από τη σειρά Fairy Tale Theatre, με τη Melissa Gilbert στο ρόλο της Γκέρντα. Στο DVD το είχε και μεταγλωττισμένο, οπότε δεν υπήρχε πρόβλημα...

...Αλλά το βρήκα και στο youtube στα αγγλικά για να σας το δείξω:

Μας άρεσε πολύ! Η ιστορία πιστή, η ηθοποιία ωραία, η ατμόσφαιρα νοσταλγική, χωρίς τα εφέ και τα λοιπά στοιχεία εντυπωσιασμού που συνηθίζονται τώρα πια.

Χαρήκαμε πολύ και οι δυο μας που τελειώσαμε τη βασίλισσα του χιονιού. Είμαστε έτοιμες για νέα διαβάσματα. Ήταν όμως τόσο ωραία όσο κράτησε...