Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013

Το κουτί

Τα βιβλία μας είναι πολλά και ολοένα πληθαίνουν. Το 'χω ξαναπεί, είναι η μόνη πολυτέλεια που δεν μπορώ να μου αρνηθώ. Είναι το παράλληλο σύμπαν μου, ο κόσμος στον οποίο από πάντα είχα συνηθίσει να ξεφεύγω, που μπορεί να βρίσκεται στη σφαίρα της φαντασίας, είναι όμως σχεδόν το ίδιο απτός και υπαρκτός με τον πραγματικό.  Γι' αυτό και δεν χωράνε πια στα ράφια. Τα βλέπω σύντομα να κατακλύζουν το σπίτι. Εξαπλώνονται σαν επιδημία -όχι, δεν υπάρχει θεραπεία- και παρόλα αυτά είναι το μόνο υλικό αντικείμενο που μου φαίνεται αδιανόητο ν' αποχωριστώ.

Και κάπως έτσι, όταν η μεγάλη βιβλιοθήκη σχεδόν γέμισε και η μικρή βιβλιοθηκούλα που φτιάξαμε για τη Σταυρούλα άρχισε κι εκείνη να στενάζει, μου ήρθε η ιδέα για το κουτί. Κάτι παρόμοιο είχα δει σε κάτι αγγλόφωνα μαμαδο/βιβλιο/σπιτοblogs, που δείχνουν φωτογραφίες των δωματίων των παιδιών τους, και όλα τα δωμάτια έχουν κι από ένα reading corner, με μαξιλάρια και άνετες πολυθρονίτσες και βιβλιοθηκούλα και όμορφα καλάθια γεμάτα βιβλία. Στο σπίτι μας ούτε λόγος για reading corner, οποιοσδήποτε καναπές και οποιοδήποτε κρεβάτι και οποιοδήποτε σημείο του πατώματος λειτουργεί μια χαρά ως τέτοιο, άσε που στο δωμάτιο "της Σταυρούλας" δεν μπαίνει κανείς ποτέ παρά μόνο για να πάρει καθαρά ρούχα απ' τη συρταριέρα. Επίσης, πανέμορφα τα καλάθια με τα βιβλία, αλλά με τα οικονομικά μας να στενεύουν και μια μετακόμιση εν όψει δεν θεώρησα σκόπιμο να ξοδέψω λεφτά σε  καλάθι (καλύτερα ν' αγοράσουμε πεντ' έξι βιβλία αντί γι' αυτό, χαχα). Ένα παλιό κουτί από pampers ντυμένο με όμορφο χαρτί περιτυλίγματος κρίθηκε κατάλληλο ν' αναλάβει το ρόλο.

Βρήκα χαρτί με πριγκίπισσες, το έντυσα και το γέμισα με τα βιβλία που αγαπάμε αυτό τον καιρό. Μετά το απόθεσα στη μέση του πατώματος στο σαλόνι μας, ανάμεσα στα παιχνίδια.


Το κουτί άντεξε, έχει κανα μήνα που αντέχει. Πέρασε το κρας τεστ του πάρτι των γενεθλίων με μικρές απώλειες που καλύφθηκαν με χρωματιστό σελοτέιπ (για κάποιο λόγο θεώρησα ότι είναι πιο όμορφο έτσι). Κι από τότε φιγουράρει στο σαλόνι και φιλοξενεί τα "αγαπημένα", που τα ανανεώνω από τη βιβλιοθήκη σε τακτά χρονικά διαστήματα ανάλογα με τη ζήτηση. Είναι φανταστικό! Είναι τόσο όμορφο και εύκολα προσβάσιμο (κι αυτό είναι νομίζω το βασικό του πλεονέκτημα), που σε τραβάει στα βιβλία θες δε θες. Κι η Σταυρούλα πολλές φορές τη μέρα κάνει αυτό:


Ωραία, φτάνει το εγκώμιο του κουτιού. Το περιεχόμενο είναι το καλύτερο.

Τα βιβλία που αγαπάμε αυτό τον καιρό:


Princesses: Έχουμε τρομερή αδυναμία στις "αγγίζω και νιώθω" πριγκίπισσες εδώ και ένα χρόνο περίπου. Ένα βιβλιαράκι που λέει με μια-δυο απλές προτάσεις σε κάθε σελίδα πώς περνάνε οι πριγκίπισσες τη μέρα τους. Παιχνίδια, πικ-νικ, χορός, και ιστορίες το βράδυ στο κρεβάτι. Πανέμορφη εικονογράφηση, πολύ θελκτικό για ματάκια και χεράκια.

Sleepy Time: Ένα βιβλιαράκι που αγόρασα καθαρά για την εικονογράφηση... Τόσο γλυκές εικόνες, λίγο vintage. Παιδάκια που ετοιμάζονται να κοιμηθούν, παιδάκια που κοιμούνται, και στο τέλος ζωάκια που κοιμούνται κι αυτά. Αυτός ο κύριος Fujikawa αξίζει μια ματιά... (εδώ- φταίω εγώ που τα θέλω όλα;)

We 're going on a bear hunt: Αυτό το βιβλιαράκι είναι κλασικό στους αγγλόφωνους. Μια ατρόμητη οικογένεια που πάει να κυνηγήσει αρκούδες, περνάει ποτάμια, βουνά, λαγκάδια, φτάνει σε μια σπηλιά, κι εκεί βρίσκουν μια αρκούδα και τους παίρνει εκείνη στο κυνήγι. Αστείο, ευρηματικό, όμορφο, η Σταυρούλα το φοβόταν λίγο στην αρχή αλλά όχι πια. Μόνο η μετάφρασή μου λίγο με χαλάει... "Πάμε να κυνηγήσουμε αρκούδες. Θα πιάσουμε μια μεγάλη. Τι όμορφη μέρα! Δε φοβόμαστε!" Όσο να 'ναι, το πρωτότυπο έχει άλλη χάρη...


Το μικρό κοάλα: Είναι η ανακάλυψη της χρονιάς, νομίζω. Μικρές, όμορφες ιστορίες, με ακριβώς όσο κείμενο χρειαζόμαστε σε κάθε σελίδα -ούτε πολύ ούτε λίγο! Το κοαλάκι και το φιλαράκι του, ο Άρης το χάμστερ, που όλο κάνει σκανταλιές και αστεία, είναι συμπαθέστατοι. Και η Σταυρούλα τους έχει κάνει δικούς της, άσε που ενίοτε λέει λέξεις και ατάκες απ' τα βιβλία ενώ παίζει (μήπως διαβάζουμε υπερβολικά πολύ τελικά;)


Δυο παλιά αγαπημένα (είχα γράψει για το λέω να πετάξω εδώ και για το μια κάμπια πολύ πεινασμένη εδώ) κι ένα καινούργιο σε παλιό μοτίβο: για τους φίλους μας τον Τικ και την Τέλα είχα γράψει εδώ αλλά όχι και για Το σούπερ πατίνι, μια όμορφη και τρυφερή ιστορία που με λίγα λόγια και με τα όμορφα σχέδια του Axel Scheffler (εικονογράφου του θρυλικού Gruffalo) μιλάει για τη φιλία και πώς αυτή έχει να κάνει με το να μοιράζεσαι και να συγχωρείς. Το λατρεύουμε!


Αυτοί οι χαρακτήρες, ο Fidget κι ο Quilly, είναι δημιουργήματα του David Melling, ενός απ' τους αγαπημένους μου εικονογράφους στον κόσμο, και είναι πραγματικά αξιολάτρευτοι! Στο Count Down to Bedtime ετοιμάζονται για ύπνο, ενώ στο Are you Ready ετοιμάζονται για το σχολείο. Είναι ακατάστατοι και σκανταλιάρηδες. Κρύβουν τα μυστικά τους κάτω από παραθυράκια που σηκώνεις μόνος σου. Το βιβλίο-σπίτι τους είναι γεμάτο ζεστές, αστείες λεπτομέρειες. Α, και η Σταυρούλα λατρεύει το γατάκι που τους συνοδεύει σε κάθε σελίδα!


Κοκκινοσκουφίτσα και Σταχτοπούτα από τη σειρά παραμύθια στην πιτζάμα των εκδόσεων Σαββάλας (όπου πιτζάμα το μαλακό καρό κάλυμμα του εξώφυλλου -τι άλλο θα σκεφτούν, μου λέτε;). Κλασικά τα παραμύθια, δε λέω τίποτα γι' αυτά, πέρα απ' το ότι στη συγκεκριμένη έκδοση το κείμενο είναι λίγο μεγάλο για ένα δίχρονο και το παραλλάσσουμε λίγο, όμως τα λατρεύουμε γιατί η εικονογράφηση είναι.... Τόνυ Γουλφ φυσικά!! (είχα γράψει για τον λατρεμένο μου εικονογράφο εδώ). Κι από το γιο του, τον Matt Wolf, Τα μαγικά παραθυράκια: Το αγρόκτημα, ένα βιβλίο που ανήκε στην αδερφή μου και μετά από σχεδόν είκοσι χρόνια επιβιώνει (με όλα του σχεδόν τα παραθυράκια σώα και αβλαβή! Η Χαρά το λάτρευε, αλλά καθώς ήταν λίγο πιο μεγάλη απ' τη Σταυρούλα όταν της το έκαναν δώρο το πρόσεξε αρκετά. Η Σταυρούλα το λατρεύει, είναι πανέμορφο, αστείο, ναι, μαθαίνει πολλά απ' αυτό, αλλά στη σελίδα με τους "καλούς τρόπους", όπου όλα τα ζώα κάνουν μια σκανταλιά που δεν πρέπει να κάνουμε, απλά παίρνει ιδέες. (Για παράδειγμα, δεν είχε σκεφτεί ποτέ από μόνη της να βάλει το δάχτυλο στη μύτη, αλλά μια μέρα άρχισε να το κάνει φωνάζοντας "είμαι γουρούνι", για να μην έχουμε και καμιά αμφιβολία από πού το ξεσήκωσε...χμ...)


One Snowy Night από τη σειρά A Tale from Percy's Park: Ο Πέρσυ είναι πλέον εδώ και μήνες ένας πολύ αγαπημένος μας χαρακτήρας. Το βιβλίο έχει αρκετό κείμενο, αλλά η ιστορία είναι απλή και την παρακολουθούμε εύκολα (και η αυτόματη μετάφραση μαμά-google translator φάνηκε χρήσιμη για άλλη μια φορά), και τόσο μα τόσο γλυκιά: Ο καημένος ο Πέρσυ δεν θέλει ν' αφήσει κανένα ζώο να κοιμηθεί στο κρύο, κι όποιο του χτυπάει την πόρτα προσπαθεί να το βολέψει στο κρεβάτι του... Τώρα όποιο δέντρο έχει βελόνες το ονομάζουμε "δέντρο του Πέρσυ" από μια εικόνα του βιβλίου, αν και φυσικά υπάρχει και το αυθεντικό στη γειτονιά μας.
Ο Πέρσυ ήταν και σειρά κινουμένων σχεδίων και η "νύχτα με πολύ χιόνι" υπάρχει στο youtube:


The Jolly Postman: Δεν έχω λόγια γι' αυτό το βιβλίο. Είναι απολαυστικό και τόσο, μα τόσο αστείο. Ο Χαρούμενος Ταχυδρόμος μοιράζει γράμματα και κάρτες στους ήρωες των παραμυθιών: Ένα γράμμα απολογίας στις τρεις αρκούδες από τη Χρυσομαλλούσα, μια καρτ ποστάλ στο Γίγαντα απ' τον Τζακ, κλπ. Υπάρχουν οι φάκελοι, τα γράμματα τ' ανοίγεις και τα διαβάζεις. Μιλάμε για πολύ γέλιο. Είμαστε λίγο μικρές γι' αυτό, βέβαια, τα γράμματα είναι λίγο μεγάλα, τους ήρωες των παραμυθιών δεν τους ξέρουμε όλους ακόμα, αλλά της αρέσει η ιστορία με τον ταχυδρόμο ούτως ή άλλως. Σε κανένα χρόνο θα το εκτιμήσουμε πλήρως πιστεύω.

Owl Babies: Ένα απ' τα πιο όμορφα βιβλία που έχω βρει για το άγχος του αποχωρισμού. Τρία μωρά κουκουβάγιες περιμένουν τη μαμά να γυρίσει σπίτι, φοβούνται και ανησυχούν. Όταν στο τέλος γυρίζει, τα κάνει να χοροπηδούν από ενθουσιασμό και να δηλώνουν ότι "το ήξεραν πως θα 'ρθει".


Παρακαλώ, μπαμπά, φέρε μου το φεγγάρι: Κι άλλος, υπέροχος Eric Carle (το ξέρατε ότι έχει και το δικό του blog;) Ένα βιβλίο απλό και μαγικό, πολύ αγαπημένο μου, πολύ τρυφερό, βγαλμένο απ' τα παιδικά μας όνειρα: Το κοριτσάκι που ζητάει απ' το μπαμπά να της κατεβάσει το φεγγάρι για να παίξει, ο σούπερ φανταστικός μπαμπάς που ανεβαίνει με μια τεράστια σκάλα ως τον ουρανό για να της το φέρει, το φεγγάρι που μικραίνει και πάλι μεγαλώνει, οι εικόνες που ξεδιπλώνονται, τα χρώματα...


Πέππα το γουρουνάκι, Ο κήπος του παππού: Εντάξει, εγώ δεν τρελαίνομαι για την Πέππα, αλλά είναι η αγαπημένη της σειρά και μόλις είδαμε το βιβλίο έπρεπε να το αγοράσουμε. Τα σχέδια είναι λίγο Πικάσο, που λέει κι η μαμά μου, αλλά η απλότητά τους στα βίντεο είναι ευεργετική (δεν γίνεται ο χαμός της κινούμενης εικόνας που επικρατεί συνήθως και το παιδί μπορεί να παρακολουθήσει την ιστορία). Τώρα εντάξει, το βιβλίο δεν δρέπει και λογοτεχνικές δάφνες...

Και για το τέλος:

Η απίστευτη ιστορία του Αϊ-Βασίλη: Ξέρω, τα Χριστούγεννα πέρασαν, όμως το βιβλίο αυτό το παραλάβαμε πριν λίγες μέρες με το ταχυδρομείο. Δώρο αγαπημένης φίλης μου για τα γενέθλια της Σταυρούλας, που όμως δεν μας πρόλαβε στο σπίτι πριν τις διακοπές. Κι ενώ τα υπόλοιπα χριστουγεννιάτικα βιβλία έχουν μπει και πάλι στο ράφι της βιβλιοθήκης, αυτό μόλις βγήκε στη φόρα και μεσουρανεί. Χτες μόνο το διαβάσαμε γύρω στις δεκαοχτώ φορές. Το ζητούσε συνέχεια, "αυτό που έστειλε η Αγγέλα".
Είναι αστείο και γεμάτο εκπλήξεις:


Δείχνει άγνωστες ως τώρα πτυχές της προσωπικότητας του Αϊ-Βασίλη:


Γιατί φοράει κόκκινα; Γιατί περνάει μέσα απ' την καμινάδα; Γιατί αφήνει τα δώρα όταν τα παιδιά κοιμούνται;
Ένα βιβλίο που δίνει τις απαντήσεις στα ερωτήματα που πάντα σε βασάνιζαν και ποτέ δεν τολμούσες να εκφράσεις...
Και ναι, είναι αφηρημένος, πολυλογάς και χρειάζεται δίαιτα. Η σύζυγός του προσπαθεί να τον βάλει σε τάξη κι όταν μπερδεύεται τα ξωτικά τον επαναφέρουν στον ίσιο δρόμο. Παρόλα αυτά, είναι ο χαρούμενος, γελαστός άγιος που ξέρουμε, που το μόνο που θέλει είναι η χαρά των παιδιών.


Ένα πολύ ευφάνταστο και ευχάριστο βιβλίο. Και με ρεκόρ αναγνώσεων μέσα στη μέρα! (στην τελευταία φωτογραφία φοράει τις πιτζάμες της, έχουν πέσει τα βλέφαρα κι ακόμα διαβάζουμε...)

Το κουτί το περιποιηθήκαμε κι άλλο χτες. Το στολίσαμε με καρτ ποστάλ από εικονογραφημένα βιβλία της Rebecca Dautremer (άλλη αγαπημένη μου εικονογράφος αυτή) και το ντύσαμε με διάφανο αυτοκόλλητο για να γίνει πιο ανθεκτικό. Η Σταυρούλα ήθελε πολύ να βοηθήσει. Κολλήσαμε χρωματιστό σελοτέιπ σε πολλά άσχετα σημεία, όμως είπαμε, έτσι μου φαίνεται πιο όμορφο. Έχει τη σφραγίδα μας, και περιέχει τα βιβλία μας. Και τα βιβλία μας... είναι κι αυτά η σφραγίδα μας, κατά κάποιο τρόπο. Μας διαμορφώνουν. Είναι ένα απ' τα υλικά των ονείρων μας.


Τώρα λοιπόν το κουτί είναι κάπως έτσι:


Ή έτσι:


Εμ, πώς να το κάνουμε... Αυτές τις μέρες... Το κουτί είναι το δικό μου αγαπημένο παιχνίδι.


5 σχόλια:

  1. Θαυμάσιο το κουτί και εξαιρετικές οι εικόνες των βιβλίων. Αλλά πολύ καλύτερος και με περισσή ευαισθησία ο σχολιασμός των βιβλίων. Και πόσων βιβλίων και μαζί και για τους συγγραφείς, τους εικονογράφους..... !!
    Με το ρυθμό που πάτε πόσα κουτιά θα χρειαστείτε σε λίγο καιρό; Αν αρχίσει σε λίγο και η Σταυρούλα τη δική σου πληθωρική βιβλιοαγορά, ευτυχώς που πιάνουν τα χέρια του μπαμπά σας για να σας εφοδιάζει με βιβλιοθήκες. Γιατί τα κουτιά και τα καλάθια στολίζουν τις γωνιές αλλά χωράνε λίγα.
    Ας είναι. Εγώ χαίρομαι που διαβάζετε και που και η Σταυρούλα έχει, όπως φαίνεται, πάρει κάτι από τη δική σου "βιβλιομανία".
    Αλλά χαλάλι σας!
    Μ΄αρεσε πολύ η πρώτη φωτογραφία της Σταυρούλας που ψάχνει να επιλέξει βιβλίο από το κουτί. Στην τελευταία είναι πια σαν κούκλα. Σχεδόν ονειρική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. I'm reading your blog through Google translator - I love it! What a beautiful box! Owl Babies is one of our very favorites. We only have two Rebecca Dautremer books available in the United States. We love The Secret Lives of Princesses. That Santa book looks amazing.

    ~ Danzel, Silver Shoes & Rabbit Holes

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. thank you, that was lovely to read! I totally love your blog too! Oh we have rebecca dautremer illustrations framed all over the walls in our house, she's so great. I love the secret lives of princesses too- my daughter is too young for it but i'm saving it for her!

      Διαγραφή
    2. Oh, that's awesome about Rebecca Dautremer! Her art is amazing. I would love to see more of her work. My girls had to be eased into that book, too.

      Διαγραφή
    3. Great, I think I'll post something about her soon then! :0)

      Διαγραφή