Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα nicoletta ceccoli. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα nicoletta ceccoli. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 12 Απριλίου 2016

A Dignity of Dragons

Για τη Nicoletta Ceccoli και τις υπέροχες εικόνες της είχαμε ξαναμιλήσει πρόσφατα εδώ. Η δουλειά της είναι πάντοτε εντελώς ονειρική, απίστευτα όμορφη και ξεχωριστή. Υπάρχει όμως κι αυτό το πολύ ιδιαίτερο βιβλίο, εικονογραφημένο από την ίδια, που ήρθε στο σπίτι μας πριν λίγο καιρό, μας χάρισε χαρούμενες στιγμές σε μια δύσκολη φάση και μας ενθουσίασε και τις τρεις. 
A Dignity of Dragons, Collective Nouns for Magical Beasts.  Το βιβλίο των μαγικών πλασμάτων, το λέμε εμείς. 


Είναι ένα βιβλίο-κατάλογος μαγικών πλασμάτων από διάφορες χώρες, κουλτούρες και εποχές. Η ιδέα είναι να αποδώσει στο κάθε είδος ένα συλλογικό ουσιαστικό που να περιγράφει και να χαρακτηρίζει ένα κοπάδι από δαύτα. Για παράδειγμα, μπορείς να συναντήσεις μέσα στο βιβλίο...
A tsunami of sea monsters
A splash of mermaids
An arch of rainbow snakes...



Τα collective nouns που υπάρχουν στο βιβλίο είναι ευφάνταστα και εντυπωσιακά, όμως για εμάς δεν είναι αυτά το θέμα -κατ' ανάγκη, μάλιστα, αφού είναι για μένα εντελώς αμετάφραστα. Η μεταφραστική μου δεινότητα, για την ακρίβεια, σταματάει πολύ πριν φτάσουμε στο
An amazement of minotaurs
ή στο
A thundering of rocs...
To θέμα μας είναι τα ίδια τα μαγικά πλάσματα. Πιο πολλά απ' όσα είχαμε δει ποτέ μαζεμένα.
Και πιο πολύ, το θέμα μας είναι η πανέμορφη απεικόνισή τους απ' την εικονογράφο, που μας τραβάει μέσα στο βιβλίο και μας κάνει να το θαυμάζουμε ξανά και ξανά.


Θέλω να μπω μέσα σε μια εικόνα της, να είμαι κάπου εκεί μέσα.


Έτσι λοιπόν ξεφυλλίζουμε το βιβλίο, κοιτάζουμε τα μαγικά πλάσματα, λέμε τα ονόματά τους, στα ελληνικά ή στα αγγλικά αν είναι πολύ δύσκολο να τα μεταφράσω, μιλάμε γι' αυτά.
Λέμε ποια είναι η καθεμιά μας απ' το κάθε είδος, ακόμα κι αν πρόκειται για Μέδουσες ή Άρπυιες, ή για παράξενους κακούς κόκορες, ή για λιοντάρια με ανθρώπινο πρόσωπο και ουρά σκορπιού -υπάρχουν κι αυτά κάπου, σε κάποιες ιστορίες.


Κι αν δεν ξέρω τι είναι κάποιο απ' αυτά, υπάρχει πάντα ο κατάλογος στο τέλος του βιβλίου, με πληροφορίες για το κάθε είδος.



Ανάμεσα στ' αγαπημένα μας πλάσματα είναι οι αλεπούδες που παίρνουν τη μορφή γυναίκας.


Να και το βιβλίο χωρίς το εξωτερικό του κάλυμμα -εξίσου όμορφο, δεν είναι;


Αυτό το βιβλίο είναι μαγικό! Χωρίς πολλά λόγια, απόλυτα συναρπαστικό. Δίνει φτερά στη φαντασία...

Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2016

The Girl in the Castle inside the Museum

Ξαναδιαβάζαμε αυτές τις μέρες με την Ισαβέλλα αυτό το βιβλίο, και σκεφτόμουν πόσο πολύ το αγαπώ, πόσες φορές θέλησα να σας το δείξω και πώς ποτέ δεν το έκανα τελικά. Πάντα είχα την πρόθεση, τελικά όλο κάτι έμπαινε στη μέση, ποτέ δεν έγραψα γι' αυτό, κι είναι παρόλα αυτά ένα απ' τα πιο όμορφα βιβλία στην παιδική μας βιβλιοθήκη: 

The Girl in the Castle inside the Museum, μια ιστορία της Kate Bernheimer εικονογραφημένη από τη Nicoletta Ceccoli. 



Όταν το είδα για πρώτη φορά στο πολύ αγαπημένο blog Julia's Bookbag, χρειάστηκα περίπου πέντε λεπτά πριν αποφασίσω να το παραγγείλω απ' το amazon. Δεν μετάνιωσα ούτε στιγμή. Γλυκό, μελαγχολικό, μαγικό, χωρίς να του λείπει κι ένας πιο creepy τόνος, αυτό το παράξενο και λίγο σκοτεινό παραμύθι μεταμορφώνεται σε έργο τέχνης από την υπέροχη εικονογράφηση της Nicoletta Ceccoli, της οποίας το έργο θαυμάζω απερίγραπτα (μπορείτε να δείτε περισσότερα γι' αυτήν εδώ).

Λατρεύω ακόμα και το εσώφυλλο...
 Το κορίτσι της ιστορίας μένει σ' ένα κάστρο, που βρίσκεται σε μια γυάλινη σφαίρα, που βρίσκεται μέσα σ' ένα μουσείο. Τα παιδιά που επισκέπτονται το μουσείο ξέρουν γι' αυτήν και προσπαθούν να τη δουν.


Είναι μικρούλα, πανέμορφη και ζει εκεί μέσα από πάντα. Ο μικρόκοσμός της είναι απίστευτα καλαίσθητος και μαγικός, μα όταν τα παιδιά φεύγουν απ' το μουσείο, εκείνη νιώθει μοναξιά.



Κι έτσι το κορίτσι ονειρεύεται. Ονειρεύεται παιδιά που έρχονται να την επισκεφθούν, ονειρεύεται κι εσένα, εμένα, που διαβάζουμε αυτό το βιβλίο.


Θα ήθελε μια φωτογραφία σου για συντροφιά, να τη βάλει πλάι στο κρεβάτι της.


Γιατί αυτή σε βλέπει. Εσύ τη βλέπεις;


Κι αυτό ήταν όλο κι όλο το βιβλίο, αυτό το υπέροχο βιβλίο που δε χορταίνω να διαβάζω και να κοιτάζω.
Μέσα απ' αυτό, ένα μικροσκοπικό μοναχικό κορίτσι απλώνει το χέρι του να μας αγγίξει, ένας μικροσκοπικός κόσμος μέσα σε μια γυάλινη σφαίρα ακουμπά τον δικό μας κόσμο.
Κάπου συναντιόμαστε.
Η ιστορία, θλιμμένη και μαγευτική, μας μεταφέρει σε μια άλλη διάσταση, που υπάρχει ίσως μόνο στη φαντασία των παιδιών.
Εκεί όπου ο χρόνος είναι παγωμένος. Εκεί όπου τα παιχνίδια ζωντανεύουν.

Κάπου εκεί, ένα μικρό κορίτσι στην όμορφη φυλακή του ονειρεύεται τα πολύχρωμα όνειρά του.