Ανάμεσα στο έβδομο και στο όγδοο βιβλίο της σειράς A Series of Unfortunate Events που διαβάζω αυτό τον καιρό, αποφάσισα να κάνω ένα διάλειμμα. Τα βιβλία του Lemony Snicket είναι πάρα πολύ ωραία και δεν με έχουν κουράσει καθόλου, αλλά ήθελα κάτι πιο πολύ της εποχής, ένα ιντερλούδιο μέσα στον κατακλυσμό μου από Ατυχή Γεγονότα. Έχω μόνιμα μια στοίβα αδιάβαστα βιβλία πλάι στο κρεβάτι μου, γιατί δεν κρατιέμαι ποτέ να τελειώσω αυτά που έχω πριν διαβάσω το επόμενο, αλλά αυτό είναι νομίζω πρόβλημα όλων των βιβλιοφάγων. Μέσα σ' αυτή τη στοίβα υπήρχαν και δυο μικρά παιδικά βιβλία, το ένα χριστουγεννιάτικο, το άλλο παλαβό:
Ό,τι έπρεπε δηλαδή. Τα διάβασα στο πι και φι. Και ήθελα σήμερα να σας τα δείξω.
Fortunately, the Milk του Neil Gaiman:
Το αγόρασα για πολλούς λόγους. Επειδή το έγραψε ο Neil Gaiman. Επειδή η εικονογράφηση είναι αυτή που είναι -καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του βιβλίου και είναι του Chris Riddell και είναι θαύμα και σημαντική όσο και το κείμενο. Επειδή ο τίτλος είναι αυτός που είναι. Ένα βιβλίο που λέγεται Ευτυχώς, το γάλα... δεν μπορεί παρά να είναι παράξενο και αστείο και ενδιαφέρον και εντελώς τρελό, σωστά; Είναι αυτά, κι ακόμα περισσότερα. Είναι γρήγορο, διασκεδαστικό, όμορφο, τελείως πρωτότυπο και μου θύμισε Ρόαλντ Νταλ. Να πω κι άλλα;
Η μαμά λείπει. Τα παιδιά θέλουν πρωινό. Στο σπίτι δεν έχει γάλα.
Ο μπαμπάς βγαίνει ν' αγοράσει και αργεί κάπως. Αυτό είναι όλο κι όλο.
Τίποτα το ιδιαίτερο.
Μόνο που όταν ο μπαμπάς επιστρέφει, τους εξηγεί γιατί άργησε.
Η ιστορία που τους λέει περιλαμβάνει μια απαγωγή από εξωγήινους, μια συνάντηση με πειρατές, ένα απίστευτο ταξίδι στο χώρο και το χρόνο...
...εκπληκτικούς χαρακτήρες όπως έναν υπέροχο στεγόσαυρο-εφευρέτη που ταξιδεύει στον αέρα μ' ένα παράξενο αερόστατο...
...θεούς που ζητούν ανθρωποθυσίες...
...ιδιότυπους βρικόλακες...
... μια διαγαλαξιακή αστυνομία δεινοσαύρων και αστραφτερά πόνυ, αν δεν ξεχνάω κάτι σημαντικό. Μέσα σ' όλα αυτά, το γάλα πρωταγωνιστεί, πάει κι έρχεται, κι ο μπαμπάς (που στις εικόνες είναι φτυστός με τον Neil Gaiman, πόσο τέλειο είναι αυτό;) δεν το εγκαταλείπει ποτέ, πιστός στο καθήκον να το φέρει στο σπίτι. Εξάλλου, η περιπέτειά του είναι τελείως απίθανη, όμως εκείνος ισχυρίζεται πως όλα αυτά έγιναν στ' αλήθεια κι έχει το γάλα για να το αποδείξει!
Ένα βιβλίο της σειράς American Girl, που ανακάλυψα σχετικά πρόσφατα. Η σειρά είναι παλιά και πάρα πολύ διάσημη στην Αμερική, ένας ολόκληρος κόσμος αμέτρητων, πανέμορφα εικονογραφημένων βιβλίων με ηρωίδες κορίτσια από διάφορες περιόδους της Αμερικάνικης ιστορίας. Μας γνωρίζουν την εποχή και τον κόσμο τους μέσα απ' τις περιπέτειές τους.
Η Κιτ είναι το πρώτο κορίτσι που διαβάζω, και η Έκπληξη της Κιτ το δεύτερο βιβλίο μου (είναι το τρίτο στη σειρά της Κιτ, κάθε κορίτσι έχει αρκετά τεύχη, μιλάμε για πολλά βιβλία).
Η Κιτ είναι ένα κορίτσι του 1934, έξυπνο και γεμάτο ιδέες, που ονειρεύεται να γίνει δημοσιογράφος και ζει στο πετσί του την οικονομική κρίση της Αμερικής. Στο βιβλίο αυτό πλησιάζουν Χριστούγεννα, η οικογένειά της κινδυνεύει να χάσει το σπίτι της...
...και η Κιτ προσπαθεί να βοηθήσει όσο μπορεί, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να βγάλει λίγα χρήματα δουλεύοντας για το στρυφνό θείο της ...
... και να κρατήσει την αξιοπρέπειά της δίχως να χάσει και την καλύτερή της φίλη. Τα Χριστούγεννα φαίνεται ότι θα είναι τα χειρότερα που έχει περάσει ποτέ...
...όμως δεν είναι όλα τόσο μαύρα τελικά και το χαρούμενο τέλος σε όλη αυτή την ιστορία είναι πολύ ευπρόσδεκτο.
Στο τέλος του βιβλίου, λίγες σελίδες με πληροφορίες και φωτογραφίες μας μεταφέρουν στα Χριστούγεννα του 1934, στον κόσμο της Κιτ.
Μια όμορφη κι ενδιαφέρουσα ματιά στην οικονομική κρίση, τα προβλήματα των ανθρώπων και την προσπάθειά τους να κρατήσουν το ηθικό τους ψηλά και να χαρούν όσο μπορούν.
Εκτός του ότι η υπόθεση μας αγγίζει όλους αυτό τον καιρό και δεν απέχει πολύ απ' αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας, η ιστορία της Κιτ είναι μια σύντομη και καλογραμμένη ιστορία για το θάρρος και την εξυπνάδα ενός μικρού κοριτσιού μέσα στα προβλήματά του. Κάθε μικρό κορίτσι θα μπορούσε να ταυτιστεί και να αγαπήσει αυτό το βιβλίο.
Ή όχι και τόσο μικρό.
Λατρεύω τις ιστορίες με ηρωίδες μικρά κορίτσια που ξεπερνούν εμπόδια. Με εμπνέουν.
Κάπου μέσα στο μυαλό μου, στην καρδιά μου, είμαι ακόμα εννιά χρονών.
Νομίζω ποτέ μου δεν θα μεγαλώσω.
