Κι άλλες νεράιδες

Τις προάλλες βρέθηκα μετά από καιρό σε κανονικό βιβλιοπωλείο. Ενημερωμένο. Με βιβλία. Ο χρόνος ήταν λίγος, γι' αυτό κυριολεκτικά τους όρμηξα. Με τα παιδιά μέσα στο μαγαζί, πρέπει να είσαι γρήγορος. Μετά από λίγο, ζαλίστηκα- μ' αυτά που έβλεπα και με το πόσο γρήγορα προσπαθούσα να τα αφομοιώσω. Η Ισαβέλλα στην αγκαλιά του μπαμπά της είχε βαρεθεί και γκρίνιαζε ήδη. Η Σταυρούλα είχε διαλέξει το βιβλίο της και το διάβαζε καθισμένη στο πάτωμα. 

Αγοράσαμε τρία βιβλιαράκια. Τόσο διαφορετικά μεταξύ τους, αλλά με κοινό θέμα -τις νεράιδες. Δεν ήταν σκόπιμο. Απλώς, όπως έλεγα κι εδώ, τις αγαπάμε.

Λίγες εικόνες χωρίς πολλά λόγια σήμερα:

Ρουμπίνη, η κόκκινη νεράιδα: Από τη σειρά "μαγικό ουράνιο τόξο". Τα βιβλία της Daisy Meadows για τις νεράιδες που κυκλοφορούν στα ελληνικά είναι πάνω από 35. Συνολικά είναι άπειρα. Υπάρχουν νεράιδες των χρωμάτων, της εβδομάδας, των καιρικών φαινομένων και αμέτρητες άλλες. Έχουν γίνει τηλεοπτική σειρά, και έχουν το επίσημο site τους. Είναι ό,τι πρέπει γι' αυτή τη δύσκολη στην επιλογή βιβλίων ηλικία, γύρω στα 4-8.

Σ' αυτό το πρώτο βιβλίο της σειράς, η Κρίστι και η Ρέιτσελ συναντούν τη Ρουμπίνη, την κόκκινη νεράιδα, που τους αναθέτει την αποστολή να βρουν τις αδερφές της, τις υπόλοιπες νεράιδες του ουράνιου τόξου, εξόριστες από τον Παγερό Τζακ σε διαφορετικά μέρη του νησιού Βροχοξόρκι. 

Το βιβλίο είναι φανταστικό για ένα κοριτσάκι που μόλις έχει αρχίσει να διαβάζει βιβλία με κεφάλαια. Έχει μαγεία και περιπέτεια και νεραϊδόσκονη. Κάτι μου λέει ότι θα μας περιμένει για λίγο, πολύ λίγο καιρό ακόμα...

Mαγικός κήπος: Μια μικρή νεραϊδένια ιστορία με τα σχέδια της Cicely Mary Barker. Και pop-ups. Μόλις το είδα έμεινα με ανοιχτό το στόμα. Σκέτη ομορφιά. 

Μια μικρή νεράιδα που μόλις βγήκε απ' το λουλούδι της, η Νεράιδα του Κρίνου, ψάχνει να βρει ένα μαγικό μέρος ακολουθώντας τις οδηγίες που βρήκε σ' ένα ποίημα γραμμένο σ' ένα φύλλο. Στο δρόμο γνωρίζει και γίνεται φίλη με άλλες μικρές νεράιδες. 

Παρόλο που η ιστορία είναι χαριτωμένη, προφανώς η εικονογράφηση είναι αυτό που μετράει σ' αυτό το υπέροχο βιβλίο. Με το χοντρό του εξώφυλλο και το vintage ύφος του, μοιάζει λες και βγήκε από μια παλιά, μαγική βιβλιοθήκη. Κι αυτό, το 'χω ξαναπεί, είναι κάτι που με ξετρελαίνει.  

Πανέμορφα νεραϊδάκια κρύβονται στη φύση, έτοιμα να προσφέρουν τη βοήθειά τους. 

Για να προχωρήσει παραπέρα, η Νεράιδα του Κρίνου πρέπει να πετάξει με τις πεταλούδες. 

Η Νεραϊδούλα της Νεραγκούλας και το Νεραϊδόπαιδο του Δωδεκάνθιου. Πάντως νομίζω ότι ένας λόγος που η Σταυρούλα δεν κάθεται ακόμα ν' ακούσει την ιστορία είναι αυτά τα ονόματα. Μέχρι να τα πεις πέρασε ένα λεπτό. 

Ο μαγικός κήπος. Η Νεράιδα του Κρίνου έφτασε. Κι εγώ κάπως σαν αυτήν έκανα την πρώτη φορά που είδα αυτές τις σελίδες... Μια λέξη έχω να πω γι' αυτό το βιβλίο: ΟΥΑΟΥ. Και λέγοντας αυτό νομίζω πως έχω πει αρκετά.

Η πριγκίπισσα του κάστρου: Το βιβλίο που διάλεξε η Σταυρούλα για τον εαυτό της. Είναι από 'κείνα τα βιβλία που δεν γράφουν ούτε τον πρωτότυπο τίτλο, ούτε το όνομα του συγγραφέα. Από 'κείνα που δεν τα πιάνει το μάτι σου, και μόνο ένα παιδί τα ξετρυπώνει. Και τα παίρνει παραμάσχαλα και δεν τ' αφήνει. Και κάθεται στο πάτωμα του βιβλιοπωλείου και ασχολείται μαζί τους. 

¨Εχει και παραθυράκια. Βέεεβαια. Πώς ξέχασα ν' αναφέρω τα παραθυράκια;

Είναι λοιπόν μια πριγκίπισσα και ψάχνει στο κάστρο της να βρει τις φίλες της τις νεράιδες, 10 στο σύνολο. Ψάχνεις κι εσύ μαζί της ανοίγοντας παραθυράκια (και πόρτες και ντουλάπες και πάει λέγοντας). Μπορεί όμως από κάτω να βρεις ένα δράκο. Ή ένα σκελετό. Ή ένα φάντασμα. Ή μια θυμωμένη μαγείρισσα που έχει του κόσμου τα πιάτα να πλύνει...

Το κείμενο είναι έμμετρο και συμπαθητικό, οι εικόνες χαρούμενες και χαριτωμένες. Και η Σταυρούλα το αγαπάει. Καλωσήρθες στο σπίτι μας, βιβλίο που δεν θα διάλεγα ποτέ.

Καλωσήρθες.

Fairy Day

Ξέρετε πως σήμερα είναι η Διεθνής Μέρα των Νεράιδων;
Χο χο χο. Ούτε εγώ το ήξερα.
Αλλά επειδή το έμαθα εγκαίρως από την blogger φίλη μου Danzel, που έχει το υπέροχο βιβλιο-blog Silver Shoes and Rabbit Holes, κι επειδή δεν μπορούσα να το αφήσω να περάσει έτσι, ορίστε ένα γρήγορο ποστ με μερικές φωτογραφίες από βιβλία με νεράιδες που άρπαξα έτσι στην τύχη απ' τη βιβλιοθήκη μας.



Επειδή αγαπάμε τις νεράιδες, όπως όλα τα όμορφα και μαγικά πράγματα στον κόσμο, και μην αφήσετε κανέναν να πει το αντίθετο. Εξάλλου, πώς θα το έθετε ο Barrie; Κάθε φορά που ένα παιδί λέει "δεν πιστεύω στις νεράιδες" κάπου μια μικρή νεράιδα πεθαίνει. Δεν θα το θέλαμε αυτό. Α πα πα.

                                 

Για τις Νεράιδες του Δάσους είχα γράψει εδώ, μαζί με τα άλλα βιβλία της σειράς του Παραμυθένιου κόσμου του Δάσους του αγαπημένου μου Tony Wolf. Όμως δεν μπορούσα να μην τις συμπεριλάβω και σ' αυτή την ανάρτηση (με λίγο πιο πολλές εικόνες), και μάλιστα την Ημέρα της Νεράιδας. 

Είναι οι έξι αδερφές, τόσο διαφορετικές μεταξύ τους,  που επισκέφτηκαν τη χώρα των Νάνων.

Που ξεκίνησαν τις διακοπές τους τόσο ευχάριστα και κατέληξαν οι περισσότερες να πάθουν μεγάλο κακό. 

Η περίεργη και αστεία Κόκκινη, που παίζοντας μ' ένα μαγικό δαχτυλίδι έγινε μικροσκοπική και χάθηκε στα χόρτα.

Η Ψηλή, που έγινε όμορφη γοργόνα και διάλεξε να μείνει με το γέρο βασιλιά των Ωκεανών στο βυθό για πάντα (εντάξει, αυτό δεν το λες και τόσο κακό, αν μη τι άλλο ήταν επιλογή της)

Η ευγενική και ήσυχη Λευκή, που έγινε πουλάκι και πέθανε ακούγοντας τη μουσική ενός αηδονιού, τρυπημένη από ένα αγκάθι στην καρδιά

Η υπέροχη, γλυκιά, πανέμορφη Γαλάζια, που πάγωσε ζεσταίνοντας με την ανάσα της δυο τριζόνια στη φωλιά τους

Ένα παιδικό βιβλίο σχεδόν παράλογα λυπητερό και καταστροφολογικό, και συνάμα τόσο μα τόσο ωραίο που μου έχει μείνει χαραγμένο στη μνήμη όσο λίγα. Ίσως απ' τα πιο πολυδιαβασμένα μου για χρόνια και χρόνια. Τι κρίμα, τι μεγάλο κρίμα που δεν κυκλοφορεί πια. Tony Wolf. Εγγύηση. Να μην επαναλαμβάνομαι...

50 Fairy Stories

Ένα πανέμορφο, χοντρούλικο παιδικό βιβλίο, γεμάτο ιστορίες με νεράιδες, σχετικά καινούργιο, που δεν έχω προλάβει ακόμα να διαβάσω. Είναι προσεγμένο σε όλα του. Από τα περιεχόμενα...

Τα περιεχόμενα έχουν τις ιστορίες χωρισμένες σε κατηγορίες, με μια μικρή εικονίτσα για την καθεμιά. 

Μέχρι τη μικροσκοπική εικονίτσα κάτω κάτω σε κάθε σελίδα, διαφορετική για κάθε κατηγορία ιστοριών. 

Η εικονογράφηση με τράβηξε σ' αυτό, φυσικά. Και δε βλέπω την ώρα να βυθιστώ στα παραμύθια. 

Και τέλος, αυτό το μεγάλο, όμορφο βιβλίο που μου έκανε δώρο η φίλη μου η Άντζυ πριν λίγα χρόνια. Πού κρύβονται οι νεράιδες των λουλουδιών (How to Find Flower Fairies).

Κούκου....

Τα!

Έμοιαζε πρέπον να το δείξω στη Σταυρούλα σήμερα. 

 Μέσα σε φυλλωσιές, σε κορμούς δέντρων, θάμνους και βάλτους, κρύβονται μικροσκοπικές νεράιδες. Πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός για να τις δεις.

Οπως αυτό το νεραϊδομωράκι

Το βρήκα!

Με την εικονογράφηση της Cicely Mary Barker (αυτές τις αιθέριες νεραϊδούλες θα τις αναγνώριζα παντού), το βιβλίο υποτίθεται ότι συγκεντρώνει τις γνώσεις που απέκτησε η Cicely για τις νεράιδες μετά από μακροχρόνια έρευνα και απευθύνεται στη φίλη της τη Ντάλτσι. Πληροφορίες, οδηγίες και συμβουλές. Και πολλές πολλές κρυμμένες νεράιδες. 

Πολλά θα ήθελα ακόμα να πω, μα επειδή τα μάτια μου κλείνουν, φτάνουν οι λέξεις.
Μια εικόνα μόνο, το νεραϊδάκι μου που κάνει το νεραϊδένιο χορό του.

Όνειρα παραμυθένια, πασπαλισμένα με νεραϊδόσκονη.
Καληνύχτα...