Ένα κόμιξ με την Πίπη Φακιδομύτη

Όταν ήμουν μικρή, τρελαινόμουν για τις ιστορίες της Άστριντ Λίντγκρεν με την Πίπη Φακιδομύτη. Κυκλοφορούσαν τρία βιβλιαράκια με σκληρό εξώφυλλο απ' τις εκδόσεις Ψυχογιός: Πίπη Φακιδομύτη, Η Πίπη Φακιδομύτη Καπετάνιος και Η Πίπη Φακιδομύτη στις Νότιες Θάλασσες (κυκλοφορούν και σήμερα με αυτή τη μορφή, πανέμορφα εξώφυλλα ομολογώ!). Τα είχα διαβάσει και τα τρία πάρα πολλές φορές. Έχω να τα πιάσω στα χέρια μου πάρα πολλά χρόνια.

Και ξαφνικά, μια μέρα που χάζευα βιβλία στην Πολιτεία με την Ισαβέλλα, πήρε το μάτι μου αυτό:

Pippi Won't Grow Up. Ένα κόμιξ με την Πίπη Φακιδομύτη!
Είχε πάρει το μάτι μου σε κάποια blog ότι υπάρχουν τέτοια κόμιξ, αλλά δεν περίμενα να βρω ένα σε ελληνικό βιβλιοπωλείο. Εντάξει, η Πολιτεία φέρνει καμιά φορά τα πιο απίθανα πράγματα! (με την καλή έννοια) 

Εκεί που το ξεφύλλιζα και σκεφτόμουν αν θα το παίρναμε εκείνη τη μέρα, το ερωτεύτηκε η Ισαβέλλα και άρχισε να ζητάει να της το διαβάσω. Το θεώρησα πρέπον να μη διστάσω άλλο, κι έτσι το ίδιο μεσημέρι που γύρισε η Σταυρούλα απ' το σχολείο το διαβάζαμε και οι τρεις μαζί.

Σ' αυτό το βιβλιαράκι υπάρχουν εικονογραφημένες ιστορίες από το βιβλίο H Πίπη Φακιδομύτη στις Νότιες Θάλασσες.

Βρίσκουμε την Πίπη να τρελαίνει με τον τρόπο της μια αυστηρή κυρία στο σχολείο του Τόμι και της Ανίκα...

...Να βάζει στη θέση του έναν αναιδή ενήλικα που θέλει ν' αγοράσει και να κατεδαφίσει το σπίτι της...

...Να κάνει "ευγενική συζήτηση" με τη θεία Λώρα...

...Να λαμβάνει ένα γράμμα απ' το μπαμπά της, το βασιλιά των Νότιων Θαλασσών, που την καλεί να τον επισκεφτεί...

...και να ξεκινάει για μια μεγάλη περιπέτεια μαζί με τους δυο αγαπημένους της φίλους.

Στις Νότιες Θάλασσες, η Πίπη είναι πριγκίπισσα, μα δεν κάνει τίποτ' άλλο απ' το να παίζει με τα παιδάκια...

...α, και να τα σώζει από αγριογούρουνα, καρχαρίες και κακούς τύπους που θέλουν να ληστέψουν τα μαργαριτάρια τους.

Κι όταν ο Τόμι κι η Ανίκα θέλουν να επιστρέψουν σπίτι τους, η Βίλα Βιλεκούλα την περιμένει και πάλι.

Κι αν τα Χριστούγεννα έχουν περάσει, η Πίπη τα γιορτάζει ξανά, ενώ με μια επίσημη τελετή ορκίζεται μαζί με τους φίλους της ποτέ να μη μεγαλώσει.

Και κάπως έτσι, το κόμιξ καλύπτει αδρά ολόκληρο το βιβλίο. Το λατρέψαμε! Η Σταυρούλα το άκουσε ολόκληρο με πολλή προσοχή και μας το "διάβασε" αργότερα πολλές φορές, ενώ η Ισαβέλλα ερχόταν κι έφευγε κατά διαστήματα, με τα αυτιά όμως τεντωμένα. Τις επόμενες μέρες ήθελε να κοιμάται "σαν την Πίπη", με τα πόδια πάνω στο μαξιλάρι και το κεφάλι κάτω απ' τις κουβέρτες.

Τ' αστεία της Πίπης βέβαια είναι λίγο προχωρημένα γι' αυτές, χρειάστηκε να εξηγήσω κάποια απ' αυτά στη Σταυρούλα, ενώ κάποια άλλα τα προσπεράσαμε εντελώς. Πάντως βρήκαν την όλη υπόθεση πολύ διασκεδαστική. Το πώς η Πίπη βρίσκει απίθανες λύσεις μόνη της, το πώς είναι τρομερά δυνατή (ώστε να σηκώνει ολόκληρο άλογο στην αγκαλιά της!), το πώς τα βάζει με όλους και με όλα, σώζει τη μέρα, αλλά στην πραγματικότητα είναι απλώς ένα μικρό κοριτσάκι. Τρελαίνομαι μ' αυτή την εικονογράφηση, που τη δείχνει τόσο μικρούλα!

Τόσο όμορφο και τόσο αστείο. Thumbs up γι' αυτό το βιβλίο.

Goth Girl and the Fete Worse Than Death

Πριν ένα χρόνο ακριβώς, σας είχα συστήσει την Ada Goth, το κοριτσάκι που πρωταγωνιστεί στη σειρά Goth Girl του αγαπημένου μου εικονογράφου και συγγραφέα Chris Riddel. Τον ίδιο καιρό είχα αγοράσει και το δεύτερο βιβλίο της σειράς, όμως δεν κατάφερα τότε να το διαβάσω -είχα πολλά άλλα "σκοτεινά" φθινοπωρινά αναγνώσματα και με πρόλαβε το χριστουγεννιάτικο mood πριν φτάσω σ' αυτό εδώ. Εξάλλου -πού το διάβασα τελευταία;- "Bookworms never get to the bottom of things", όπου bottom είναι το κάτω μέρος της λίστας με τα αδιάβαστα βιβλία που σε περιμένουν! Πόσο αληθινό μπορεί να είναι αυτό;..  

Τέλος πάντων, το Goth Girl and the Fete Worse Than Death είναι το δεύτερο μέρος της σειράς, κατέληξα να το διαβάσω αυτές τις μέρες, ενθουσιάστηκα όπως ήταν φυσικό, και είμαι ήδη πολύ πίσω, έχουν ήδη κυκλοφορήσει άλλα δύο βιβλία με την Ada (αυτό κι αυτό)... (παρεμπιπτόντως, βρήκα τη σειρά και στα Public! πάντα στα αγγλικά βέβαια...)

Σ' αυτό το βιβλίο, ξαναβρίσκουμε την Ada, τους φίλους της, τη φοβερή βαμπίρ-γκουβερνάντα της Lucy Borgia και το υπόλοιπο προσωπικό του σπιτιού να ετοιμάζεται για μια γιορτή, που θα περιλαμβάνει έκθεση έργων τέχνης και φανταστική ζαχαροπλαστική...

Κορυφαία λεπτομέρεια του βιβλίου: H Ada είχε 6 γκουβερνάντες στο παρελθόν- μία απ' αυτές ήταν η Nana Darling, που ήταν σκύλος, και μια άλλη η Jane Ear, που την έμαθε να κρυφακούει, αλλά η αγαπημένη μου ήταν η Hebe Poppins που της έμαθε τραγούδια γλωσσοδέτες και τελικά το έσκασε μ' έναν καπνοδοχοκαθαριστή (της γνωστής οικογενείας Poppins πρέπει να ήταν...)

Η Lucy Borgia είναι η τελευταία και καλύτερη στη σειρά από γκουβερνάντες. Είναι βαμπίρ αλλά τρομερά πολιτισμένη στη συμπεριφορά της. 

... όταν η μυστηριώδης καμαριέρα της Ada, η Marylebone, που τυχαίνει να είναι αρκούδα και τόσο ντροπαλή, τόσο φοβισμένη ώστε κατοικεί μόνιμα στη ντουλάπα, δέχεται ένα μυστηριώδες γράμμα και μια πρόταση γάμου από τον παλιό αγαπημένο της.

Στο μεταξύ, οι προετοιμασίες γίνονται πυρετώδεις, όλοι εκτός από την Ada πνίγονται στη δουλειά, στο σπίτι καταφτάνουν κορυφαίοι ζαχαροπλάστες...

...αλλά και ζωγράφοι...

...όπως και μια μυστηριώδης ομάδα βαμπίρ- ή μήπως είναι μυστικοί πράκτορες;

Η Ada ανησυχεί ότι όλοι έχουν ξεχάσει τα γενέθλιά της και νιώθει μοναξιά μέσα στην αναμπουμπούλα, ενώ τελικά κάποιοι από τους παράξενους επισκέπτες του σπιτιού αποδεικνύονται πολύ επικίνδυνοι και απειλούν να τινάξουν τα πάντα στον αέρα...

...στην πραγματικότητα όμως, χάρη στη γενναιότητά της όλα πηγαίνουν καλά, άσε που κανείς δεν την ξέχασε τελικά, και η Marylebone αποφασίζει να βγει απ' τη ντουλάπα -καταπληκτικά δηλαδή! Τέλος καλό, όλα καλά.

Όπως και το προηγούμενο, το δεύτερο βιβλίο της σειράς είναι πολύ αστείο και καθόλου τρομακτικό. Μια δόση τρέλας το διαπερνά, που απλά σε κάνει να χαμογελάς συνεχώς. Στην πραγματικότητα, δεν συμβαίνουν πάρα πολλά απ' την αρχή ως το τέλος, μα αυτό δεν μ' εμπόδισε να νιώσω πως διάβαζα ένα περιπετειώδες βιβλίο. Και φυσικά, εξίσου σημαντική (τουλάχιστον!) με το κείμενο, η εκπληκτική εικονογράφηση που σε μεταφέρει απευθείας καταμεσής στον κόσμο της έπαυλης Goth, κυριολεκτικά το απογειώνει. Είναι ένα πανέμορφο, καλαίσθητο βιβλίο, όπως βέβαια και οτιδήποτε πιάνει στα χέρια του ο Chris Riddel.

Βonus στο τέλος του βιβλίου, ένα βιβλιαράκι-μινιατούρα, η μικρή "βιογραφία μιας αρκούδας" από τη Marylebone, σε σκίτσα μόνο, χωρίς λόγια, όπου η καμαριέρα της μικρής Goth εξιστορεί τη ζωή της, από τη γέννηση μέχρι το happily ever after...

Υπέροχο, όμορφο και διασκεδαστικό, το Goth Girl με προκαλεί για τη συνέχεια... 

Ιστορίες και κάτι από τέχνη...

Θα μπορούσα να γράψω τρεις σελίδες για το μήνα που πέρασε, ή και μια πρόταση μονάχα. Αντί γι' αυτό, θα τον προσπεράσω εντελώς, και θ' αρχίσω σήμερα χωρίς πρόλογο. 

'Εχω να μοιραστώ μαζί σας μερικά από τα αγαπημένα βιβλία που διαβάσαμε αυτό τον καιρό. Βασικά, έχω να μοιραστώ μαζί σας πάρα πολλά βιβλία, αλλά δεν ελπίζω πως θα μπορέσω να το κάνω. Γι' αυτό, διάλεξα μερικά έτσι στην τύχη. Είναι άσχετα μεταξύ τους, μα είναι σαν παραθυράκια, μαγικές πόρτες που οδηγούν κάπου όμορφα. Και τι άλλο είναι η δουλειά μου εδώ πέρα απ' το ν' αποτυπώνω την ομορφιά; 

Πάμε λοιπόν. Φύγαμε.

Ένα βιβλίο που άρεσε πολύ και στα δυο κορίτσια: 

Lola at the Library: Μια γλυκιά ιστορία για μικρά παιδάκια που αγαπούν τα βιβλία -ό,τι πρέπει για μας που ανανεώσαμε τη σχέση μας με τη βιβλιοθήκη από τότε που ήρθαμε στην Αθήνα. Παρόλο που οι βιβλιοθήκες μας εδώ είναι αξιοθρήνητες σε σχέση με του εξωτερικού, απ' την αρχή μέχρι το τέλος το βιβλίο περιγράφει μια οικεία κι αγαπημένη διαδικασία, επιτρέποντας στις μικρές να ταυτιστούν και να το αγαπήσουν.  

Πιο πολύ απ' όλα, ο ενθουσιασμός της Λόλας που περιμένει να πάει στη βιβλιοθήκη με τη μαμά της -πιο πολύ αυτός είναι αναγνωρίσιμος.

Κι έπειτα, όλα αυτά που κάνουμε κι εμείς, όπως η προετοιμασία...

Η επιστροφή των παλιών βιβλίων...

Η επίσκεψη στο παιδικό τμήμα της βιβλιοθήκης (που είναι πολύ διαφορετικό απ' το δικό μας, αλλά δεν πειράζει)...

Η επιλογή των νέων βιβλίων που παίρνει πολλή ώρα...

Και η λαχτάρα να τα πάρει στο σπίτι...

Ακόμα και το σνακ μετά τη βιβλιοθήκη...

...είναι όλα εκεί. Και φυσικά "ο τέλειος τρόπος για να τελειώσει η μέρα", το διάβασμα στο κρεβάτι. Α, Λόλα, δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο.

"Μεγάλα" βιβλία που διαβάσαμε με τη Σταυρούλα: 

Ολοκληρώσαμε τη σειρά της Marvel με τα graphic novels για το ΟΖ (σας είχα ξαναπεί γι' αυτά)-τα πρώτα έξι βιβλία της σειράς του F. Baum που μεταφέρθηκαν αριστοτεχνικά σε κόμικ από τους E. Shanower και S. Young (και κυκλοφορούν και σε ένα συλλογικό τόμο (Oz Omnibus)  πλέον, σε τιμή που προκαλεί εγκεφαλικό). Παρόλο που δεν έμενα πάντα ικανοποιημένη απ' την ικανότητά μου να μεταφράζω αυτόματα τα λόγια σε καλά ελληνικά και παρόλο που στα τελευταία βιβλία εξαντλήθηκα και δεν μπορούσα πια να κάνω διαφορετική φωνή για το κάθε πρόσωπο, δεν φάνηκε να την πειράζει.  Πραγματικά τρελαίνεται γι' αυτά τα βιβλία, και συμμερίζομαι απόλυτα τον ενθουσιασμό της. Στο σπίτι μας το όνομα Dorothy Gale είναι πλέον κάτι σαν μαγικές λέξεις, που μπορείς να προφέρεις (ή να φωνάξεις) ανά πάσα στιγμή...

Οι ιστορίες του Τάσι Νο 1 (Tashi): Ένα πραγματικά διασκεδαστικό βιβλίο, με ήρωα έναν πανέξυπνο μικρό που εμφανίζεται από μια μαγική χώρα καβάλα σ' έναν κύκνο και διηγείται τις θαυμαστές περιπέτειές του. Παραμύθια με γίγαντες, δράκους, φαντάσματα, έναν κακό βαρόνο, ληστές, κι ένα μικρό αγόρι που καταφέρνει να τους κατατροπώνει όλους με την πονηριά και την εξυπνάδα του- μας κράτησε συντροφιά για τέσσερα βράδια στη σειρά και το απόλαυσα τουλάχιστον όσο η Σταυρούλα!

Δυστυχώς φαίνεται πως έχει εξαντληθεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός (που είχαν κυκλοφορήσει και τα δυο επόμενα βιβλία με τις ιστορίες του Τάσι) -πάντως εμείς το βρήκαμε στο βιβλιοπωλείο Πολιτεία, όπου μάλλον είχε ξεμείνει. Κρίμα, γιατί είναι πραγματικά καλό βιβλίο, και πολύ θα ήθελα να το κάνω δώρο στον εφτάχρονο ανιψιό μας.

Ένα βιβλίο με δημιουργικές ιδέες για όλη την οικογένεια:

The Artful Year της Jean Van't Hul:

Ήξερα τη Jean Van't Hul από το blog της The Artful Parent, όπου μοιράζεται φανταστικές ιδέες για το πώς μπορείς να κάνεις χειροτεχνίες με παιδάκια (κάτι για το οποίο έχω μεγάλη όρεξη και διάθεση, αν και καθόλου ταλέντο). Κι εγώ, που θέλω να κάνω χειροτεχνίες με τα παιδάκια μου και να χαιρόμαστε μαζί την όποια τέχνη μπορεί να βγει από μέσα μας περνώντας -κυρίως- όμορφες στιγμές μαζί, ενθουσιάστηκα με τον τρόπο που παρουσιάζει τα πράγματα κι αγόρασα το βιβλίο της. Εκεί μοιράζεται κι άλλες ιδέες για crafts στις οποίες μπορεί να συμμετέχει όλη η οικογένεια, ακολουθώντας τις εποχές του χρόνου. Μ' αρέσει τόσο πολύ να κάνουμε πράγματα που ακολουθούν τις εποχές του χρόνου. Τις αγαπώ όλες. Και αγαπώ κι αυτό το βιβλίο. 

Ασχολούμαστε προς το παρόν με μερικές απ' τις κατασκευές της Άνοιξης. Τα δείχνει όλα απλά και καθαρά, με τρόπο που να μην πανικοβάλλει κι εμένα την άσχετη. Και κάπως έτσι, μας εμπνέει να παρατηρούμε την ομορφιά γύρω μας και να δημιουργούμε, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα... 

(ξέρω πως θα 'πρεπε να έχω βγάλει φωτογραφίες το βιβλίο, μα ήταν απόφαση τελευταίας στιγμής να γράψω γι' αυτό και να γράψω γενικότερα- υπόσχομαι την επόμενη φορά να είμαι πιο οργανωμένη...)

Μπορεί να μην πιάνει το χέρι μου, μα ξέρω ότι η δημιουργία είναι χαρά κι ελευθερία. Κι αν κάτι θέλω να προσφέρω στα κορίτσια, είναι αυτό. Χαρά. Ελευθερία. 

Αγάπη για τον κόσμο, για τα μικρά κι υπέροχα θαύματά του. 

 

Και την πίστη πως μπορεί να γίνει καλύτερος, αν προσθέσουν σ' αυτόν τα δικά τους χρώματα.  

Τις δικές τους ιστορίες.