Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 2013

24 βιβλία για τα Χριστούγεννα: Dream Snow

Δεύτερη μέρα σήμερα που την περνάμε ολόκληρη στο σπίτι. Ο πυρετός εξαφανίστηκε αλλά για καλό και για κακό μείναμε μέσα. 
Διαβάσαμε πολύ. 
Το απογευματάκι η Σταυρούλα έκανε ένα σωρό στη μέση του δωματίου με "τ' αγαπημένα της βιβλία", που είναι καμιά εικοσαριά. 
"Να τα διαβάσουμε όλα". 
Ξεκινήσαμε απ' την κορυφή του σωρού. Σχεδόν φτάσαμε στον πάτο. 
Αργότερα, σε μια στιγμή βαρεμάρας, έβγαλε όλα τα βιβλία απ' το κουτί. Τα τυλιγμένα. 
"Βαριέμαι να περιμένω να τ' ανοίξουμε. Γιατί να μην τ' ανοίξουμε τώρα;" 
Το περίμενα αυτό απ' την πρώτη μέρα. Και πολύ άργησε. 
Ακολούθησαν επιχειρήματα και αντιπερισπασμός. 
Δεν ανοίξαμε τα τυλιγμένα βιβλία. 

Το σημερινό βιβλίο μας ήταν το Dream Snow, του Eric Carle. Ένα βιβλίο με λίγα λόγια και τις ξεχωριστές, μαγικές εικόνες του απίθανου κυρίου Carle. 


Ένας αγρότης, η φάρμα του, το δέντρο του, τα πέντε ζώα του. Το Ένα, το Δύο, το Τρία, το Τέσσερα και το Πέντε.


Δουλεύει στη φάρμα του. Ζει ήρεμα κι ευτυχισμένα.


Ένα βράδυ, εκεί που ξεκουράζεται, θυμάται πως έρχονται Χριστούγεννα κι απορεί που ακόμα δεν έχει χιονίσει. Κοιμάται κι ονειρεύεται το χιόνι...


... που τους σκεπάζει όλους απαλά με μια λευκή κουβέρτα. Τον ίδιο και τα ζώα του, που μόλις τώρα μαθαίνουμε τι είναι. Το Ένα...


...Το Δύο...


 ...Το τρία που είναι πρόβατο και δεν το φωτογράφισα... Το τέσσερα...


...Και το πέντε.


Ξυπνάει και βλέπει χιόνι. Όχι το χιόνι του ονείρου. Αληθινό χιόνι να σκεπάζει τα πάντα. Ντύνεται, παίρνει ένα κουτί στα χέρια και ρίχνει ένα σάκο στον ώμο του (μόνο εγώ νόμιζα εδώ ότι είναι στ' αλήθεια ο Άγιος Βασίλης;)...


... Όμως όχι, δεν είναι ο Άγιος Βασίλης. Διπλή ανατροπή. Περνάει μπροστά από το στάβλο ξυπνώντας τα ζώα του, ανοίγει το κουτί και το σάκο και... στολίζει το δέντρο.


Χωρίς να ξεχάσει ν' αφήσει από κάτω δώρα για όλα του τα ζώα.


"Καλά Χριστούγεννα σε όλους!" φωνάζει, και... πατάει το κουμπί. Έχει αλήθεια ένα κουμπί η τελευταία σελίδα. Στο δικό μας βιβλίο παίζει μια παράξενη, εντελώς παράφωνη, μη αναγνωρίσιμη, σουρεαλιστική μελωδία. Πιστεύω επειδή το πήραμε μεταχειρισμένο. Δεν μπορεί, πρέπει να είναι κάτι Χριστουγεννιάτικο.



Τι γλυκό βιβλιαράκι! Είναι ό,τι πρέπει για πολύ μικρά παιδάκια. Τα ζώα που κρύβονται πίσω απ' το χιόνι κι ανακαλύπτουμε ένα ένα τι είναι ήταν μια πολύ διασκεδαστική έκπληξη και το τέλος της ιστορίας ακόμα μία. Στ' αλήθεια νομίζαμε ότι ο αγρότης θ' ανέβει στο έλκηθρο να μοιράσει τα δώρα... 


Αυτά γι' απόψε... Ησυχία και τσάι, σαν τον αγρότη της ιστορίας.
Το χιόνι δεν ήρθε σε μας τελικά, αλλά το κρύο ήρθε και με το παραπάνω.
Περιμένουμε πώς και πώς να βγούμε μια βόλτα αύριο, να μυρίσουμε το Χριστουγεννιάτικο αέρα της πόλης.


Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2013

24 βιβλία για τα Χριστούγεννα: The Story of the Snow Children

Σήμερα η Σταυρούλα έχει πυρετό. Ξύπνησε πολύ ζεστή και άκεφη μεταδίδοντας και σε μένα την υποχθόνια αγωνία που με πιάνει όταν αρρωσταίνουν. Η μέρα μας είχε πολλές αγκαλιές και ύπνο, κι η καημενούλα η Ισαβέλλα να γκρινιάζει, γιατί δεχόταν λιγότερη προσοχή απ' ό,τι συνήθως.

Πάντως υπήρξαν και καλές στιγμές. Όταν ο πυρετός είχε πέσει και τα κέφια ήταν στα συνηθισμένα τους ανεβασμένα επίπεδα. Αυτό το περίεργο που συμβαίνει στα παιδάκια, που παίρνουν το αντιπυρετικό κι είναι σα να πατάς ένα κουμπί και μοιάζουν γα λίγο πάλι περδίκι. Τότε, τις πρωινές καλές στιγμές, ανοίξαμε και το σημερινό βιβλίο. 

Σήμερα το βιβλίο μας δεν ήταν ακριβώς Χριστουγεννιάτικο, ήταν χειμωνιάτικο, ένα βιβλίο για το χιόνι. Το μετεωρολογικό δελτίο προέβλεπε χιόνι για σήμερα, γι' αυτό το τοποθέτησα στις 3 του Δεκέμβρη όταν τύλιγα τα βιβλία την περασμένη βδομάδα. Χιόνι δεν είχαμε, ο καιρός ήταν καλύτερος απ' τον χθεσινό, όμως το βιβλίο μας το ευχαριστηθήκαμε. Η Σταυρούλα δηλώνει ότι της άρεσε, αλλά ο Ταχυδρόμος είναι καλύτερος (φυσικά), ενώ εγώ...το έχω μέσα στην καρδιά μου. 


Το The Story of the Snow Children είναι ένα βιβλίο που γράφτηκε και εικονογραφήθηκε από την υπέροχη Sibylle von Olfers πάνω από 100 χρόνια πριν, το 1905. Είναι μια απλή και γεμάτη φαντασία ιστορία, που σε μεταφέρει μαγικά σ' έναν άλλο κόσμο.


Η Poppy κοιτάζει έξω απ' το παράθυρό της όταν ξαφνικά καταλαβαίνει ότι οι χιονονιφάδες που πέφτουν από τον ουρανό είναι στην πραγματικότητα παιδάκια που χορεύουν. Τα παιδάκια του χιονιού την καλούν να βγει απ' το σπίτι και να παίξει μαζί τους, κι εκείνη τ' ακολουθεί μ' ένα έλκηθρο που σέρνει το κορίτσι-άνεμος στο βασίλειο του χιονιού.


Εκεί, η Poppy γνωρίζει τη Βασίλισσα του Χιονιού, όχι την κακιά από το ομώνυμο παραμύθι, αλλά μια άλλη, καλή και γλυκιά, που κρατάει στην αγκαλιά της την πριγκίπισσα του Χιονιού και καλωσορίζει το κορίτσι στη χώρα τους.


Στο παλάτι γίνεται μια μεγάλη γιορτή για τα γενέθλια της πριγκίπισσας, με φαγητό και πολύ χορό. στην οποία η Poppy είναι επίτιμη καλεσμένη...




...Κι όταν κουράζεται και νοσταλγεί το σπίτι της, το έλκηθρο είναι έτοιμο να τη γυρίσει πισω.

 

Και το μικρό κορίτσι επιστρέφει στο σπίτι του και στη μαμά του.


Πόσο υπέροχο είναι αυτό το βιβλίο! Η ιστορία είναι τόσο γαλήνια, τόσο ανάλαφρη, σαν το χιόνι. Και δεν ξέρω αν στο μυαλό της δημιουργού της ήταν πράγματι το όνειρο ενός παιδιού για το χιόνι, όμως έτσι μοιάζει -σαν ένα γλυκό παιδικό όνειρο.
Ευαίσθητη, πανέμορφη Sibylle von Olfers.

Συνήθως απογοητεύομαι όταν βλέπω τις φωτογραφίες των συγγραφέων των βιβλίων που διαβάζω, κάπως σαν η γήινη μορφή τους να συγκρούεται με το φανταστικό κόσμο τους. Όχι αυτή εδώ η μορφή.
 Η εικονογράφηση είναι επίσης ονειρική -όπως εύστοχα παρατήρησε ο Παναγιώτης, μόνο περιγράμματα και χρώμα, χωρίς υφή. Φιγούρες όμορφες και φιλικές, ένα σκηνικό μαγικό και μαγευτικό. Χρώμα λευκό, κι ένα κορίτσι με κόκκινο παλτό. Κάποια μου θύμισε...


Υ.Γ. Σήμερα είδαμε την ταινία της δεκαετίας του '60 με το Ρούντολφ. Η Σταυρούλα δήλωσε ευθαρσώς ότι δεν της άρεσε. Φοβήθηκε το τέρας του χιονιού και τον αρχηγό των ξωτικών γιατί στα βίντεο "δεν της αρέσει να φωνάζουν". Για μένα το κυριότερο ατού της ταινίας ήταν τα τραγούδια, κι αυτά ήταν αμετάφραστα, οπότε δεν μπορούσε να τα καταλάβει. Τι κρίμα!



Υ.Γ. 2 : Όμως όλες αυτές τις μέρες βλέπουμε (στα ελληνικά) το Mickey's Twice upon a Christmas και μας αρέσει πολύ! Δεν βλέπουμε την τελευταία ιστορία με τον Πλούτο που χάθηκε γιατί η Σταυρούλα φοβάται τον αρχηγό των ταράνδων (κι αυτός είναι φωνακλάς), αλλά τις υπόλοιπες τις έχουμε μάθει απέξω. Χριστουγεννιάτικο διάλειμμα από την Πέππα γουρούνι, γιούπι!! 


Υ.Γ.3: Και το αυριανό βιβλίο μας έχει χιόνι...

Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2013

24 βιβλία για τα Χριστούγεννα: Η Δανάη γιορτάζει τα Χριστούγεννα

Το σκηνικό έχει ως εξής: Είναι 12.30 τη νύχτα και η Ισαβέλλα ακόμα δεν κοιμάται. Προβλέπεται να πηγαίνουμε σε λίγο για ύπνο όλοι μαζί, και υπό φυσιολογικές συνθήκες θα είχα παρατήσει προ πολλού την ιδέα να γράψω. Όμως επειδή είπα χθες ότι θα το προσπαθήσω, έστω και μόνο με εκόνες...

Δεύτερη μέρα σήμερα, ξετυλίξαμε αυτό: 


Είναι ένα βιβλίο που αγαπούσαμε από πέρυσι. Τις προάλλες η Σταυρούλα είχε ξετρυπώσει μετα από πολύ καιρό τα άλλα δύο βιβλία με τη Δανάη που έχουμε και έψαχνε κι αυτό εδώ, μόνο που το είχα ήδη τυλίξει. Σήμερα, ενθουσιάστηκε που το βρήκε ξανά. Φέτος, η Δανάη της είναι πολύ εύκολη, τόσο που μοιάζει σχεδόν για μωρά. Μόνο που τα αγαπημένα βιβλία δεν ξεπερνιούνται ποτέ.


Μετά από σύντομη αναζήτηση στο ίντερνετ, η Δανάη είναι μάλλον Γαλλιδούλα και λέγεται Juliette. Είναι ένα χαριτωμένο, σκανταλιάρικο κοριτσάκι, που πολύ απέχει απ' το τέλειο. Ζηλεύει, τα θέλει όλα δικά της, κάνει ζημιές και πονηριές, όμως όλα αυτά την κάνουν πολύ συμπαθητική κι αληθινή. Υπάρχουν ένα σωρό βιβλία με τις περιπέτειές της.


Στο συγκεκριμένο περιμένει τα Χριστούγεννα. Στολίζει δέντρο, φτιάχνει κουλουράκια με τη γιαγιά, ανυπομονεί για τα δώρα της...


...γνωρίζει τον Άγιο Βασίλη...


...και περνάει χαρούμενες στιγμές με την οικογένειά της.


Είναι ένα πολύ χαριτωμένο βιβλιαράκι μιας πολύ χαριτωμένης σειράς! Έχει λίγο ρετρό εικονογράφηση, μια δυναμική ηρωίδα με την οποία μπορεί ένα παιδάκι να ταυτιστεί και πολλά διασκεδαστικά επεισόδια.


Και τώρα πρέπει να φύγω...


Καληνύχτα...

Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

24 βιβλία για τα Χριστούγεννα: The Jolly Christmas Postman

Καλωσήρθες, Δεκέμβρη! 
Είμαστε στον αγαπημένο μου μήνα του χρόνου. 
Είμαστε στις πιο γιορτινές μέρες. 
Όπως είπε και η Σταυρούλα, "είμαστε στα γενέθλιά μου", γιατί γυρίσαμε τη σελίδα στο ημερολόγιο και φαίνεται η μέρα των γενεθλίων της, που την έχω σημειωμένη με μια κόκκινη καρδούλα.
Είμαστε στο Λιτόχωρο και κάνει παγωνιά, το σπίτι μας στάζει υγρασία και ο γάτος έκανε διάρροια στο χαλί μας. Το χαλί μας είναι στο καθαριστήριο, κι εμείς καθόμαστε πάνω στα πατάκια για να παίξουμε. 
Όμως είμαστε καλά. Είμαστε ζεστά και άνετα ενώ έξω καπνίζουν οι καμινάδες, είμαστε χαρούμενοι, περνάμε ήσυχες και όμορφες μέρες, ακούμε πολλά χριστουγεννιάτικα τραγούδια και παίζουμε πολύ, το χαλί θα το έχουμε πίσω σε λίγο, οπότε ποιος νοιάζεται, και τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και αγαπάμε τόσο πολύ τα Χριστούγεννα!
Αυτές τις μέρες, εγώ (ξανα)διαβάζω το βιβλίο της Laura Ingalls Wilder The Long Winter


Είναι το πέμπτο βιβλίο της σειράς Το μικρό σπίτι στο λιβάδι, κι έχω πολλά χρόνια να το διαβάσω. Χαίρομαι τόσο που το ξαναθυμάμαι.


Σ' αυτό το βιβλίο έρχεται ένας μακρύς χειμώνας, απ' αυτούς που κάνουν χρόνια να φανούν, με ατέλειωτες χιονοθύελλες και αμέτρητα προβλήματα. Η οικογένεια μετακομίζει στην πόλη για να μην περάσει τον ασυνήθιστα βαρύ χειμώνα μόνη, όμως κι εκεί η κατάσταση είναι δύσκολη. Αποκομμένοι και χωρίς προμήθειες, προσπαθούν ν' αντιμετωπίσουν αυτά που έρχονται με θάρρος κι αισιοδοξία. Τα κορίτσια μεγαλώνουν και αλλάζουν. Το μέλλον διαγράφεται αχνά. Η οικογένεια παραμένει ενωμένη κι αγαπημένη.
Υπέροχο βιβλίο.


Όμως έχω κι άλλο βιβλιο-νέο: Μιας και ξεκίνησε ο Δεκέμβρης, κι η περίοδος που λέγεται Advent στα αγγλικά, από σήμερα μέχρι τα Χριστούγεννα δηλαδή, είπα φέτος να κάνω στη Σταυρούλα ένα Advent Calendar βιβλίων. Πώς είναι εκείνα τα ημερολόγια που ανοίγεις ένα παραθυράκι την ημέρα και τρως ένα σοκολατάκι; Αυτό, αλλά χωρίς σοκολατάκι.
Η ιδέα φυσικά δεν είναι δική μου. Από άλλα sites και blogs την ξεσήκωσα -φαίνεται ότι πολύς κόσμος το κάνει. Τυλίγεις 24 Χριστουγεννιάτικα βιβλία, ένα για κάθε μέρα. Γράφεις (ή όχι) τον αριθμό της κάθε μέρας πάνω σε κάθε βιβλίο. Κι ανοίγεις με το μικρό από ένα βιβλίο κάθε μέρα μέχρι τα Χριστούγεννα. Έτσι, διαβάζετε ένα σωρό Χριστουγεννιάτικα βιβλία και κάθε μέρα υπάρχει η έκπληξη- τι θα πετύχω; Φυσικά, δεν χρειάζεται τα βιβλία να είναι καινούργια. Για μας ήταν πολλά παλιά, λίγα καινούργια, και κανα-δυο από τα δικά μου παιδικά χρόνια.
Τα έβαλα στο κουτί.


Σήμερα ξετυλίξαμε το πρώτο.


Ήταν κάτι το εξαιρετικό, κάτι το σούπερ ξεχωριστό μιας και ήταν η πρώτη μέρα.


 Ο Χριστουγεννιάτικος χαρούμενος ταχυδρόμος (The Jolly Christmas Postman)!
Η χριστουγεννιάτικη βερσιόν του αγαπημένου μας βιβλίου.
Ασχολούμαστε όλη μέρα μ' αυτό.



Ο Χαρούμενος ταχυδρόμος συνεχίζει να μοιράζει γράμματα στους ήρωες των παραμυθιών, μόνο που αυτή τη φορά είναι χριστουγεννιάτικες κάρτες και δωράκια.  


Μόνο που αυτή τη φορά οδηγεί το ποδήλατό του μέσα στο χιόνι, την παραμονή των Χριστουγέννων.


Η Χρυσομαλλούσα (που έχει αποκτήσει αδερφάκι) στέλνει κάρτα στο αρκουδάκι (που έχει αποκτήσει κι αυτό αδερφάκι)...



...Ο λύκος στέλνει ένα επιτραπέζιο παιχνίδι στην Κοκκινοσκουφίτσα (θέλω να το παίξουμε αυτό)...


...Οι άνθρωποι και τα άλογα του βασιλιά στέλνουν στον Humpty Dumpty ένα παζλ (για να ενώσεις τα κομμάτια του κακόμοιρου και να τον φτιάξεις ξανά)...

 

...με τις ευχές τους στην πίσω μεριά...

Το παζλ μας άγγιξε όλους...
 ...το μπισκοτένιο αγόρι παίρνει το Χριστουγεννιάτικο περιοδικό της χώρας των παιχνιδιών από το μπαμπά του και ο λύκος παίρνει από την Κοκκινοσκουφίτσα έναν "οδηγό για να εντοπίζεις λύκους", χιουμοριστικά συντεταγμένο απ' την ίδια...


Και ο ταχυδρόμος, μη βλέποντας τη μύτη του από το πολύ χιόνι, καταλήγει στο εργαστήρι του Άι Βασίλη, για να του παραδώσει κάποια γράμματα από παιδιά...



...να πιει ένα τσάι με τον Άγιο και τη γυναίκα του... 


...και να παραλάβει το ολοδικό του γράμμα από τον Άγιο Βασίλη. Αυτό το υπέροχο πράγμα που κοιτάζεις μέσα και βλέπεις μια πανέμορφη τρισδιάστατη εικόνα. Δεν ξέρω πώς το λένε στα ελληνικά, ξέρει κανείς; 
 





 Κι επειδή το χιόνι είναι πια πολύ βαθύ, ο ταχυδρόμος θα πάει σπίτι του μ' έναν ξεχωριστό τρόπο απόψε...



Για να ξεκουραστεί, παρέα με το σκυλάκι του, και να μας ευχηθεί "Καλά Χριστούγεννα"! 


Η υποδοχή του πρώτου βιβλίου ήταν πιο ένθερμη απ' ό,τι είχα ελπίσει. Το έσερνε μαζί της όλη μέρα, διαβάζαμε λίγο, κι αν μας διέκοπτε κάτι έπρεπε ν' αρχίσουμε από την αρχή.
Τι υπέροχος και τι αστείος που είναι ο ταχυδρόμος! 
Τι διασκεδαστικά τα γράμματα!
Μόνο που χάνει πάρα πολύ στη μετάφραση- είναι έμμετρο το κείμενο και νιώθω ότι το καταστρέφω. 
Παρ' όλα αυτά, κάποιους δεν τους πειράζει... 


 Έχω αυτό το σχέδιο στο μυαλό μου, να γράφω δυο λέξεις για κάθε βιβλίο που ξετυλίγουμε αυτό το Δεκέμβρη. Βέβαια το σενάριο να γράφω έστω και δυο λέξεις (ή έστω να βάζω λίγες εικόνες) κάθε μέρα για 24 μέρες ακούγεται σαν επιστημονική φαντασία.
Ωστόσο, θα το προσπαθήσω.
Σας αφήνω με χαμόγελα απ' τη χριστουγεννιάτικη Θεσσαλονίκη, στην εκδρομή μας πριν λίγες μέρες.
Καλό μήνα, ας είναι ο Δεκέμβρης χαρούμενος και γιορτινός.
Αγάπη.
Ειρήνη στη γη.
Αγάπη.