Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

Ακόμα λίγο ΟΖ

Δεν είναι κανονική ανάρτηση η σημερινή, μόνο μια μικρή παρένθεση για να σας δείξω κάτι. Μιας που μιλούσαμε για spooky πράγματα, ξέρετε τι είναι αληθινά spooky; Εκείνη η ταινία του 1985, το Return to Oz! Είναι πολύ διαφορετική απ' την πρώτη ταινία και τα βιβλία, είναι αληθινά σκοτεινή. Την είδα πρώτη φορά σχετικά μεγάλη, και παρόλα αυτά με φρίκαρε λιγάκι. 


Κι αφού το είπα αυτό, να συμπληρώσω ότι τη βρήκα φανταστική! Έτσι, δεν δίστασα όταν πριν κανένα χρόνο ψάχνοντας στο ίντερνετ έπεσα τυχαία πάνω σ' αυτό το βιβλιαράκι: 


Return to Oz: Dorothy Saves the Emerald City. Είναι Little Golden Book και είναι ένα απ' τ' αγαπημένα μας αυτό τον καιρό! Καλύπτει μόνο ένα μέρος της ιστορίας (απ' ό,τι φαίνεται υπάρχουν άλλα τρία με την επιστροφή στο ΟΖ, αλλά δεν τα είδα να κυκλοφορούν στο amazon), αυτό που η Dorothy και η Billina, η κότα που μιλάει, ανακαλύπτουν την ερειπωμένη Σμαραγδένια πολιτεία και τους κατοίκους μεταμορφωμένους σε πέτρα, ψάχνουν να βρουν το Σκιάχτρο, τους σώζουν όλους και βγάζουν την Όζμα απ' τον καθρέφτη, επαναφέροντάς την στη θέση της βασίλισσας του ΟΖ που δικαιωματικά της ανήκει. 


Στο μεταξύ, κάνει και μια μικρή στάση στο παλάτι της φρικτής Μόμπι (τι φάση κι αυτή στην ταινία!)... 


...όπου γνωρίζουμε τον Jack Pumpkinhead.


Και η περιπέτεια συνεχίζεται, κάπως έτσι... 






Είναι ένα παράξενο και όμορφο βιβλιαράκι, με τις εικόνες να μοιάζουν με φωτογραφίες και με τα πραγματικά πρόσωπα των χαρακτήρων της ταινίας. Τέλειο για κάποιον που αγαπάει αυτή την ιδιαίτερη, κάπως τρομακτική παιδική ταινία (όπως εγώ). Η Σταυρούλα δεν την έχει δει, φυσικά, παρόλ' αυτά ζητάει συχνά να διαβάσουμε "τη Ντόροθι Γκέιλ". Είναι η πρώτη φορά που συναντάει στα βιβλιαράκια της το ονοματεπώνυμο του κοριτσιού από το Κάνσας...

Υ.Σ. Και μιας που πιάσαμε τα ρετρό, αυτές τις μέρες βλέπουμε και ξαναβλέπουμε με τη Σταυρούλα (και η Ισαβέλλα ακολουθεί) ένα επεισόδιο απ' το παλιό "Μικρό μου Πόνι", που έτυχε να βρω αποθηκευμένο στο σκληρό δίσκο, τις Πριγκίπισσες πόνι. Ενώ πάντα έπαιζα με πόνι μικρή, δεν θυμόμουν καθόλου μα καθόλου τη σειρά. Τη θυμάστε;
 Έχει πλάκα να βλέπουμε μαζί κάτι τόσο παλιό, να μου πιάνει το χέρι κάθε φορά που βγαίνει ο "Λάβας ο απαίσιος" και, μετά από τόσες φορές, να σταματάει το βίντεο αν τύχει να σηκωθώ. Ο μπαμπάς της έχει φρικάρει με τις παραφωνίες στα τραγούδια. Και είναι λίγο κρίμα στ' αλήθεια, γιατί οι μουσικές είναι τόσο ωραίες!
Η μεταγλώττιση είναι χαρακτηριστική δεκαετίας '80...
Μ' αρέσει...
Η μαμά μου λέει ότι, όταν ήμουν πιο μικρή απ' τη Σταυρούλα, το μόνο παιχνίδι που αγκάλιασα και δεν έφευγα απ' το μαγαζί αν δεν μου το έπαιρναν ήταν ένα μωρό πόνι με το καροτσάκι του...
Σταματάω, γιατί το υστερόγραφο είναι μεγαλύτερο απ' την ανάρτηση...

Το φθινοπωρινό φαναράκι με τα φύλλα το φτιάξαμε όπως μας έδειξε η Ελπίδα στο twoboysandhope. Απολαύσαμε πολύ τη διαδικασία! 

8 σχόλια:

  1. Χάχα όντως λίγο too much η ταινία!ειναι όμως η αγαπημένη της Βιβης...εγω ειχα φρικαρει μικρή οταν την είδα πρώτη φορά σε βιντεοκασέτα...ειδικά με τους τύπους που είχαν ρόδες και την βασίλισσα με τα πολλα κεφαλιά...ω τι φρίκη!τι να πω...οι μικρές το βλέπουν πολυ συχνά το dvd...προτιμώ την πρώτη!
    Αγαπάμε ΠΟΝΙ !και τα παλιά και τα καινούργια...(η μεταγλωττιση ειναι λιγουλάκι τραγική στα παλιά ομολογώ ...)
    Σημερα είδαμε στο σινεμά το box trolls...ωραίο,βέβαια για μεγάλα παιδάκια γιατι ειχε κάποιες όχι και τόσο φιλικές φάτσες μέσα...ενα.κοριτσακι πίσω μας έκλαιγε και έφυγε στο πρώτο τέταρτο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εμένα μου φαίνεται too much, αλλά σε σχέση με την πρώτη προτιμώ που η Ντόροθι είναι κοριτσάκι! Ενώ η Judy είναι τέλεια, πάντα (και ιδίως όταν την έβλεπα μικρή) μου φαινόταν πολύ μεγάλη! Κατά τα άλλα ναι, αυτοί με τις ρόδες και η βασίλισσα με τα κεφάλια είναι υλικό για εφιάλτες...
      Τα καινούργια πόνι δεν τα έχουμε δει! γενικά επειδή δεν έχουμε τηλεόραση βλέπουμε ό,τι έχει στο youtube και στα torrents, ή ό,τι έχουμε σε dvd. Από πόνι υπάρχει έλλειψη! Κι αυτό που βλέπουμε το είχα κατεβάσει παλιότερα απ' το youtube, και πάλι καλά γιατί δεν υπάρχει πια! Θα ήθελα να έβρισκα περισσότερα...
      Το Box Trolls θα ήθελα κι εγώ να το δω κάποια στιγμή.. αλλά όντως μου φάνηκε ότι δεν θα χαιρόταν η Σταυρούλα να το δει προς το παρόν! Εδώ φοβάται το Σέντρικ που έγινε χταπόδι στο πλωτό παλάτι της Σοφίας... :)

      Διαγραφή
  2. Καλα το οτι ήθελαν να της κάνουν ηλεκτροσόκ της Ντόροθι ;;τώρα το θυμήθηκα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Dor... thy... GALE!" When Mombi wakes up, as Dorothy steals the Powder of Life... my favorite creepy part. ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Mombi and the Wheelers were the creepiest parts of the movie, right? Oh I need to watch it again! lol :)

      Διαγραφή
  4. Καταρχην να πω οτι το φαναρακι σας εγινε τελειο!!! Μπραβο σας!! Κι οσο για τη Ντοροθυ.. Την ταινια την εχω δει..αλλα το βιβλιο δεν το εχω διαβασει,, Παντως η εικονογραφηση ειναι ιδια βρε παιδι μου.. Και ναι εχει μερικα πολυ σκοτεινα σημεια... Πολλα φιλια Γεωργια μου!! Καλη εβδομαδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χεχε, ευχαριστούμε! Ναι η εικονογράφηση είναι λίγο σαν να επεξεργάστηκαν τις φωτογραφίες! Αλλά μ' αρέσει πολύ. Το βιβλίο δεν είναι σκοτεινό, έχει μόνο ένα μικρό μέρος της ιστορίας πολύ ήπια δοσμένο... αλλά η ταινία... ουουου... Φιλάκια πολλά!!!

      Διαγραφή